อิงจันทร์ไว้โอบใจ :: Lady Gypsy Moon [18+]

  • 1,130 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 14 (2)

จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

บทที่ 14 (2)


          "ถ้ารู้อย่างนั้นแล้ว ก็แล้วทำไมคุณอิงค์ยังคอยไปแขวะ ทิมเขาอยู่ได้ล่ะคะ? นี่อาแอบคิดไปเองหรือเปล่าว่าคุณอิงค์ดู ไม่ค่อยชอบหน้าทิมโมธี่เขาเท่าไรเลยนะ" โดนตั้งข้อสังเกต อาการจากหนุ่มใหญ่หน้าขาวเข้าโดยไม่รู้ตัว

          "อากวินก็กล่าวหาคุณอิงค์ได้นะคะ ..ใครจะไปกล้า..ไม่ ชอบหน้าคุณอาที่สุดแสนจะใจดี๊ใจดี ไม่มีดุ ไม่เย็นชา ไม่หน้า เฉ้ยเฉย..อย่างนั้นได้กันล่ะคะ?"

          คนพูด .. ยื่นปากบ่นปนหน้างอ ..งอนลมงอนแล้ง..

          "ชัดเลยค่ะ!! ยัยแม่ไก่ตัวแสบ!! งอนกระต๊าก ๆ ขนาดนี้ ยังจะมาปากแข็ง .. นี่แสดงว่าแอบชอบอาทิมเขาอยู่มากแน่ ๆ ถึงได้แจกแจงคุณสมบัติออกมาได้ละเอียดยิบขนาดนี้"

          กวินกลับกลอก หลอกวกมาลักไก่ดูอาการหลานสาวจน ได้นั่นล่ะ แล้วก็แหม่ะ!! ตั้งข้อกล่าวหามาแบบเดียกับคุณซัน นายนักมโนนั่นอีกด้วย .. ถามจริง! แอบไปลอกข้อกล่าวหาเธอ กันมาจากตำราเล่มเดียวกันหรือเปล่านี่ 

          แค่เธอสงสัย แต่ทำไมมีแต่คนชอบมาว่า ว่าเธอแอบชอบ นายคุณอาหน้าดุนั่นด้วยก็ไม่รู้

          "ยิบตรงไหน? งอนกระต๊าก ๆ ตรงไหน? อากวินอย่ามา ชวนคุณอิงค์เฉไฉ" 

          ขึ้นเสียงสูงปรี๊ดพอ ๆ กันกับอุณหภูมิบนใบหน้าที่ก่ำแดง จนดูว่าน่าจะส่อพิรุธได้มากกว่า

          "ต่อมความเข้าใจภาษาไทยของคุณอากวิน ชักเพี้ยนไป ได้ขนาดนี้เชียวหรือ? คุณอิงค์ชักจะรู้สึกเห็นใจอาเจนแล้วล่ะ ที่ต้องทนปวดหัวเวียนหัวกะอามาตั้งหลายปีดีดัก อาเจนนี่ช่าง เป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งและเข็งแกร่งจริง ๆ เลยค่ะ" 

          "แหน่ะ!! ที่ตัวเองทำบิดเบือนหัวข้อก็ไม่คิดจะหักคะแนน ตัวเองบ้างเลยนะคะ .. ยัยแม่ไก่จอมเฉไฉ!! .." กวินอุ๊บอิ๊บ

          แล้วนี่ก็เป็นเหมือนกันทั้งแม่ทั้งลูกเลยหรือ? โธ่..พี่ภู..พี่นี่ ช่างเป็นบุคคลที่น่าสงสารชะมัดเลยจริง ๆ

          คนหน้าขาวเกาหัวแกรก ในขณะที่หลานสาวหันสายตา น่าเห็นใจไปทางเจนจิรา แต่พวงแก้มแดง ๆ ที่ยังคงปิดไม่มิด 

          เจนจิราดูท่าจะเข้าใจอาการอิงจันทร์ ที่ต้องการรีบเบี่ยง ประเด็นหลบกลัวคนรู้ทัน และแม้จะสงสัยเช่นสามี แต่ก็ยินดี ช่วยเหลือหลานให้หลุดรอดจากกรงเล็บนายแมวขี้สงสัยอย่าง สามีของเธอคนนี้จนได้

