น้องน้อยที่รัก : My Sweet Lady

  • 1,196 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 1 (3)

นิยายแต่งจบแล้วค่ะ โหลด eBook ได้เลยนะคะ

บทที่ 1 (3)


          ภาพพี่ชายถือพายอยู่ท้ายเรือ ... 

          น้องสาวพยายามเอื้อมมือจะไปเด็ดดึงสายบัว ... 

          วันนี้อารันจะมีเมนูทำต้มกะทิสายบัว จึงสั่งให้พี่ชายพาย เรือมาเก็บ คนเป็นน้องสาวจะไม่มาช่วยพี่ชาย ... ได้หรือเล่า?

          "นั่งนิ่ง ๆ สิคุณน้ำ .. อย่าดื้อสิ!! เดี๋ยวจะตกลงไป"

          เสียงดุ บ่นหงุดหงิดยังไม่ทันจะขาดคำสุดท้าย

          ..เสียงน้ำ ก็ 'ตูม!!' กระจาย 

          พี่ชายโยนพายทิ้ง ... กระโจนตามลงไป...

          ... ไม่คิดถึงชีวิตตนเองเช่นกัน!! ...

          เสียงกระดิ่งข้อมือที่ดังกรุ๋งกริ๋งน่ารัก อีกทั้งยังกลิ่นหอม อ่อน ๆ ที่โชยมา ไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าผู้ใดที่ย่างกรายเข้ามา สู่เจดีย์เก็บกระดูกหินอ่อนสีขาวนวล ที่บริเวณรอบฐานสะอาด สะอ้านจากการถูกปัดกวาด .. ก่อนหน้านี้ได้ไม่นาน

          หากยามเมื่อรับรู้เงียบ ๆ ว่ามีผู้ใดก้าวเข้ามา แม้ยังมิได้ หันมามอง ร่างสูงตรงสง่าสมชายชาตรีก็ขยับถอยให้น้องน้อย มีที่ว่างพอเข้ามาวางดอกไม้สีขาวกลิ่นละมุน..ของดอกลิลลี่ ที่ คุณวิรารัน .. มารดาของชายหนุ่มชอบนักหนา มาวางคู่กันกับ มาลัยมะลิกรองปลายช่อกุหลาบขาว .. สีโปรดของมารดาอีก เช่นกัน

          "บ้านอารันกะคุณอาบดินทร์สะอาดสะอ้านเชียวค่ะ งั้นก็ แสดงว่าพี่ต้นกลับมาถึงบ้านนานแล้ว แล้วนี่ ... พี่ต้นกำลังคุย อะไรกับคุณอาทั้งสองอยู่คะ?"

          ผู้เป็นน้องหน้านวลขาวแฉล้มเอ่ยชวนคุยเสียงใส  ๆ ทว่า ก็ยังฟังดูอ่อนเบา ... เพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็เกรงใจพี่ชายคนนี้ ยิ่งนัก

          "พี่มาถึงตั้งแต่บ่ายกว่า ๆ แล้วล่ะค่ะ ..รอ.. ตั้งนาน ก็เห็น ว่ายังไม่กลับมาชักที พี่ก็เลย..เดินเลยออกมาคุยกับแม่ เพราะ แน่ใจว่าคุณน้ำคงต้องแวะมาหาแม่พี่ก่อนเข้าบ้าน เห็นดอกไม้ เห็นบ้านแม่สะอาด แปลว่าคุณน้ำน่าจะแวะมาคุยกับแม่พี่เกือบ ทุกวัน .. ขอบคุณนะคะ" 

          หางเสียงสุภาพนุ่มทุ้ม..เอ่ยเรื่อย ๆ มาจนกระทั่งติดที่คำ ว่า 'รอ...' ก่อนจะรีบต่อประโยคอื่นเพื่อกลบกลืนความในใจ

          "ไม่เป็นไรซะหน่อยค่ะ อารันเป็นคุณอาที่ใจดีกับคุณน้ำ มาก ๆ ที่ทำให้ได้แค่นี้ยังถือว่าน้อยมาก ว่าแต่พี่ต้นเถอะค่ะ .. จะกลับบ้านวันนี้ ทำไมไม่มีใครบอกคุณน้ำเลยล่ะ" 

          น้ำเสียงเริ่มฟังดูคล้าย ๆ จะตัดเพ้อและแง่งอน  

          "อีกอย่างวันนี้ คุณน้ำมีประชุมคณะที่มหาลัยค่ะ เลยไม่ ทราบจริง ๆ ว่าพี่ต้นจะกลับบ้าน ไม่เห็นมีใครโทรฯบอกคุณน้ำ บ้างเลย" 

          ประโยคหลังแฝงคำอุธรณ์ แอบต่อว่าพี่ชายอยู่กลาย ๆ ไม่กล้าจะต่อว่าเขาได้เองตรง ๆ อีกเช่นกัน

