เมียบำเรอเหมาจ่าย

  • 47,242 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 2 ตัดสินใจ 100%

นายก็รู้คำตอบดีอยู่แล้วนี่ปรก

มหภพและเกล็ดดาวตกลงกันว่าจะคบกันแบบไม่ผูกมัด และมันก็เริ่มต้นมาจากเมื่อหลายเดือนก่อนที่ชายหนุ่มถูกอารมณ์ชั่ววูบเข้าครอบงำจนเผลอมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเธอเข้า

คนฟังส่ายหน้าอย่างเหนื่อยหน่าย เขารู้ว่ามหภพยังไม่อยากสูญเสียชีวิตโสด และยิ่งผู้หญิงคนนั้นคือเกล็ดดาวยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้ อีกอย่างมารดาของมหภพก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่ได้หลงใหลในภาพลักษณ์ที่เกล็ดดาวสร้างขึ้นยามเจอกัน ไม่อย่างนั้นคงไม่สรรหาผู้หญิงมากหน้าหลายตามาให้ลูกชายดูตัวหรอก

ผมก็คิดเหมือนคุณคีนนั่นแหละครับ อย่างคุณเกรซคงไม่เข้าข่ายลูกสะใภ้ในฝันของคุณเทียนนักหรอกครับชายหนุ่มออกความเห็น

นายมาก็ดีแล้ว ก่อนหน้าที่คุณเกรซจะเข้ามา ผู้หญิงที่ชื่อศนิโทรหาฉัน

คุณศนิน่ะหรือครับปรกถามย้ำคล้ายไม่เชื่อ

อืม ผู้หญิงที่ฉันเคยให้นายเอานามบัตรไปให้ เขาโทรมาของานฉันทำ

แล้วคุณคีนว่ายังไงบ้างล่ะครับ

นายช่วยโทรกลับไปนัดเขาค่ำนี้ให้ฉันที จะนัดคุยเรื่องงานมหภพไม่ตอบคำถาม แต่กลับออกคำสั่งกลับไปแทน

แต่เมื่อกี้คุณคีนเพิ่งนัดกับคุณเกรซไปเองนะครับ

ฉันนัดคุณเกรซคืนนี้ต่างหากล่ะ ไม่ใช่ค่ำนี้

ว่าแต่คุณคีนจะสัมภาษณ์เองเลยหรือครับ ผมว่า...”

ฉันบอกให้ทำอะไรก็ทำ อย่าสงสัยให้มันมากนักเลยปรกชายหนุ่มพูดตัดบทขณะจดหมายเลขโทรศัพท์ของว่าที่พนักงานใหม่ใส่กระดาษให้ปรก

คนฟังได้แต่เกาหัวแกรกๆ เรื่องพนักงานใหม่ไม่จำเป็นเลยสักนิดที่เจ้านายเขาจะต้องไปสัมภาษณ์ด้วยตัวเอง

 

ศนินั่งรอมหภพในร้านอาหารหรูหราสไตล์อิตาเลียนมาเกือบชั่วโมงแล้ว เพียงแค่เธอแจ้งแก่พนักงานต้อนรับว่าใครจองโต๊ะไว้ พนักงานคนนั้นก็กุลีกุจอนำเธอมานั่งที่โต๊ะวีไอพี ทั้งๆ ที่การแต่งตัวของเธอไม่เหมาะกับสถานที่เลยแม้แต่น้อย เมื่อเย็นเธอได้รับสายจากผู้ชายซึ่งแนะนำตัวว่าชื่อปรก และบอกว่ามหภพอยากนัดคุยเรื่องงาน พร้อมกับแจ้งวัน เวลา รวมทั้งสถานที่เสร็จสรรพ ตอนนี้เธอจึงมานั่งอยู่ตรงนี้

รอนานหรือเปล่า

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของคำถาม พลันหัวใจก็เหมือนกับหยุดเต้นไปชั่วขณะ เธอยังให้คำตอบกับตัวเองไม่ได้เช่นเคยว่าทำไมตอนที่ยังทำงานอยู่ที่ภัตตาคารจีนแล้วมีเขาเป็นลูกค้าประจำ เธอถึงได้ชอบแอบมองเขานัก

ไม่เป็นไรค่ะ นิรอได้

อืม สั่งอาหารก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องงานที่คุณต้องทำพูดจบชายหนุ่มก็เรียกบริกรเข้ามาเพื่อสั่งอาหาร

ไม่ต้องหรอกค่ะ คุยเรื่องงานเลยก็ได้ค่ะ คุยเสร็จแล้วนิก็จะกลับเลย ไม่อยากรบกวนคุณคีนร้านหรูๆ แบบนี้ ราคาอาหารคงไม่ใช่น้อยๆ เธอจะเอาเงินที่ไหนไปจ่าย

ที่ผมบอกไม่ใช่ประโยคบอกเล่า แต่มันเป็นประโยคคำสั่งที่คุณต้องทำตาม

แต่ว่า...”