          "ขอบคุณค่ะคุณอิงค์ .. ที่ไม่ทำให้อารู้สึกโดดเดี่ยว และ ต้องเข้าใจด้วยนะคะว่าอาเจนต้องเข้มแข็งขนาดไหน ที่จะไม่ จับคุณอากวินของคุณอิงค์พาเข้าสู่บ้านพักคนชราก่อนกำหนด เพราะอาเจนทราบข่าวว่า ที่นั้นเขาขาดคนเล่านิทานก่อนนอน ให้ผู้สูงอายุฟัง" เจนจิราได้สกิลดราม่ามาจากร้อยตะวันแน่ ๆ

          "คุณอิงค์ก็ทราบนี่นาว่าอากวินเค้าถนัดทางด้านนี้ เมื่อ ก่อนอาเจนก็หลงคารมหมอนี่ .. ก็เพราะเผลอไปฟังนิทานของ เขานี่ล่ะ"

          "แหน๊ะ! ที่รักคะ!! พูดอะไรไม่เกรงใจไวน์ในแก้วผมบ้าง เลยนะนี่" กวิน..แกล้งปรายตามองแก้วไวน์ที่วางไว้ข้างตัวด้วย นัยตากรุ่มกริ่มเจ้าเล่ห์

          ทำเอาคราวนี้เจนจิราเป็นฝ่ายหน้าแดงเขินซะเอง เพราะ พลาดท่าให้สามีตัวเองอีกแล้ว โอ้ย นี่เธอกล้าลืมไปได้อย่างไร ว่าแท้จริงแล้วก็เพราะเจ้าไวน์หอม ๆ หวาน ๆ นี่ล่ะที่เป็นต้นเหตุ สำคัญที่ทำให้เธอต้องจับพลัดจับพลู หลงกล ต้องมาแต่งงาน กับผู้ชายเจ้าเล่ห์ปากร้ายหน้าสวยคนนี้ได้อย่างไรกันเล่า!! 

     ๆแต่ก็โชคดีเท่าไรแล้วละน่า ที่คืนวันนั้นเธอไม่ไปเจอขี้ยา ขาโหดเข้าให้แทน! ไม่งั้นป่านนี้เธอคงป่นปี้ไม่มีชิ้นดีกันแล้วล่ะ

          "โอ๊ะ!! อากวินใจร้ายอ่ะ ยกเอาตำนานนิทานรักมาปลั๊ฟ อาเจนอยู่ได้ตลอด ๆ เลย" 

          ตัวแสบอิงจันทร์เอ่ยช่วยลูกทีมที่ดูท่าจะเพลี้ยงพล้ำ ใน ขณะที่ร้อยตะวันเพิ่งจะเดินเข้าห้องมาสมทบ แล้วจากนั้นก็เกิด กรณี 'เถียงคอเป็นเอ็น' ของผู้ชายที่น่าสงสาร กับเหล่าสาม มารสาวแสนสวยที่ช่วยกันรุมจิกรุมรังแกกันยกใหญ่โดยมีภูผา ที่ทำได้แค่ส่งสายตาเอาใจช่วยให้เพื่อนรุ่นน้องอยู่ไม่ห่าง ..

          โธ่!! ขืนโดดเข้าไปช่วย ประเดี๋ยว..ก็ได้ตายหมู่กันพอดี น่ะสิ!! ขอรอเก็บเศษศพเพื่อนแบบหล่อ ๆ อยู่ข้าง ๆ เวทีดีกว่านิ

          "ตามสบายนะครับคุณกวิน เดี๋ยวผมจะไปช่วย .. เอิ่มมม ยืนปาดน้ำตา..วางช่อดอกไม้พร้อมกับยืนไว้อาลัยให้สามนาที" 

          ภูผาจึงได้แต่ปลอบใจเพื่อนไปแค่นั้นเอง แต่ก็ยังไม่วาย จะโดนรามสูรร้อยตะวันหันมาเขวี้ยงค้อนเข้าใส่อีกจนได้

          "ตกลง นี่พี่ภูจะหันไปทางสายวายอย่างที่ตะวันแอบกลัว ไว้ให้ได้เลยใช่ไหม?"

