สายลมแห่งรักพัดมา : My Devil Sunshine

  • 1,304 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 3 (1)*

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 3 (1)

'ฟองดาว' ถอดถอนลมหายใจยาว ราวกับจะใช้ให้มัน ช่วยถอนความทุกข์ ความกังวลใจที่แอบซุกซ่อนอยู่ภายใน ให้หายไปซะเสียให้หมดจด หลังจากละสายตา..มาจากภาพ พระอาทิตย์อัสดงตรงหน้า ที่กำลังจะจูบลา..ยอดองุ่นสีเขียว หม่น ๆ ที่ทอดยาวไกลไปจนแทบจะสุดสายตา หากไม่มีเนิน เขาไกล ๆ ถัดออกไปลดหลั่นคั่นสายตาเอาไว้เสียก่อน 

หญิงสาวหันหลังมาอิงพิงระเบียงบ้านพัก แหงนเงยหน้า เพื่อรอรับสายลมโชยแผ่วเบาที่หอบเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของ หมู่ซุ้มดอกราตรีใกล้ ๆ นี้ ที่คงเริ่มส่งกลิ่นโชยประสานมากับ สายลมยามใกล้ค่ำ

หลับตาเหนื่อยล้า ..ไม่ใช่เพราะงานในไร่.. ไม่ใช่เพราะ งานในส่วนของรีสอร์ทที่ลูกค้าจากกรุ๊ฟสัมนาที่จองมา และ เข้าพักจนเต็ม  แต่เป็นเพราะความคิด .. ที่เธออยากจะปล่อย ไปให้ล่องลอยผ่าน ..

8 ปี แล้วใช่ไหม? .. ที่เธอไม่ต้องทนทุกข์อยู่กับสายตา และความเกลียดชังของเจ้านายหนุ่มน้อยตัวร้ายนั่น

และเธออาจจะ 'สามารถ' ... แกล้งทำเป็นลืม ๆ ความ ทรงจำบางช่วงบางตอนไปได้บ้างแล้วก็จริง และหากวันนี้ปู่ ปัญจ์กับย่าเบญจะไม่เรียกตัวเธอเข้าไปคุยด้วยเสียก่อน

"อะไรนะ! นายแม่ตะวันจะให้ฟร็องแต่งงานกับคุณชาย นกยูง เอ๊ย!! คุณซันงั้นหรือจ๊ะ?"

ไม่ต้องนึกภาพเธอก็รู้ว่าตัวเอง .. คงหน้าซีดผือดขนาด ไหนในตอนที่เอ่ยประโยคเหล่านั้นออกไป 

"ไม่นะ! นี่มันเป็นเรื่องล้อกันเล่น ๆ ใช่หรือเปล่า คุณซัน เค้าเกลียดหนูจะตายไปนี่จ๊ะ ..ปู่ก็รู้ และเรื่องนี้ ใคร ๆ เขาก็รู้ กันทั้งไร่ 'ภูผาคอยตะวัน' ทำไมนายแม่ถึงอยากให้หนูไป แต่งกะเขาอ่ะจ๊ะปู่ ... หนูปฏิเสธไม่แต่งกับเขาได้ไหมจ๊ะ?" 

ประโยคท้ายเธอแทบจะอ้อนวอน ว้าวุ่น  ราวกับว่า...ปู่ผู้ ชราตรงหน้าจะสามารถพอช่วยอะไรเธอได้บ้าง ทั้ง ๆ ที่ก็รู้ดี ว่ามันจะ...'ไม่มีทาง'

ปฏิเสธคำขอนี้หรือ?

ได้สิ!! ...

แต่ ... 

เธอก็รู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าของไร่ 'ภูผาคอยตะวัน' มีบุญคุณ ต่อตัวเธอ ครอบครัวเธอหรือแม้แต่คนทั้งไร่นี้ขนาดไหนกัน

ต่อให้ลูกชายเจ้าของไร่ .. จะจงเกลียดจงชังเธอมาก ขนาดนั้น

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง..สายตาจงชังครั้งสุดท้ายที่ฟองดาว ได้รับและได้สัมผัสมาจากเขา 

ในวันที่ต้องจากเจ้านายน้อยตัวร้าย ทั้ง ๆ ที่วันนั้นเธอ สู่อุตส่าห์เตรียมของขวัญที่ตั้งใจทำมันให้กับเขา เพื่อไว้เป็น ของที่ระลึก และนำไปใช้ ... ในยามที่จะต้องจากกันไกลแสน ไกลแล้วแบบนั้น

'ภาพเหตุการณ์' ที่เธออยากจะลืมเลือนมันไปมากที่สุด ในชีวิต กลับผุดขึ้นมาพร่าพรายหลอกหลอน ... รวมถึงความ รู้สึกราวกับ 'คมมีดน้ำแข็ง' ที่กรีดเยือกบาดผ่านความทรงจำ ก็หวนกลับมาเล่นงานเธอเข้าอีกจนได้

โครม!!!

ฟองดาวตกใจยืนตัวสั่น 

มือบางทั้งสองยกขึ้นปิดปากกลั้นเสียงอุทานตกใจ

ภาพคุณซันกับกล่องของขวัญที่เธอถึงกับกลั้นใจยื่นให้ เพราะ ความประหม่าอายถูกปากระแทกใส่พื้นจนกล่องสวย ยับเยิน ... แรงกระทบคงมากโข 

รอยยับเยินของกล่อง ...

รอยฉีกขาดของกระดาษห่อของขวัญแสนสวย 

โบว์ประดับกระเด็นกระดอนหลุดร่องแหร่ง ... 

..บ่งฟ้องได้ชัดเจนเลยว่าผู้ที่ปามันลงไปนั้น.. ตกอยู่ใน อารมณ์ที่โกรธเกรี้ยวมากมายขนาดไหน

ฟองดาวจำได้ด้วยว่า ตัวเองยืนตกตะลึงมองกล่องของ ขวัญ ยับ ๆ เยิน ๆ นั้นด้วยความรู้สึกมึนงงอยู่นานขนาดไหน และแถมยังมีถ้อยคำเฉือดเฉือน กร้าวร้าวรุนแรงหยาบคายที่ เธอได้รับจากเขาอีก...แทบจะ...ทุกคำ !!

……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********
.,,,,,.๐๏*"''G Y P Z Y G I R L''"*๏๐.,,,,,.

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top