ผมไม่ได้หน้าเลือดถึงขั้นจะให้คุณช่วยหารค่าข้าวมื้อนี้หรอก

ศนิหน้าเผือดสีไม่กล้าทักท้วงต่อเพราะเกรงว่าจะมีผลต่อการพิจารณางาน หญิงสาวนั่งฟังเขาสั่งอาหารอย่างคล่องแคล่วและยังสั่งมาเผื่อเธออีกด้วย

ไม่นานอาหารหน้าตาน่ากินก็ถูกเสิร์ฟ มหภพเริ่มลงมือกินเพราะตั้งแต่เที่ยงยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ศนิละเลียดกินไปเพียงนิดเดียว แม้อาหารจะรสชาติถูกปากมากก็ตาม

คุณปรกบอกว่าคุณคีนจะคุยเรื่องงานด้วยตัวเองค่ะหญิงสาวพูดขึ้นหลังจากที่อีกฝ่ายดื่มน้ำจนหมดแก้วแล้ว

ใช่ ไหนๆ คุณก็เป็นคนโทรมาของานผมด้วยตัวเอง จะให้คุยผ่านทางโทรศัพท์หรือให้ปรกคุยแทนผมได้ยังไงกัน

คนฟังหัวใจเต้นตูมตาม แต่ก็สัมผัสได้ถึงสิ่งแปลกๆ ในคำพูดนั้น รวมทั้งรอยยิ้มมุมปากของเขาด้วย

คุยที่นี่คงไม่เหมาะ ตามผมมาสิมหภพวางเงินไว้บนโต๊ะแล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้

คะ ?” คุยที่นี้ไม่เหมาะ แล้วเขาจะนัดเธอมาที่นี่ทำไมกัน

คุณไม่มีสิทธิ์สงสัย ผมว่ายังไงก็ตามนั้น และผมก็ไม่ชอบพูดซ้ำเขาบอกด้วยสีหน้าราบเรียบยิ่งกว่ากระดาษ

ศนิเลี่ยงไม่ได้ เธอเดินตามเขาออกมาจนถึงลานจอดรถที่มีปรกยืนรออยู่ก่อนแล้ว ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงกล้าไว้ใจเขา แค่ก็คิดไปว่าเขาคงไม่หลอกเธอมาฆ่าหมกรถ

ขึ้นรถสิ

คะ ?”

วันนี้ผมได้ยินคุณพูด คะหลายรอบเกินไปแล้วมหภพไม่รอให้หญิงสาวได้ตั้งตัว เขาดันร่างเล็กเข้าไปในรถ ก่อนจะตามเข้ามาและสั่งปรก ออกรถเลย

ครับร้อยวันพันปี หากคุณเทียนแก้วไม่ได้นั่งรถมาด้วย เจ้านายเขาไม่มีวันนั่งด้านหลัง แต่วันนี้กลับไม่เหมือนเดิม

คุณคีนจะพานิไปไหนคะ กรุณาเปิดประตูด้วยค่ะ นิจะกลับบ้านศนิกระชากที่ปิดประตูอยู่หลายครั้ง แต่กลับไม่ได้ดังใจ

พูดคำอื่นได้แล้วหรือ...สาวน้อยเขากระซิบข้างหูคนที่นั่งใกล้กัน

คำว่า สาวน้อยฟังดูเย็นเยียบแต่ก็ชวนวาบหวิวอยู่ในที พอๆ กับสายตาของเขาที่ดูลึกลับแต่ก็ชวนให้ค้นหา

เปิดประตูเถอะค่ะ นิขอร้องหญิงสาวน้ำตาคลอหน่วย นึกกลัวขึ้นมาครามครัน เมื่อนึกอะไรขึ้นได้จึงเปลี่ยนไปร้องขอกับอีกคนแทน คุณปรกช่วยนิด้วยค่ะ เปิดประตูให้นิหน่อยนะคะ

ผมคงช่วยอะไรคุณศนิไม่ได้หรอกครับปรกสตาร์ตรถและเหยียบคันเร่งทันที

ทำไมถึงเพิ่งมานึกกลัวล่ะ ตอนเดินตามผมมาทำไมไม่กลัว

น้ำตาเม็ดโตหยดแหมะลงบนเบาะหนัง เธอเห็นดวงตาของเขาดูอ่อนโยนลงวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะหันหน้าออกไปมองนอกกระจก

จะพาไปส่งบ้าน ค่ำแล้ว ฝนทำท่าจะตกด้วย กลับเองมันอันตราย

ส่งบ้าน ? นี่เขาตัดสินเธอตั้งแต่ยังไม่เริ่มสัมภาษณ์งานเลยเชียวหรือ

คุณคีนจะไม่รับนิเข้าทำงานหรือคะ

ผมกำลังจะสัมภาษณ์คุณ นั่งรถไปสัมภาษณ์ไปจะได้ไม่เสียเวลา บอกปรกไปว่าบ้านของคุณอยู่แถวไหน

เอ่อ...”

ติดตามต่อในรูปเล่มนะคะ ส่วนใครชอบ e-book กดตรงนี้ได้เลยค่า

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top