อิงจันทร์ไว้โอบใจ :: Lady Gypsy Moon [18+]

  • 1,609 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 6 (1)*

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 6 (1)

          และนอกจากนั้นก็ยังจำได้ด้วยว่า ..ทั้งหมดเวลาของการ เดินทาง เธอต้องพยายามมากแค่ไหนที่จะ 

          .... อืมมมมม ....

          โดยปกติแล้ว .. เธอไม่ค่อยอยากจะมีช่องโหว่ระหว่าง ความสัมพันธ์กับใครสักเท่าไร จึงมักเลือกที่จะ 'พยายาม' หา โอกาสชวนเขาคุย ..นั่น..โน้น..นี้.. แต่คุณอาหน้าบากคนนี้ก็ไม่ ค่อยให้ความร่วมมือกันกับเธอสักนิดเลยน่ะสิ .. แหมะ!! 

          พอเธอถามคำ .. เขาก็ตอบคำ .. 

          ถามสิบคำเขาก็ยังจะยืนยันตอบกลับมาแค่คำเดียวอยู่ดี จนเธอชักรู้สึกโมโห ..สุดท้ายก็เลยนั่งกอดอก..ปรับเก้าอี้ซุกตัว แกล้งหลับ 'หนี' เขาไปเสียเลย .. เพราะเริ่มจะทนอารมณ์เสีย ของตัวเองไม่ไหว บวกกับที่นึกหมั่นไส้ผู้ชายเย็นชา แต่แม้ กระนั้นก็ยังอดไม่ได้ที่จะแอบหรี่ตามองว่าเขากำลังทำอะไร ก็ เห็นแค่ร่างสูงใหญ่ในสูทเดินทางสุดเนี๊ยบกริ๊บ ยกเอาอุปกรณ์ คอมพิวเตอร์ขนาดพกพาออกมานั่งทำงานของเขาง่วนเงียบ ๆ เฉย ๆ อยู่คนเดียว .. เผลอ ๆ บางทีก็หยิบยกเอกสารบางอย่าง ขึ้นมาเคร่งเครียดขมวดคิ้วพิจารณาอยู่เป็นนานสองนาน บาง ครั้ง .. เธอยังเห็นคนเคร่งขรึมหยิบมือถือขึ้นมามองดูข้อความ ก่อนจะเหลือบสายตามายังที่ที่เธอซุกตัวแกล้งหลับอยู่ จากนั้น ก็จะลุกเดินห่างออก เหมือนไปโทรคุยธุระกับปลายสายที่คง จะโทรฯผ่านสัญญาณสื่อสารระบบพิเศษ ที่ทางสายการบินจัด ไว้บริการขึ้นมาคุยอะไร ที่เธอเองก็จับใจความไม่ค่อยจะรู้เรื่อง อยู่ตั้งนานสองนาน เป็นอยู่อย่างนี้หลายครั้งนั่นละ จนสุดท้าย อิงจันทร์ก็เผลอหลับไปจริง ๆ ตื่นขึ้นมาก็เห็นผ้าห่มคลี่คลุมอยู่ บนตัวเรียบร้อย ก็คิดสรุปเอาได้เองแหละว่าพนักงานบนเครื่อง คงมาเป็นธุระจัดการให้ .. หรือเปล่า? 

          ก็ถ้าหากไม่ใช่พนักงานก็แล้วจะใครล่ะ? .. เขางั้นหรือ!!

          ไม่น่าจะใช่หรอก!! เธอแน่ใจ!!!

          แล้วพอเท้าแตะถึงเมืองไทย อิงจันทร์ก็ยิ่งจะประหลาด ใจมากกว่าเดิม เพราะเพิ่งรับรู้ว่าเขาเช่าจองเหมาลำเครื่องบิน เล็กให้บินตรงจากสนามบินกลางเมือง สู่สนามบินแม่ฮ่องสอน ในคราวเดียวไว้ล่วงหน้าแล้ว หลังจากได้ทานอาหารเช้าที่ห้อง พัก VIP ของสายการบินที่ขึ้นชื่อว่าค่าตั๋วแพงระยับนั่นแล้ว

          โอ๊ะ!!! อะไรกันนี่?!?

          คุณพ่อภูผาใช้เงินจ้างผู้ชายคนนี้เดือนละเท่าไหร่กันน่ะอิตาคุณอาคนนี้ถึงได้มีเงินใช้จ่ายได้ฟุ่มเฟือยชะมัดเลย!! ... 

