อิงจันทร์ไว้โอบใจ :: Lady Gypsy Moon [18+]

  • 1,168 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 10 (1)

จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

บทที่ 10 (1)


          และแล้วความรู้สึกที่หลุดจากแรงเนี่ยวรั้งเบา ๆ  กับข้อ นิ้วที่เผลอมากระทบโดนอีกครั้ง ทันเวลากับที่อิงจันทร์จะหมด แรงยืนเขย่งไว้ได้ไหวแล้วพอดิบพอดี

          "อ๊ะ!! หลุดออกมาได้แล้วหรือนี่?" 

          เสียงทักดังออกมาจากแม่ค้าที่กลับไปยืนลุ้นอยู่หลังโต๊ะ ตั้งสินค้าตัวเดิม หลังจากที่จะเข้ามาพยายามช่วยแล้ว แต่ไม่ สำเร็จ หญิงสาวหันมายิ้มแก้เขิน ในขณะที่ทิมโมธี่ก็หันไปถอด เสื้อแจ็คเก็ตตัวนอกของเขาออกมาคลุมไหล่ให้แก่หญิงสาวอีก ชั้นหนึ่ง 

          คงเป็นเพราะคำตอบสับสนของเธอเมื่อครู่ ทำให้เขาเข้า ใจผิด .. และสาวน้อยก็ไม่กล้าปฏิเสธความเป็นสุภาพบุรุษของ อาหนุ่มคนนี้นักหรอก

          เกือบชั่วโมงกว่า ที่สองหนุ่มสาวผลัดกันนั่งเล่นเดินเล่น วนอยู่ในร้านเล็ก ๆ ฟังเสียงฝนหล่นกระทบหลังคาใบตองตึง เพลินพอ ๆ กันที่คิดสงสัย..ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าหลังคานี้จะสามารถ คุ้มฝนได้ดี แต่เจ้าหลังคาที่ว่านี้ก็ไม่ท่าทีว่าจะทรยศอะไรมาให้ เห็น จนกระทั่ง..มาถึงตอนนี้..ที่ฝนฟ้าจึงจะยอมเลิกลา ซาขาด เม็ดลงแล้วได้ ..สองหนุ่มสาวขยับ.. เตรียมตัวจะร่ำลาแม่ค้าผู้ อารีย์

          ยังไม่ทันที่จะก้าวออกไปพ้นร้าน ชายสามีผู้ที่อยู่เฝ้าปั๊ม น้ำมันถัดไปก็เดินมาบอกว่า เมื่อสักครู่นี้มีคนส่งข้อความข่าวมา ทางโทรศัพท์มือถือของเขาว่า สะพานข้ามแม่น้ำข้างหน้า..ห่าง ออกไปจากที่นี่ไม่ไกล และก็เป็นเส้นทางเดียวที่จะใช้วกกลับ เข้าสู่อำเภอแม่แจ่ม..ได้โดนน้ำป่ากัดเซาะขาดไปแล้ว .. ดังนั้น ตอนนี้จึงไม่สามารถขับรถผ่านไปมาได้ และคงต้องใช้เวลาใน การซ่อมแซมให้มันใช้ได้ชั่วคราวก็คงอาจจะเป็นพรุ่งนี้ ไม่บ่าย ก็ค่ำ .. แต่ต้องขึ้นอยู่กับอากาศและฝนฟ้าอีกด้วยเช่นกันนี่สิ!!

          ทิมโมธี่ก้มหน้าเฝ้าดูอาการของคนตัวเล็กที่ก้มหน้าครุ่นคิด ก่อนที่เธอหันมาแปลภาษาถ้อยสนธนาเมื่อครู่ให้เขาฟัง 

          ค่อนข้างจะแอบขำอีกครั้งที่ดูเธอจะตกใจหรือหวาดกลัว กับข่าวที่ว่าน้อยกว่ากิ้งกือตัวเมื่อสักครู่อยู่เป็นไหน ๆ เพราะถ้า หากเขาไม่ตัดสินใจแวะพักที่ปั๊มนี้ ดีไม่ดี เขาก็คงจะพาเธอไป นอนวัดความลึกและความเย็นยะเยียบของแม่น้ำนั้นแล้วก็ได้ 

          แต่ก็น่าจะถูกล่ะที่ว่าข่าวนี้ มันควรจะดูน่าวิตกกังวลมาก กว่าน่าหวาดกลัว เพราะเธอไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นั้น ... ตอนที่ สะพานมันกำลังจะขาดนี่นา

          ปรึกษากันสักครู่ เขาก็ให้เธอถามสองผัวเมียว่าแถว ๆ นี้ ว่าไม่มีเก้ตส์เฮาส์ให้พักได้จริง ๆ เลยหรือ? 

