อิงจันทร์ไว้โอบใจ :: Lady Gypsy Moon [18+]

  • 1,656 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 11 (1)

จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

บทที่ 11 (1)


          ภัยสังคมสมัยนี้ อะไรก็เกิดขึ้นได้และช่างน่ากลัว แถม ร้ายแรงหนักเพิ่มขึ้นยิ่งนัก จึงจำต้องระมัดระวังกันไปในทุก ๆ ฝีก้าวเลยเชียว โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้หญิงด้วยแล้ว .. เพราะ คนที่จิตใจโหดเหี้ยม ไร้ซึ่งความปราณี..ก็มีเพิ่มขึ้นมากมายกัน ซะเหลือเกิน

          จริงอยู่..ที่ตอนนี้เธอมาด้วยกันกับเขานี่ 

          แต่ก็เป็นเช่นที่อาหนุ่มเอ่ยเตือน เธอกับเขาพลัดมาต่าง ถิ่น แม้ครอบครัวนี้จะดูไม่เป็นพิษเป็นภัย แต่การได้อยู่ใกล้คน ที่เธอคุ้นเคยไว้..ก็น่าจะดีกว่า 

          อีกอย่าง บ้านไม้กลางป่ากลางเขาที่ปลูกยกพื้นเหนือพื้น ดินมาแค่ไม่กี่ฟุตแบบนี้ ตกกลางคืนจะมีใครมาการันตีตอบเธอ ได้ละคะว่า ... 

          กิ้งกือมันจะนอนหลับกะเค้าเป็นไหม!!

          อิงจันทร์ก้มหน้าคิดไตร่ตรอง ก่อนจะพยักหน้าเห็นไป ตามนั้นกับคุณอาตาสีควันอีกครั้ง มันช่วยไม่ได้นี่นา ที่ตอนนี้ เธอคงไม่มีเวลาจะมาเสิร์ทหาข้อมูลเสียด้วยสิว่า .. เผ่าไหนถือ พระถือผี ประเพณีผิดผีที่เคย ๆ ได้ยินมานั่น อันนี้เธอก็ไม่รู้ว่า ยังมีอยู่ไหม? เผ่าไหนถือ? แล้วถือด้วยเรื่องอะไร? และมันเป็น อะไรกันแน่เสียด้วย ที่สำคัญใน โลกนี้มันมีทั้งสีขาว เทา ดำ โลกใบนี้ไม่ได้ ขาวสะอาดเหมือนเทพนิทานเสียเมื่อไร 

          รู้หน้าไม่รู้ใจ!!

          ระมัดระวังตัวเอาไว้บ้าง..ก็ควรจะดี

          กลางดึก อิงจันทร์งัวเงียซุกตัวขยุกขยิกอยู่ในอ้อมแขน อุ่นของอาหนุ่ม จนเจ้าของอ้อมแขนคงรำคาญ จึงกระซับวงให้ แน่นขึ้น ราวกับเป็นการดุเตือนร่างบางไปในตัว ในเมื่อต่างคน ก็ต่างง่วนงุนจัด ๆ เพราะตระเวณเดินทางกันทั้งวัน ในขณะที่ ผู้เป็นเจ้าของวงแขนโดนร่างบาง นอนเบียดกระแซะมาเพราะ ความหนาวเย็นของอากาศปลายฝนต้นหนาว 

          ..แถมพื้นที่ของมุ้งกับผ้าห่มก็ช่างจำกัดเสียเหลือเกิน!!..

          "อาทิมคะ?"

          "ฮืมมมมมม...." เสียงงัวเงียง่วงงุนไม่ต่างกันขานรับ

          "มีอะไรแข็ง ๆ ที่สะโพกคุณอิงค์ อาทิมเอามันออกไปได้ ไหม?"

          "มันไม่ทำอะไรหนูจันทร์หรอกน่า! นอนนิ่ง ๆ เถอะค่ะ!!"

          คราวนี้เสียงทุ้ม ๆ หนัก ๆ ฟังดู 'ดุ' ขึ้นมาเชียว!! 

          อ๊าว!! ... 'แค่นี้..ทำไมต้องดุเธอด้วยเล่า?' 

          อิงจันทร์เลยต้องนอนหลับหนีความลำบากไปทั้ง ๆ ที่ยัง คงสงสัย

          โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่า เธอนั่งละที่เป็นสาเหตุไปทำให้ อาหนุ่มแอบ 'ตื่น' อยู่ทั้งคืน!!!

          ... เฮ้ออออออออ ...

