น้องน้อยที่รัก : My Sweet Lady

  • 729 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 2 (4)

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ โหลด eBook ได้เลยนะคะ

บทที่ 2 (4)


          "คุณอาว่า ขี้เกียจคุยโทรศัพท์กับคุณลุงครับ เค้าว่าคุย กับคุณลุงไม่อร่อย สู้เจอหน้าจิบฉลองแชมเปญที่คุณเก็บแอบ เอาไว้ไม่ได้"

          "โว๊ะ!! เจ้าหมอนั่นนี่มันจมูกมดดีจริง ๆ"

          สิ้นคำหลายชาย ธันวาก็ปล่อยเสียงหัวเราะลั่น ๆ เพราะ เป็นที่รู้กัน ว่าอาคมผู้มีศักดิ์เป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องมีนิสัยเจ้า แง่เจ้างอน ต่อล้อต่อเถียง เหวี่ยงใส่กันมาโดยตลอดตั้งแต่สมัย เด็ก ๆ แต่ใคร ๆ ก็ต่างรู้ดีว่าพี่น้องสองคนนี้..ต่างก็รักใคร่กลม เกลียวกันดีว่าพี่น้องคลานตามกันมาเสียอีก .. และแน่นอนอีก เช่นกันที่อาคมจะรู้จักและสนิทสนมกันดีกับ..บดินทร์ บิดาของ เหมันต์ด้วยอีกคน หากแต่ช่วงก่อนหน้า อาคมถูกส่งไปร่ำเรียน ต่อยังต่างประเทศ และหางานทำอยู่ที่นั่นสักพัก ก่อนเปลี่ยนใจ กลับมาช่วยพี่ชายหลังจากเสียบดินทร์ไปเพียงไม่กี่ปี

          "นั่นล่ะ นั่นล่ะ เรื่องดี ๆ ให้เรียนรู้กับเจ้าอาคมให้มาก ๆ เจ้าหมอนี่มันเก่ง มันฉลาดกว่าใครเพื่อนเลย นายคิดถูกล่ะต้น ที่จะติดตามไปเรียนรู้วิชาบริหารจากอาอาคมของแก"

          "หามิได้หรอกครับคุณลุง คือที่ผมขอย้ายไปที่นั่นเพราะ คิดว่าที่นั่นเหมาะกับสายงานและตรงกับสิ่งที่ผมร่ำเรียนมาและใช้ประโยชน์ได้ถูกจุดที่สุด ส่วนเรื่องบริหารงาน คงต้องรอให้ คุณน้ำเธอเรียนจบ .. มาบริหารเอาเอง" 

          คนพูดไม่หันมามองหน้านวล ที่ก้มหน้าก้มตาง่วนอยู่กับ จานอาหารของตัวเอง เสมือนไม่มีตัวตนอยู่ ณ ตรงนั้นมาก่อน เลยด้วยซ้ำ

          "ยัยคุณน้ำน่ะหรือจะช่วยอะไรได้" 

          ผู้เป็นบิดาทำน้ำเสียงอ่อนใจแกมเอ็นดู

          "ลุงยังเสียดาย หากทางฝ่ายคุณภิรมณ์เธอไม่มากดดัน เจ้ากี้เจ้าการเร่งเร้า เร้ารื้อใส่กับคุณยมคุณป้าของนาย ลุงก็ว่า จะส่งเขาไปเรียนต่อต่างประเทศ" 

          "ลูกผู้หญิง ความรู้ติดตัวน้อยจะอยู่ลำบาก ยิ่งสมัยนี้ ด้วยแล้ว หวังพึ่งผู้ชายฝ่ายเดียวไม่ได้ ..ใจจริง ลุงเองก็ยังไม่ อยากให้น้องสาวนายแต่ง ..แต่.."

          คุณธันวาเสียงขาดหายไปแค่นั้น รีบปรายตามองไปทาง ภรรยา เพราะเผลอหลุดปากปรารภไปในสิ่งที่มิอาจแก้ไข

          ... ฤกษ์ยามถูกจัดเตรียม 

          การประกาศข่าว...มีมาเป็นปี ๆ 

          แขกผู้หลักผู้ใหญ่ถูกรับเชิญ 

          เรื่องนั้นคุณธันวาไม่ได้ห่วงมากมาย หากแต่ที่ห่วงนัก .. ในตอนนี้..ก็คงเป็นที่สีหน้าแหย ๆ ของภรรยา

          หนุ่มใหญ่วัยกลางคนเผลอลอบถอดถอนใจอีกครั้ง ก่อน ปรายตาไปยังบุตรสาวสุดรัก .. ที่ต้องมาตกหนักรับกรรมต่อ จากบิดา-มารดาโดยมิอาจบิดเบือน 

          และทั้ง ๆ ที่รับรู้ว่าบุตรสาวมิใคร่เต็มใจ แต่ ....