          แม่ค้าส่ายหน้ายืนยันก่อนหันไปมองทางสามี

          ชายเจ้าของถิ่นครุ่นคิดนิดหนึ่ง ส่งภาษาปรึกษากับเมีย อยู่สองสามคำ ฝ่ายหญิงส่งภาษาแนะนำอะไรมาก็ไม่รู้ก่อนที่ ทางสามีจะพยักหน้าเห็นด้วย แม่ค้าเลยหันมาบอกเธอว่า จะให้ เขาและเธอย้อนกลับไปยังทางเส้นทางที่ไปสู่ยังโรงเรียนที่เธอ แวะไปบริจาค แต่ไม่ได้อยู่ไกลไปจนถึงที่นั่นดีนักจะมีบ้านของ ผู้ใหญ่บ้าน ที่ทั้งสองอาจร้องขอความช่วยเหลือจากที่นั่นได้แน่

          ครู่ใหญ่ต่อมา ชายชาวเขาเจ้าของปั๊มก็ขับมอเตอร์ไซค์ เก่า ๆ นำหน้าพาทั้งสองไปบ้านผู้ใหญ่ เล่าสาเหตุที่เกิดขึ้นให้ ฟัง ชายสูงวัยพยักหน้าหงึกหงักก่อนหันมายิ้มทักทายหนุ่มสาว ทั้งสอง อิงจันทร์ยกมือไหว้ทักทายตามธรรมเนียมไทยภาค กลาง ลุงผู้ใหญ่หันไปตบบ่าขอบใจเจ้าของปั๊มเบา ๆ ร่ำลากัน เป็นภาษาชาวเผ่า สุดท้ายเจ้าหนุ่มนั่น จึงหันมาร่ำลาทั้งสองอีก ครั้งก่อนจะขับรถจากไป

          "ใช่พวกคุณทั้งสองหรือเปล่าครับนี่ ที่ก่อนหน้าแวะเข้า ไปบริจาคข้าวของที่โรงเรียนกันมาน่ะครับ?" 

          ผู้ใหญ่หันมาถามป็นภาษากลางแปร่ง ๆ ที่ฟังกันพอจะ รู้เรื่องได้

          "ค่ะ ผู้ใหญ่ทราบข่าวด้วยหรือ? พอดีเรามีของมาบริจาค ให้น้อยไปน่ะค่ะ ก็เลยไม่ได้แจ้งผ่านผู้ใหญ่"

          "โฮ้ย! ไม่เป็นไรเลยครับ ไม่เป็นไร ผมดีใจมากกว่าน่ะ ครับที่มีคนมาบริจาคข้าวของให้ ไม่ว่าจะน้อยจะมาก พวกเรา ย่อมต้องยินดีและดีใจกันมาก ๆ นะครับที่อย่างน้อย ๆ ก็ยังมี คนนึกถึงพวกเรากันอยู่ ไม่ได้ทอดทิ้งกัน .. อีกอย่าง .. น้ำใจ ไมตรีของคนที่เขามีจิตใจดีจริง ๆ เขามักไม่เคยป่าวประกาศ เพื่อเอาไปโฆษณาหาผลประโยชน์ใส่ตัวนั่นก็ยังจะมีกันอยู่มาก มาย"

          "บางคนบางจำพวกซะอีกครับ ที่จดจ้องจะหาประโยชน์ แฝงโฆษณาให้ตัวเองจนได้ไม่เว้นแม้กระทั่งกับการทำบุญ" 

          ผู้ใหญ่คงได้โอกาสระบายความอัดอั้นตันใจ

          "อีกประเภทอันนี้เจ็บปวดสุดเลยล่ะครับ" 

          "ทำท่ามาบริจาค แต่ที่ไหนได้ ก็แค่พวกที่หาเที่ยวที่พัก ฟรีกับเปลี่ยนบรรยาศที่ตระเวณกินเหล้าเคล้าคาราโอเกะ มาก็ มาเป็นภาระเรา แถมกลับไปก็ยังจะได้หน้าว่าได้มาบริจาคทั้ง ๆ ที่ของที่นำมาแจกก็ไม่เคยดู ไม่เคยศึกษา .. ว่ามันมีประโยนช์ อะไรกับผู้รับบ้างหรือเปล่า .. บางทีมันก็ไม่ได้มีประโยชน์แก่ คนรับที่แท้จริงและตรงกับความต้องการที่ขาดไป .. บางพื้นที่ เขาก็อยากได้วิชาความรู้เพื่อไว้ใช้เลี้ยงตัวเองมากกว่าครับ"

          อิงจันทร์ได้แค่ยิ้มให้ชายสูงวัยเจ้าของพื้นที่แบบปลง ๆ 

          อย่างนี้ที่เขาเรียก..'ทำบุญเชิงพาณิช'..ก็น่าจะถูก กับอีก ประเภท 'ทุเรศเห็นแก่ตัวแต่ดันกระแดะอยากมีเกียรติประดับ'