          หรือบิดาเธอให้เครดิตเขามา? 

          ไม่หรอก? .. เพราะคุณพ่อภูผาที่ถึงแม้ว่าจะเลี้ยงดูครอบ ครัวให้รู้สึกราวกับเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงมาโดยตลอด แต่ก็ ไม่เคยเอาอกเอาใจพวกเธอมากมายขนาดนี้ เพราะบางทีภูผา ก็มีขีดจำกัดอยู่เช่นกัน 

          แต่สำหรับครั้งนี้ ..มันดูราวกับว่า.. บิดาไม่น่าจะมามีส่วน เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างแน่นอนเลยเชียว?

          อันที่จริงระหว่างนั้นอิงจันทร์ก็สงสัยจนอยากจะเอ่ยปาก ถามไม่รู้กี่ครั้งตั้งกี่ครั้ง แต่กิริยาก้มหน้าก้มตาง่วนทำงาน ง่วน รับประทานอาหาร ง่วนอ่านเอกสาร เธอก็ต้องได้แต่เบือนหน้า งอ ๆ ไปขมวดคิ้วมุ่น 

          แล้วก็ ..โอ้ย!! .. หงุดหงิดชะมัดเลย!!

          เสียงเรียกเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้น .. โดยมีใบหน้าของ มารดาลอยเด่นขึ้นมา ทำให้คนแตะปุ๋มตอบรับต้องรีบละจาก อารมณ์กรุ่น ๆ ที่เริ่ม ๆ จะขุ่นมัว .. หันมาอมยิ้มอีกครั้งโดยพลัน

          "สวัสดีตอนเช้า ๆ ค่ะ มีข่าวดีมาฝากคุณอิงค์ใช่ไหมคะ? วันนี้จึงได้โทรฯมาหาลูกสาวแต่เช้าเลย"

          "เช้าที่ไหนกันคะ อีกไม่ถึงห้าชั่วโมงก็จะเที่ยงแล้วค่ะ"

          คุณแม่ยังสาวที่เถียงลูกสาวได้คำไม่ตกฟากแถมทำเป็น  แกล้งตีสีหน้ากระเง้ากระงอด จนคนที่อยู่ปลายสาย .. อดไม่ได้ ที่จะหัวเราะกิ๊ก

          "ก็ได้ค่ะ คุณอิงค์ยอมแพ้คุณแม่ง่าย ๆ ก็ได้ค่ะ .. ตกลง คุณพ่อกะคุณแม่จะขึ้นมาหาคุณอิงค์ได้แล้วใช่ไหมคะ?"

          "อุ๊ต๊ะ ทำไมคราวนี้ยอมง่ายดายจัง มีใครมาทำอะไรให้ ลูกสาวแม่อารมณ์บูดมาก่อนหรือเปล่าคะนี่?" 

          มารดาตั้งข้อสังเกตได้ฉับ ..เพราะมีหรือ..ที่สาวน้อยจอม กวนจะยอมลดราอะไรให้เธอได้ง่ายดายหากไม่ใช่เพราะมีใคร มากวนอารมณ์ให้เธอขุ่น .. แต่

          ใครกันล่ะ .. ที่กล้าทำเช่นนั้นกันน่ะ?

          "เปล่านี่คะ ไม่มีค่ะ กิ้ว ๆ ครั้งนี้คุณแม่เดาผิด คิดไปเอง อย่างที่คุณพ่อชอบเอามาล้อเลยค่ะ" 

          โยนกองฟืนกองใหญ่ สุมใส่ไฟให้คุณพ่อสุดที่รักได้หน้า ตาเฉยเลย ทั้ง ๆ ที่ใบหน้าเฉยเมยของฝรั่งผิวเข้ม..หน้าบาก โผล่ลอยเด่นออกมาหลอกซะขนาดนี้

          "ตกลงคุณพ่อคุณแม่จะขึ้นมาพักผ่อน และฉวยโอกาส ขึ้นมาเยี่ยมเยียนคุณอิงค์ได้กันวันไหนคะ? จะได้เตรียมตัดชุด เตรียมจัดงานเต้นรำ 'กะลาดินเนอร์' ได้ถูก" 

          แกล้งงอแงแทรกอารมณ์ขัน รีบกลบเกลื่อนเปลี่ยนเรื่อง เพื่อจะได้ปัด ๆ ใบหน้าเข้มของคนตาสีควันทิ้งไป