          'ชีวิต' มักเป็นสิ่งที่เลือกเองได้ยากเสมอ ... โดยเฉพาะ ชีวิตที่ต้องเกิดมา .. พร้อมแบกภาระเอาคนส่วนใหญ่ใส่ไหล่ไว้

          ลูกเอ๋ย ... ไหล่ของลูกช่างบอบบางยิ่งนัก

          หากแต่เมื่อมี 'ภาระ' .. หนักแค่ไหน พ่อก็เชื่อแน่ว่า ลูกสาวของพ่อ จะต้องฝ่าฟันมันไปจนได้ ... 

          แม้หัวใจของลูกจะเจ็บปวดหรือไม่ 

          พ่อก็เชื่อแน่ว่าลูกจะต้องชนะและผ่านพ้นมันไปจนได้ ... 

          'เจ็บนัก .. ก็จำต้องทนนะลูกเอย' ...

          ดวงตาคม มั่นคง ที่ผ่านร้อนหนาวมามาก มองดูบุตรสาว นิ่ง..เรียบเฉย แต่ใช่ว่าจะไร้ความรู้สึกเมตตา ..สงสาร.. ปราณี

          หากแต่ก็แน่ใจว่ามิอาจปฏิเสธกระไรได้ 

          บริษัทของเขาที่ยังต้องแบกภาระดูแลคนในปกครองอีก เป็นร้อยเป็นพันกว่าชีวิต

          ดังนั้น .. ความมั่นคงของบริษัทฯ จึงจำต้องคงอยู่ 

          ที่คงต้องแลกด้วยอิสระของบุตรสาวสุดที่รัก ที่เขามีอยู่ เพียงคนเดียวคนนี้

          คุณยมนา ลอบเหลือบตามองสามีอย่างรับรู้ความอัดอั้น ตันใจ แต่ก็มิอาจกระทำอะไรได้ ... รับรู้ได้แค่เพียงว่า 

          ถึงแม้วันนี้ สามีจะยังมิต้องเป็นกังวลไปกับธุรกิจที่ครอง อยู่ในมือมากนัก หากแต่คุณภิรมณ์ .. พี่สาวคนเดียวของคุณ ยมนา ผู้ที่เคยถือหุ้นใหญ่ .. เคยยื่นมือมาช่วยเหลือบริษัทฯใน ช่วงเหตุวิกฤติเมื่อยามลำบากกันในกาลก่อน 

          .. บัดนี้ .. เธอออกมาล้ำเลิกเบิกทวงบุญคุณ

          ผู้เป็นสามีจึงได้แต่น้ำท่วมปาก 

          ถามว่าจะปฏิเสธได้หรือไม่? ...เขาก็คงตอบว่า 'ได้' ... 

          เพราะไม่ว่าอย่างไร ความสุขทั้งชีวิตของผู้เป็นบุตรสาว สุดที่รักเพียงคนเดียวก็ย่อมจะสำคัญยิ่ง!!

          ... หากแต่มันติดตรงที่ ...

          ความกตัญญู!! รู้คุณคน ... 

          บางครั้งบางครา ..ทำไมมันจึงดูหนาหนัก..

          เสมือนราวกับเป็น 'โซ่ตรวน' อันหนักอึ้ง ให้แก่ผู้มิรู้อิโหน่ อิเหน่อย่างไรก็ไม่รู้


คำชี้แจงจากใจนักเขียน


เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นไอที่นักอ่านตัวยงบางท่านอาจตะหงิดใจสงสัย
ซึ่งในความเป็นจริง 'ไรต้ามือใหม่มาก' ...จะว่าไป ก็ไม่อาจเอ่ยได้ไม่เต็มปาก มิกล้าเปรียบเทียบอะไรเลย ... แต่เพื่อกันความสงสัยแคลงใจในภายหลัง
จึงขอแจ้งและแจงให้ทราบว่า 

นิยายเรื่อง 'น้องน้อยที่รัก' เรื่องนี้
ไรต้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มโปรดมาก ๆ เล่มหนึ่ง

ซึ่งนิยายเล่มรักเรื่องนั้นคือ ... 

... 'พี่เลี้ยง' ... ของท่านนักเขียน ... 'ทมยันตี' ... 

บุคคลที่ไรต้ายืดถึงเป็นต้นแบบ เป็นแรงบันดาลใจ และเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ไรต้าจะสามารถก้าวตามท่านได้..ในเส้นทางนักแต่งนิยายที่รักความสงบสุขผู้หนึ่งก็เท่านั้น

ดังนั้น ... เจตนาที่ตั้งใจแต่งนิยายเรื่องนี้
ก็มิได้มุ่งหวังหรือเจตนาไม่ดีใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งปวง

ไรต้าเพียงแค่อยากเก็บกลิ่นไอนิยายที่ตนรัก .. มาไว้ในรูปแบบที่ตนจินตนาการของตนเองเท่านั้นเองค่ะ

... หวังว่านักอ่านจะเข้าใจ ...

แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

นิยายชุด : #ไร่รักภูผาคอยตะวัน
นิยายรักละมุนละไม
นิยายชุด : #RomanceFantasy
นิยายชุด : #เจ้าสาวจอมพยศ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ
╔═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╗
❀Please follow me on พร่างพระพาย writer❀
╚═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╝

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top