อิงจันทร์ไว้โอบใจ :: Lady Gypsy Moon [18+]

  • 1,662 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 4 (2)*

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 4 (2)

          ก็ไม่น่าจะเดาผิดหรอกว่า .. หนุ่มใหญ่ลูกครึ่งคนนี้ ต้อง เป็นเจ้า 'อาหนุ่ม' ที่เขาเคยได้ยิน 'ดรีมมี่' หรือ..ต้นฝัน..ผู้เป็น เพื่อนสนิทของอิงจันทร์เอ่ยถึงอยู่เสมอ ๆ เวลาที่เขาแอบไป สอบถามหรือไปโอดโอยว่าทำไม อิงจันทร์ถึงไม่ยอมตอบรับ รักเขาเลยสักครั้ง .. ก็มักจะต้องได้ยินนิยามคำว่า ..

          'ชายในฝันของอิงจันทร์' .. กลับมาซะทุกที 

          ก่อนหน้านั่น..เขาเคยร้อนรุ่มใจ แต่สุดท้ายก็เห็นเป็นเบา ใจ เพราะดรีมมี่บอกต่อมาว่า ผู้ชายคนนี้ก็ได้ขาดการติดต่อกัน ไปกับครอบครัวของสาวน้อยในใจเขามาเนิ่นนานมาก มากจน อาจเรียกได้ว่าสาบสูญกันไปแล้วซะด้วยซ้ำ 

          แต่แล้วทำไมจู่ ๆ เมื่อวันก่อนเขาถึงได้ยินข่าวไม่ดีมาว่า อิงจันทร์จะมีคุณอาที่น่าสงสัยว่า น่าจะเป็นคนเดียวกันกับชาย ในฝันที่ดรีมมี่เคยกล่าวถึงโผล่ขึ้นมาเสียได้กันเล่านี่?

          ท่าทีขุ่นเคืองตีโพยตีพายของเพื่อนชาย .. เริ่มจะทำให้ อิงจันทร์รู้สึกเอือมระอาเขาขึ้นมาอีกครั้ง .. 

          ก็เพราะเขามีนิสัยเบ๋บี๋อย่างนี้ล่ะ!! .. ที่นอกจากจะขี้ตื้อ ไม่เลิกลา ..ก็ยังขี้อิจฉาและลูกแหงนี่อีก.. ที่สาวน้อยเห็นว่ามัน ขาดเสน่ห์เกินไปสำหรับชายหนุ่มนักกีฬาเทนนิส ... แต่ดันเจ้า สำอางเต็มขั้น (ซึ่งดูท่าว่าจะโอเวอร์ขั้นกว่าคุณอากวินเป็นอยู่ เสียด้วยซ้ำไป) คงเพราะพื้นฐานครอบครัวเลือดสีน้ำเงินทาง ฝั่งคุณแม่จอมบงการของเขานั้นแหละ และนิสัยจอมจู้จี้บงการ ของมารดาอาจจะแปรเปลี่ยนกลายพันธ์ุมาเป็นนิสัยขี้ตื้อ หรือ คนที่อยากจ้องจะเอาชนะกันให้ได้ในรูปแบบหน้าซื่อหรือตาใส ดื้อ ๆ นี้ก็คงจะเป็นไปได้มาก

          ทิมโมธี่มองสบตาขุ่นเคืองของเด็กหนุ่มร่างบางกว่าที่เงย หน้าขึ้นมามองเขา ก่อนที่เจ้าหมอนั่นจะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียง ฟังดูแล้วเหมือนกับจะโกรธเขาอยู่ก่อนหน้านั้นแล้วอย่างแปลก ประหลาดใจ 

          หือ? .. หรือว่าเจ้าหมอนี้จะเห็นเขาด้วยในค่ำคืนนั้น?

          ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ!! .. เพราะทิมโมธี่แน่ใจได้ชัด ๆ ว่า ค่ำนั้น บุคคลในกลุ่มเหล่านั้นไม่ได้มีใครสังเกตเห็นเขาแม้สัก คนเดียวนั่นหรอกน่า

          แล้ว 'ดรีมมี่' ล่ะคือใคร? ... 

          ใช่ 'ต้นฝัน' ลูกสาวคนเดียวของพี่กวินหรือเปล่า?

          น่าจะใช่นะ ... 

          แล้วต้นฝันเธอพูดถึงเขาด้วยเรื่องอะไรล่ะ?

          ทำไมเจ้าหมอนี่จึงต้องทำท่าทางราวกับจะโกรธ เกลียด เขามาเนิ่นนานอยู่แล้วเลยเชียว?

          ทิมโมธี่อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างสงสัย ก่อนหันไป มองยังร่างสวยสมส่วนของสาวน้อยเจ้าของสถานที่ ผ่านทาง กระจกเหมือนเดิม

          หรือพ่อหนุ่มนั่นคงจะโกรธที่เขาเดินเข้ามาขัดจังหวะ? 

          แต่เจ้าหนุ่มโอเปเรเตอร์ .. ก็น่าจะส่งสัญญาณแจ้งเข้ามา ก่อนล่วงหน้าแล้วนี่สิว่า .. เขากำลังจะก้าวเข้ามา

          "อย่างี่เง่าไปเลยน่ะ .. ฟรังซัวร์!!" 