          อีกสัปดาห์ถัดมา .. หลังจากที่ทิมโมธี่ตัดสินใจเดินทาง กลับแม่ฮ่องสอนโดยการขับรถยนต์กลับมาด้วยตัวเอง และตั้ง แต่นั้น เธอกับเขาก็แทบจะไม่ได้พบหน้าหรือพูดคุยกับเลยด้วย ซ้ำ ทั้ง ๆ ที่พักอยู่บริเวณใกล้ ๆ กัน 

          อ๋อ!! ไม่ใช่สิ ก็แม่บ้านเพิ่งจะเปรย ๆ ให้เธอฟังเมื่อหลาย วันก่อนนี่ ว่าเขากลับขึ้นไปนอนที่ห้องชุดสุดหรูห้องใหญ่ชั้นบน สุดของโรงแรม ไม่ได้มาค้างที่เคบินหลังกระจิ๋วของเขาหลาย คืนมาแล้ว

          นึกมาก็หน้าแดง ขุ่นเคืองให้กับความงี่เง่าง่วงงุนของตัว เองในดึกคืนนั้น

          เพราะพอเช้ารุ่งขึ้น หลังจากตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนที่แทบ จะกลายเป็นอัมพาตของผู้เป็นอาหนุ่มแล้ว ... ก็อดที่จะอับอาย หนัก ๆ ไม่ได้เลย 

          แถมยิ่งพอนึกถึงไปได้กับคำถามโง่ ๆ ของตัวเอง นี่ก็ เล่นทำเอาให้เธออายจนลมแทบจะจับ เพื่อจะได้หนีหน้าเขาไป ให้ได้เลยเช่นกัน

          ก็ทำไมมันจะไม่ควรเป็นลมหรือแกล้งตายหนีไปล่ะ!! 

          ก็เพราะ...เธอตื่นขึ้นมารับรู้ด้วยสติแจ่มชัดแล้วนี่นะว่า .. 

          ไอ้เจ้า 'อะไรที่มันแข็ง ๆ' และรบกวนเธอตลอดทั้งคืนน่ะ .. ที่แท้..มันคือ 'อะไร' !!!

          เธอก็ไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้เหนือรู้ใต้อะไรเกินไป จน โง่ไม่รู้เรื่องอย่างว่าของผู้ชายเอาเสียเลยนี่นา ..เพียงแต่แค่เธอ ไม่เคยได้อยู่ใกล้ชิด .. หรือสนิทสนมกับใครในเชิงหนุ่มสาวมา ก่อนเลยนี่สิ!!

          ขนาดฟรังซัวร์ที่ว่าทะลึ่งตึงตังในบางครั้งก็ยังจะไม่ค่อย กล้าได้เข้ามาในระยะคลุกวงในหรือใกล้ชิดเธอได้มากขนาดนี้ อย่างดีก็ได้แค่ แตะแขน จูงมือเธอบ้างในยามเธอเผลอ หาก แต่ก็โดนอิงจันทร์สะบัดปัดทิ้ง  หรือถ้าหากเขาอยากเกินเลย มาก ๆ ก็มักจะโดนสายตาเยือก..เย็นชาที่มองจ้องเขาไปตรง ๆ  หรือไม่บางทีก็มีถึงขั้นที่เธอเผลอลงไม้ลงมือกับเขาบ้างในบาง ครั้ง

          แค่นั้น ..คนที่ป๊อบปูล่าสุด ๆ ในหมู่สาว ๆ ก็ไม่กล้าแม้แต่ จะสบตา แถมยังต้องคอยระมัดระวังเก็บมือตัวเองให้เข้าที่เข้า ทาง ไม่ค่อยกล้าให้มันมาคอยรุ่มร่ามกับเธอเท่าไรแล้วน่ะสิ!

          แต่กับคุณอาต่างเชื้อต่างชาติคนนี้ อิงจันทร์ไม่ทราบว่า เพราะอะไรน่ะสิ ..อืมมมม.. คุณพ่อก็ไม่ใช่..พี่ชายก็ไม่ได้เป็น! แถมก็ไม่เคยจะสนิทสนมกันเท่าอากวินเลยด้วยซ้ำ! 

          แต่ .. ทำไมเธอกลับยอมไว้ใจให้เขามาชิดใกล้ได้มาก ขนาดนี้ก็ไม่ทราบ

          โอ้ยตาย!! แต่ตอนนี้ .. เธออาย!! ... o////o" ...

          ไม่รู้ป่านนี้เขาจะคิดกับเธออย่างไรบ้างนะ?

          แต่ที่รู้ ๆ ตื่นเช้ามา .. เขาก็ยังคงทำหน้าตาเฉยชาใส่เธอ ได้อยู่ดี .. แถมขนาดระยะทางในการเดินทางจากหมู่บ้านกลับ เข้าสู่แม่ฮ่องสอนก็ยาวไกลพอสมควร แต่ทั้งสองก็แทบจะไม่ ได้พูดหรือคุยอะไรกันเลยเสียด้วยซ้ำ!! 

          ฉะนั้น ความตั้งใจที่จะหลอกถาม หรือล้วงความลับ ล้วง ประวัติความเป็นมาของเขายิ่งแล้วใหญ่ .. 

          สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลยสิ ..ให้ตาย!