          "เอ๊า!!..." 

          คราวนี้ภูผาได้แต่กุมขมับกลุ้มใจให้ภรรยาขี้มโนไปโน้น

          'เดี๋ยวเถอะน่า! คืนนี้ได้โดนจัดหนักแน่ค่ะ คุณนายตะวัน จอมเหวี่ยง!!' .. แอบข่มขู่ ฮื่ม ๆ อยู่ในใจ ..


          มือขาวบางของอิงจันทร์ถูกยกขึ้นนวดขมับตัวเองบ้าง

          ยังจำคำแนะนำของนายพี่ชายตัวดีได้อยู่หรอกว่า ..ก็ให้ เธอหันไปตีสนิทอาหนุ่มเอาเอง และหากอยากรู้อะไรก็ให้ถาม เขาไปตรง ๆ ดีกว่าจะมาแอบมโนสงสัย แอบขุดแอบคุ้ยเขาอยู่ ลับหลังอย่างนี้ .. เพราะมันไม่น่าจะแฟร์เลย!!

          อีกอย่าง การจะตัดสินใคร หรือตัดสินแยกประเภทใคร คนไหน จะแน่ใจได้หรือไม่ว่าข้อมูลที่ได้มาจะไม่ผ่าน 'อคติ' ของผู้เล่าผู้บอกต่อมาเติมเพิ่มด้วย เรื่องการจะศึกษานิสัยใจ คอของใครสักนั้น มันต้องจำเป็นต้องใช้เวลาอยู่บ้าง ไม่ใช่การ ใช้ข้อมูลที่อาจผ่านอคติ วิสัยทัศน์ หรือการไปวิเคราะห์จาก คนอื่นแล้วไปสรุปปุบปับ ตัดสินคนโน้นว่าผิด คนนี้ว่าถูกเอา เองเสียเมื่อไร 

          ซึ่งเธอก็เห็นด้วยนะว่าจริง แต่...

          ใช่ล่ะ!! เรื่องนั้นเธอเองก็รู้ดีว่าส่วนใหญ่แล้วน่ะ นักธุรกิจ ตัวยง โดยเฉพาะยิ่งพวกฝรั่งเขามักจะไม่มาเสีย เวลาอ้อมค้อม อยากรู้อะไรก็มาหลอกถามกันไปหลอกถามกัน มาเหมือนกับ นักธุรกิจบางประเทศหรอก เพราะคนพวกนี้เขาไม่มีเวลามาก พอจะมาเล่นไล่จับ หรือเจ้าล่อเอาเถิดอะไรขนาดนั้น แต่เรื่อง ฝรั่งตรงไปตรงมามันก็ไม่ใช่ว่าจะมีร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่ดี

          ฝรั่งเจ้าเล่ห์ก็เห็นกันถมเถถมถืดไปหมดนั่นแหละ!!

          อีกอย่างจะเอาเวลาไหนไปตีสนิทล่ะ? งานกองเต็มโต๊ะ ของเธออยู่นี้ แถมข่าวเขาจะหมดสัญญาก็งวดเข้ามาแล้วหาก ถ้าเขาคิดจะฮุบโรงแรมในเครือเธอไป ขืนมามัวแต่จ้องตีสนิท อยู่อย่างนั้น .. มันจะทันการกันไหมล่ะคะคุณซัน?

          อีกอย่างที่น่าสงสัยจะตายชัก!!

          ทำไม เขาถึงดูกีดกันตัวออกห่างและดูจะหลบหน้าหลบ ตาเธอชะมัดล่ะ!! แล้วเธอก็แน่ใจว่าไม่ได้คิดไปเองคนเดียว ก็ เพราะเคยคุยกับฟองดาวก่อนหน้านั้นอยู่ หนูฟร็องก็ว่า..อาทิม ดูวางตัวดี ไม่เห็นมีทีท่าว่าเขาจะห่างเหินใส่ แล้วยังว่าอิงจันทร์ อาจจะคิดไปเอง เธอยังจะเถียงว่า นั่นเป็นเพราะหนูฟร็องต้อง ทำงานสายเดียวกัน และต้องฝึกงานกับเขาไปพร้อมกับคุณซัน ด้วยน่ะสิ เขาเลยต้องพูดเยอะกับหนูฟร็องเป็นของธรรมดา 

          แต่ดันโดนหนูฟร็องตั้งข้อสังเกตกลับมาได้อีกว่า เธอคง ไปทำเริด เชิด หยิ่งใส่เขาไว้บ้างหรือเปล่าเถอะ!!