          เสียงใส ๆ ตวัด ..ดุ..บ่งชัดว่าขุ่นมัว.. แถมชักสีหน้าเตือน ราวกับจะเอาเรื่อง .. หากเพื่อนชายจะเอ่ยอะไร ๆ มากไปกว่านี้

          แม้กระนั้นเธอก็ยังไม่หันมองมาทางเขาโดยตรงอยู่ดี 

          เขาและเธอจึงได้แต่มองหน้า .. สบตากันผ่านกระจกเงา บานใหญ่ในห้องนั่นล่ะ

          แต่ทิมโมธี่เฝ้ารออย่างอดทน 

          ..และก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้อง.. 'อดทน'

          อิงจันทร์ค่อย ๆ หันตัวเองมามองเขาอย่างกับคนที่รู้สึก ไม่ค่อยจะเต็มใจนัก นั้นจึงเป็นเหตุให้ทิมโมธี่ยิ่งมีสีหน้าเย็นชา .. ราวกับผู้ที่กำลังสวมหน้ากากน้ำแข็งขั้วโลกบนดาวพลูโตเข้า ไปอีก

          เขาก็ไม่น่าจะแปลกใจอะไรไปนักหรอกนะ 

          เป็นธรรมดา .. ที่เธอก็คงแค่อาจจะกำลังหวาดกลัวแผล บนใบหน้าของเขา เหมือนอย่างที่คนอื่นเขาเป็นกันนั่นแหล่ะ!!

          นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกจริง ๆ ในรอบหลายสิบปี ที่ทิมโมธี่คิด ได้ว่าเขาควรน่าที่จะไปทำศัลยกรรม .. ลบรอยแผลเป็นนี้ออก ไปอย่างคนอื่น ๆ เขาทำดูบ้างนะ?

          แต่ .. ไม่หรอก .. 

          เพราะเขาอยากเก็บบาดแผลนี้เอาไว้ ... 

          เขาจะเก็บมันเอาไว้ดูเล่นไปจนวันตายเลยนี่ล่ะ!!

          และก็ตอนนี้ ทำไมเขาถึงจะจำไม่ได้ล่ะว่าเมื่อสองปีก่อน สาวน้อยตรงหน้าเขาคนนี้เองก็ยังเคยหลบตา..รีบเบือนหน้าหนี ออกไปมองทางอื่นทันทีที่เขาหันไปเห็นเธอยืนคุยอยู่กับต้นฝัน  

          ครั้งนั้นอิงจันทร์ก็มีปฏิกิริยาคล้าย ๆ อย่างนี้ที่รีบเบือน หน้าหนีสายตาไปจากเขาทันทีที่จับได้ว่า กำลังถูกเขาจับจ้อง มองนิ่งตรงมา ในตอนที่เขากำลังยืนเจรจาอยู่ก่อนกับผู้จัดการ ใหญ่ในช่วงที่เขา .. กำลังจะเช็คเอาท์ออกจากตัวปราสาทใน โพรวองซ์เมื่อครั้งกระโน้นนั้นไง

          สองหนุ่มสาวยืนสบตากันอยู่สักครู่ โดยมีกระจกเป็นสื่อ กลางราวกับกำลังประเมินท่าทีซึ่งกันและกันอยู่อย่างเงียบ ๆ .. สุดท้าย ..อิงจันทร์ก็เลือกที่จะเบือนหน้ากลับไปยังเพื่อนชาย.. โดยที่ไม่คิดจะทักทายเขาหรือแนะนำตัวอย่างที่ควรจะต้องทำ แต่อย่างไร

          และมันช่วยไม่ได้จริง ๆ ที่ทิมโมธี่จะไม่มองเห็นฝ่ามือ ขาวบางที่กำเนื้อกระโปรงผ้ากำมะหยี่สีม่วงเข้มขลิบลูกไม้สีดำ ของเธอเอาไว้แน่น ราวกับกำลังซุกซ่อนอาการสั่น ๆ ของมัน เอาไว้ให้พ้นจากสายตาใคร ๆ

          "เอาล่ะ ในเมื่อเราเอ่ยลากันเรียบร้อยและควรเข้าใจตรง กันเสียทีสิ!" ไม่วายจะสรุปดุ ๆ เสียงเบาใส่เพื่อนชาย 

          "ถ้าหากฟรังซัวร์ คิดจะเดินทางแวะไปเที่ยวยังเมืองไทย  หรืออาจจะอยากแวะไปฮันนีมูนกันกับเอเบล คุณอิงค์ก็ยินดีที่ จะให้การต้อนรับเต็มที่และจริงใจในฐานะเพื่อนของคุณทั้งคู่" 

          คำท้ายเน้นหนัก..ย้ำชัด..ราวกับจะสะกดจิตคนฟังฝั่งนั้น ให้เชื่อตามเธอให้ได้

          อืม!..สรุปว่าพ่อหนุ่มนี้..ยังไม่ได้หลุดพ้นจากพันธสัญญา คู่หมั้นนั่นอีกหรือ?

          "มา เชคี่ .. คงไม่ต้องย้ำชัดขนาดนั้นก็ได้หรือกำลังกลัว ว่าใครเขาจะเข้าใจเราผิด ๆ ?"

          หนุ่มน้อยฝั่งตรงข้ามงอแง ราวกับกำลังจะเริ่มมีอารมณ์ ตีรวนมายังเขาอีกคน .. แต่โดยตรง

          แม้จะรู้อย่างนั้น  .. ทิมโมธี่ก็ยังเลือกที่จะยืนนิ่งเฉย

          อยากจะรู้เหมือนกันว่า 'ตัวกลาง' จะแก้ปัญหาไปในแนว ทางไหน

          แต่ให้ตาย!! 

          เขาเกลียดคำว่า 'ma chéri' ของเจ้าหมอนี่ชะมัด!!

          

……………. ♥ …………….
แนะนำนิยายที่แต่งจบแล้วค่ะ
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top