          อิงจันทร์ ทิ้งตัวลงนั่งพิงพนักเก้าอี้กรุนวมหนานุ่มภายใน ห้องส่วนตัว .. เด็กสาวชาวเขาเดินมาย่อกายส่งของว่าง พร้อม น้ำส้มคั้นที่ถูกแช่เย็น จนเกร็ดน้ำแข็งเกาะขอบแก้วพราวระยับ เอ่ยปากขอบคุณเด็กสาวเบา ๆ แต่เหนื่อยล้าและจมอยู่ในห้วง ความคิดเสียจนมิได้เงยหน้ามายิ้มให้เฉกเช่นปกติ

          วันนี้ค่อนข้างจะเหนื่อยนิดหน่อยกับการที่ต้องตรวจสอบ แบบร่างงานออกแบบสวนของลูกค้าสำคัญถึงสองราย ที่เพิ่ง ถูกส่งเข้ามาให้เธอพิจารณาตรวจทานเพื่อส่งกลับแก้ไข .. จน เมื่อมันเป็นที่พอใจกันทุก ๆ ฝ่าย ก็จะได้นำไปเสนอให้แก่ลูกค้า พิจารณากันต่อไป 

          มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบน้ำส้มเย็นเจี๊ยบมาแตะริมฝีปากอีกเพียงแค่สองวันถัดจากนี้แล้วสินะที่ร้อยตะวันกับภูผา พร้อม ทั้งครอบครัวของกวินจะบินมารวมตัวกันทีนี่อีกครั้ง 

          น่าเสียดายอยู่อย่างเดียวนั่นแหละ .. ที่พี่ชายตัวแสบจะ ไม่ยอมพาหนูฟร็องมาร่วมด้วย เพราะเธอเองก็คิดถึงเพื่อนเล่น กันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยคนนี้จะแย่อยู่ล่ะ เพราะตั้งแต่เสร็จงาน พิธีแต่งงานเล็ก ๆ แต่เป็นทางการของทั้งสองเมื่อสองปีก่อนนั้น แล้ว (และช่วงนั้นก็ยังเป็นช่วงเดียวกันกับที่เธอได้ไปเจอกับอา 'ทิมโมธี่' หมาสีเงินป่าปริศนานั่นครั้งแรกด้วยเช่นกัน) อิงจันทร์ ก็มักคลาดกันกับเพื่อนรักคนนี้และพี่ชายเกือบจะบ่อย ๆ ครั้ง เพราะมักตรงกับช่วงที่พี่ชายตัวดี ต้องไปฝึกเรียนรู้และดูงาน ตามสาขาต่าง ๆ เสมอ ๆ และย่อมแน่นอนสิ!! ที่หนูฟร็องจะ ต้องถูกลากติดมือผู้สามีไปด้วยกันเสมอ ๆ เชียวล่ะ 

          พูดถึงเรื่องงานแต่งงานของทั้งสอง ที่ตอนแรกพวกเค้า จะไม่ยอมจัดกันนั่นก็เพราะ ฟองดาวอยากจะนำเงินแต่งงานไป บริจาคเป็นทุนให้แก่เด็ก ๆ มากว่า แต่คุณนายแม่ตะวันไม่ยอม เธออยากอวดลูกสะใภ้ให้คนอื่นรับรู้อย่างเป็นทางการ เพื่อจะ ได้ให้สาว ๆ อื่นทำใจไม่กล้ามาวอแวคุณซันให้หนูฟร็องปวดใจ ในภายหลัง ทั้ง ๆ ที่อิงจันทร์แน่ใจว่าพี่ชายปากร้ายของเธอคน นี้ คงจะไม่มีวันไปแลหญิงคนไหนได้หรอกค่ะ เพราะหากเขา จะทำอย่างนั้นน่ะหรือ? 

          ป่านนี้นายแม่ตะวันคงได้อุ้มหลานกันเป็นโขยง ๆ แล้วล่ะ

          อีกอย่าง .. จริง ๆ แล้วเธอมีคำถามที่จะแอบถามกับคุณ พี่ชายตัวดีซึ่งก็ไม่พ้นเรื่องน่าสงสัยของคุณอาหน้าบากท่านนั้น นั่นแหละ 

✿✿✿✿✿✿✿✿✿✿

[นิยายแต่งจบแล้วกดโหลดเล่มเต็มได้เลย]

✿✿✿✿✿✿✿✿

ต้องการอ่านนิยายเล่มนี้เต็มเนื้อเรื่อง : 

⏩โปรดคลิกที่นี่ค่ะ⏪ 

หรือใช้คำค้นว่า

 อิงจันทร์ไว้โอบใจ - Mebmarket 

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿✿ ✿ ✿ ✿ ✿

นิยายชุด : #ไร่รักภูผาคอยตะวัน
นิยายรักละมุนละไม
นิยายชุด : #RomanceFantasy
นิยายชุด : #เจ้าสาวจอมพยศ
 หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ 
╔═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╗
❀Please follow me on มุมนี้ มี..นิยาย writer❀
╚═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╝

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top