          "พี่ไม่ได้โทรฯบอกใครก่อนหรอกค่ะ ไม่อยากให้ป้าแก้ว วุ่นวายเตรียมอาหารให้พี่ ..แล้วที่มาถึงยังไม่โทรฯบอก.. เพราะ อยากแกล้งให้คุณน้ำตกใจเล่น .. แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ล่ะ เพราะพี่กลับเป็นฝ่ายโดนโกรธซะได้สิ ..รู้งี้.. ยังไม่กลับมาซะ ก็ดี" 

          พี่ชายดูจะอารมณ์ดีขึ้นมานิด ๆ ที่เห็นอาการแง่งอนไม่ พอใจของผู้ที่นับเป็นน้อง ต่อการที่เขาหายหน้าหายตาไปนาน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า.. คนเป็นน้องที่ทำท่าแง่งอนมากแค่ไหน ย่อม แปลว่า 'คิดถึง' พี่ชายคนนี้มากแค่นั้น ทั้ง ๆ ที่หญิงสาวเองก็ พยายามเก็บอาการซ่อนไว้ แต่ก็ไม่เคยมิดจากคนที่ผูกพันกัน มานานเช่นเขา ... ดังนั้นพอเขาพูดจบประโยคหลัง จึงได้โดน สายตาคมตวัดค้อนส่งมาให้เป็นรางวัลที่น่า 'ชื่นใจ' อีกจนได้

          ส่วน..ป้าแก้มที่อ้างถึง คือผู้ทำหน้าที่..แม่นมของสายธาร นั้นเอง ซึ่งต่อมาก็ได้รับหน้าที่มารดาต่อ..แทนคุณวรารัน หลัง จากเธอสิ้นบุญติดตามสามี เพื่อนผู้ซื่อสัตย์ของคุณธันวา บิดา ของสาวน้อยไป หลังจากพาเหมันต์มาพึ่งพาอาศัยใบบุญอยู่ได้ เพียงราว ๆ แปดปีกว่า ๆ ด้วยโรคประจำตัวของเธอ

          ความจริงคุณวรารันเองก็อาจจะรู้ตัวอยู่ล่วงหน้าบ้างว่า .. 'วันจากลา' ลูกชายจะมาถึงในไม่ช้า จึงตัดสินใจหอบหิ้วกันมา อาศัยใต้ร่มใบบุญของธันวา ที่จะว่ากันตามจริง.. คุณธันวาเอง ก็นับว่าเป็นหนี้บุญคุณ เพื่อนรักอย่างคุณบดินทร์ .. บิดาของ เหมันต์ทั้งชีวิต เพราะหากจะย้อนเรื่องกลับไป..จนถึงรุ่นบิดา มารดาของพวกเขาทั้งหมด ก็เคยผูกพันกันมาแนบแน่น..และ เนิ่นนานกันมาอยู่ก่อนแล้วเช่นกัน


คำชี้แจงจากใจนักเขียน


เนื่องจากนิยายเรื่องนี้ มีกลิ่นไอที่นักอ่านตัวยงบางท่านอาจตะหงิดใจสงสัย
ซึ่งในความเป็นจริง 'ไรต้ามือใหม่มาก' ...จะว่าไป ก็ไม่อาจเอ่ยได้ไม่เต็มปาก มิกล้าเปรียบเทียบอะไรเลย ... แต่เพื่อกันความสงสัยแคลงใจในภายหลัง
จึงขอแจ้งและแจงให้ทราบว่า 

นิยายเรื่อง 'น้องน้อยที่รัก' เรื่องนี้
ไรต้าได้รับแรงบันดาลใจมาจากนิยายเล่มโปรดมาก ๆ เล่มหนึ่ง

ซึ่งนิยายเล่มรักเรื่องนั้นคือ ... 

... 'พี่เลี้ยง' ... ของท่านนักเขียน ... 'ทมยันตี' ... 

บุคคลที่ไรต้ายืดถึงเป็นต้นแบบ เป็นแรงบันดาลใจ และเป็นแบบอย่างที่ดี ที่ไรต้าจะสามารถก้าวตามท่านได้..ในเส้นทางนักแต่งนิยายที่รักความสงบสุขผู้หนึ่งก็เท่านั้น

ดังนั้น ... เจตนาที่ตั้งใจแต่งนิยายเรื่องนี้
ก็มิได้มุ่งหวังหรือเจตนาไม่ดีใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งปวง

ไรต้าเพียงแค่อยากเก็บกลิ่นไอนิยายที่ตนรัก .. มาไว้ในรูปแบบที่ตนจินตนาการของตนเองเท่านั้นเองค่ะ

... หวังว่านักอ่านจะเข้าใจ ...

แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

นิยายชุด : #ไร่รักภูผาคอยตะวัน
นิยายรักละมุนละไม
นิยายชุด : #RomanceFantasy
นิยายชุด : #เจ้าสาวจอมพยศ
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ
╔═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╗
❀Please follow me on พร่างพระพาย writer❀
╚═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╝

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top