          "อืมม..ก็คงต้องเป็นอาทิตย์หน้านี้เป็นอย่างช้านะคะ เรา กำลังรอคุณอากวินเสร็จธุระกลับมาจากเวียงจันทร์ก่อน แล้ว แม่ได้ข่าวมาว่าคุณอาเจนที่ใจดี๊ใจดีของคุณอิงค์ ก็จะขอตาม ไปเที่ยวด้วยค่ะ เพราะแม่ก็เพิ่งรู้ว่าทางไร่โน้นเขาไม่ได้แวะขึ้น ไปสาขานั้นหลายปีแล้ว .. พอดีปีนี้ชาวเขาเผ่าหนึ่งที่กรมอุตุฯ เขาส่องกล้องไปเห็นน่ะกำลังง่วนเก็บฟืนกันใหญ่เลย ทางกรม อุตุฯเขาเลยมั่นใจว่า ปีนี้ต้องหนาวแน่ ๆ หนาวหนักแน่ ๆ พออา เจนของหนูรู้เข้าก็เลยชอบใจใหญ่..ขอตามขึ้นไปเที่ยวด้วย"

          พอมารดาพูดถึงชาวเขากับกรมอุตุฯอิงจันทร์ก็ขำกิ๊กกับ อารมณ์ขันของมารดา เพราะเธอยังจำเรื่องเล่าขำขันที่อากวิน กับพ่อภูผา มักจะขุดนำมาเล่าแข่งกันระหว่างมื้อทานอาหารค่ำ หรือไม่ก็จิบกาแฟหลังมื้อกันเสมอ ๆ (แต่ส่วนใหญ่น่ะ คุณอา กวินนะคะที่เป็นคนขุดเรื่องมาเล่า ส่วนคุณพ่อภูผา..มักจะรับ หน้าที่เป็นผู้ฝังกลบให้เรียบร้อยอยู่เสมอ)

          และหนึ่งในเรื่องเล่าขำ ๆ ที่อิงจันทร์จำแม่น..ก็คงจะเป็น เรื่องนี้นี่แหละ

          เรื่องมันมีอยู่ว่า ...

          ชาวเขาเผ่าหนึ่งอาศัยอยู่บนดอยสูง 

          ชาวเขาเผ่านี้ มีธรรมเนียมปฏิบัติที่จะต้องเคารพและยึด ถือท่านผู้เฒ่าของเผ่าตนว่าเป็นผู้ที่มีความรู้สูงสุด สงสัยอะไร หรือ คิดจะทำอะไร ก็ให้ไปถามหรือไปปรึกษาท่านผู้เฒ่าท่าน นี้กันก่อนเสมอ

          และทุกปีของต้นฤดูหนาว เหล่าลูกเผ่าก็มักจะรวมตัวกัน ขึ้นไปถามพ่อเฒ่าว่าปี ๆ นั้น จะหนาวมาก..หนาวน้อยแค่ไหน จะได้เตรียมตัวเก็บกักฟืนตุนเอาไว้ใช้ผิงไฟในยามหนาว

          ผู้เฒ่าก็ว่าให้อีกสัก 2-3 วันนะ ค่อยกลับมาเอาคำตอบ 

          แต่ระหว่างนั้นท่านผู้เฒ่าก็เอ่ยเตือนลูกเผ่าว่า..ให้เก็บฟืน เตรียมกันเอาไว้เถอะ  หากไม่หนาวยังไงก็ยังได้ใช้ก่อไฟหุ้งต้ม  หุ้งหาทำอาหารกินได้ .. ลูกเผ่าก็เชื่อฟังทำตามแต่โดยดี..กลับ ไปขมันขมีกักตุนเก็บฟืนกันสนุกสนาน

          ผ่านไป 3 วัน ลูกเผ่าก็ยกพวกกันกลับมาเอาคำตอบ .. พ่อเฒ่าก็ว่า 

          "หนาวสิ .. หนาวแน่นอนเลยนะปีนี้" 

          เอ้า! ..ว่าแล้วลูกเผ่าก็ไม่รอช้าสิ.. 

          และก็เพื่อความไม่ประมาท จึงต่างกลับไปวุ่นวายกักเก็บ ฟืนมาตุนเพิ่มจากเดิม .. จนนานผ่านไปได้สัปดาห์กว่า ๆ 

……………. ♥ …………….
แนะนำนิยายที่แต่งจบแล้วค่ะ
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top