          "ที่ผมรู้เรื่องพวกคุณกัน เพราะเมื่อกี้คุณครูที่เขาสอนอยู่ ในโรงเรียนนั้นเค้าผ่านมา เลยแวะส่งข่าวว่ามีคนมาบริจาคข้าว ของให้ ผมก็บอกเขาเรื่องสะพานทางเข้าเราขาด เขาก็ตกใจ เอะอะถามว่ามีใครเป็นอะไรไหม? ก็คงเป็นห่วงพวกคุณน่ะว่า จะตกสะพาน..โดนน้ำป่างาบไปแล้ว.. ผมก็ว่าไม่มีข่าวมีใครเป็น อะไรยังจะเดากะครูเค้าว่าพวกคุณน่าจะมุ่งหน้าขึ้นแม่ฮ่องสอน กันไปแล้วซะอีก"

          "อ๊ะ!! มีทางไปแม่ฮ่องสอนจากหมู่บ้านนี้ด้วยหรือคะ?"

          "มีครับ ฝรั่งนักท่องเที่ยวชอบมาขับมอเตอร์ไซค์..เลาะ ขึ้นไปกัน มีทางพอให้รถยนต์วิ่งได้ พอพ้นหมู่บ้านแยกซ้าย ออกไป ก็ตัดเข้าสู่ทางหลวง แต่ทางนี้เดินทางตอนค่ำตอนมืด พวกคุณมองดูท่าว่าจะไม่เคยชินทาง ก็จะอันตรายอยู่นะครับ ถึงแม้ว่าเส้นนี้จะอันตรายน้อยกว่า แต่มันอ้อม แถมยังไกลมาก กว่าเส้นที่วิ่งผ่าน อ.ปาย เกิดโชคร้ายเจอฝนเจอพายุฝนเข้าอีก ก็จะยุ่ง อันตรายหนักครับ น้ำป่าที่นี่มันแรงมาก เจอสะพานก็ กัดสะพานขาด บางทีก็งาบถนนไปกินเป็นกิโล ๆ ดินภูเขามัน ถล่มลงมาปิดถนนบ้างก็บ่อย ๆ เลี่ยงกันไม่ค่อยได้หรอกครับ เพราะที่เราเข้ามาอยู่มาบุกรุกที่เขา ก็เรามาขวางทางเค้านี่ครับ ป่าไม้ ต้นไม้ก็ตัดโค่นเค้าทิ้งทำถนน มันก็เลยไม่มีกำแพงธรรม ชาติกั้นให้ ทางที่ดีแวะพักที่นี่กันก่อน ถ้าหากพวกคุณคิดจะ ขึ้นไปแม่ฮ่องสอน เอาไว้ค่อยเดินทางกันตอนเช้าสว่าง ๆ น่าจะ ดีกว่าครับ ให้มองเห็นหนทางกันดี ๆ มันจะปลอดภัยกว่าขับสุ่ม ขับกันไปแบบมั่ว ๆ"

          ผู้ใหญ่บ้านท่าทางใจดีแนะนำด้วยความเป็นห่วง

          อิงจันทร์หันไปแปลภาษาพร้อมปรึกษากับอาหนุ่ม และ เขาเองก็เห็นด้วยที่จะตกลงพักค้างที่นี่ รอดูสถานะการณ์ว่า สะพานจะซ่อมได้ทันไหม เพราะมันจะสะดวกกว่า หากทั้งเขา และเธอจะย้อนกลับไปยังเชียงใหม่ แล้วจะนั่งเครื่องบินกลับสู่ แม่ฮ่องสอนซึ่งใช้เวลาไม่นานเท่าไร แต่หากถ้ามันจำเป็น เขาก็ สามารถขับรถกลับไปยังแม่ฮ่องสอนได้ ตามคำแนะนำของลุง ผู้ใหญ่บ้านนั่นแหละ 


[นิยายแต่งจบแล้วกดโหลดเล่มเต็มได้เลย]

ต้องการอ่านนิยายเล่มนี้เต็มเนื้อเรื่อง : 

⏩โปรดคลิกที่นี่ค่ะ⏪ 

หรือใช้คำค้นว่า

 อิงจันทร์ไว้โอบใจ - Mebmarket 

✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿

แตะรับ Link เพื่อโหลดเล่มเต็มได้ที่รูปภาพของแต่ละเรื่องนะคะ สู้ๆ

นิยายชุด : #ไร่รักภูผาคอยตะวัน



นิยายรักละมุนละไม
หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ
╔═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╗
❀Please follow me on สก๊อยหอยทาก writer❀
╚═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╝


เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top