          คนโดนกล่าวหารีบส่ายหน้าปฏิเสธดิก ๆ

          เรื่องหยิ่งน่ะหรือจะมี แต่ถ้าเรื่องโก๊ะ ๆ ล่ะก็เพียบเลบ!!

          แต่แล้วใครล่ะจะไปกล้าเล่าเรื่องโก๊ะ ๆ หรือเรื่องกิ้งกือ สายพันธุ์พิเศษที่โผล่มายามดึกให้เพื่อนฟังกันบ้างล่ะ!!

          เฮอะ!! จะว่าไป..ครั้งนี้ เธอยังเคยแอบได้ยินพ่อภูผากับ อากวินหลุดปากเปรยมาเสียด้วยซ้ำว่า อาทิมโมธี่ที่น่ารักของ เธอ มาครานี้ดูจะหลบหน้าหลบตาพวกเขาแบบแปลก ๆ ไป เพราะอาทิมโมธี่จะยอมมาคุยกับคุณพ่อหรืออากวิน แค่เฉพาะ ตอนที่เกี่ยวกับเรื่องงานเท่านั้นเอง แต่พอเวลาชวนมาทานข้าว หรือมางานเลี้ยงสังสรรค์แบบส่วนตัวแบบเป็นกันเอง ส่วนใหญ่ คุณอาหน้าดุก็จะขอตัว หลีกเลี่ยงได้ก็มักจะหลีกเลี่ยงอยู่เสมอ เลย.. 

          จนมีวลีว่า 'ทิมโมธี่ ฤๅษีเฝ้าโรงแรม' ไปแล้ว (กวินตั้งให้)

          มันจึงยิ่งน่าสงสัยไงว่า ทำไมและเพราะอะไรกันล่ะนี่?

          ถ้าไม่ใช่เพราะ เขาคงต้องมีแผนอย่างที่เธอสงสัยอยู่ใน ใจจริงใช่ไหม? จึงได้ไม่กล้าสู้หน้าคุณพ่อกับอากวินในครั้งนี้ .. หรือเปล่า?

          ฮึ!! ไม่รู้ล่ะ .. เรื่องนี้เธอจะไม่ยอมอยู่เฉย ๆ หรอก

          ถ้าเขาคิดไม่ซื่อคิดจะมาฮุบมากว้านซื้อมาแอบคิดตุกติก อะไรในบริษัทฯที่เป็นน้ำพักน้ำแรงของครอบครัวเธอ เธอไม่มี วันยอมให้อภัยเขาแน่นอนเลย ... คอยดู!!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿✿ ✿ ✿ ✿ ✿


[นิยายแต่งจบแล้วกดโหลดเล่มเต็มได้เลย]

✿✿✿✿✿✿✿✿

ต้องการอ่านนิยายเล่มนี้เต็มเนื้อเรื่อง : 

⏩โปรดคลิกที่นี่ค่ะ⏪ 

หรือใช้คำค้นว่า

 อิงจันทร์ไว้โอบใจ - Mebmarket 

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿✿ ✿ ✿ ✿ ✿

Cr. Picture just for image as : Pinterest
นิยายชุด : #ไร่รักภูผาคอยตะวัน
นิยายรักละมุนละไม
นิยายชุด : #RomanceFantasy
นิยายชุด : #เจ้าสาวจอมพยศ
 หากอ่านนิยายแล้วถูกใจ..โปรดกด Like ให้ด้วยค่ะ 
╔═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╗
❀Please follow me on มุมนี้ มี..นิยาย writer❀
╚═════ ೋ ❀♥❀ ೋ ═════╝

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top