เมียบำเรอเหมาจ่าย

  • 52,422 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 6 เคว้งคว้าง 70%

หญิงสาวในชุดนักศึกษาเดินเหม่อลอยริมบาทวิถีอย่างเชื่องช้า เธอรู้สึกได้ว่าทุกย่างก้าวมันหนักไปหมด แม้สมองจะสั่งให้รีบเดินไปเรียกแท็กซี่เพื่อไปโรงพยาบาล ทว่าร่างกายกลับสวนทางกับสมองโดยสิ้นเชิง

วันนี้เธอมีสอบวิชาสุดท้ายของมหาวิทยาลัยเปิดที่ลงทะเบียนเรียนไว้ และพอออกจากห้องสอบก็เห็นสายที่ไม่ได้รับซึ่งเป็นเบอร์ของโรงพยาบาลเกือบสิบสาย เมื่อโทรกลับไปถึงได้ทราบว่าบิดาอาการหนักกว่าเดิม ตอนนี้อยู่ในห้องไอซียู

...อย่าเป็นอะไรไปมากกว่านี้เลยนะคะพ่อ

ศนิน้ำตาไหลเป็นสาย สายตาคนรอบข้างที่มองมาอย่างสงสัยไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกแย่ไปมากกว่าตอนที่รู้อาการของพ่อ ด้วยสติที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวทำให้หญิงสาวข้ามถนนโดยไม่ทันระวัง

ปี๊นนนนนนน !!

“กรี๊ดดดด ! โอ๊ย !

หญิงสาวตกใจเสียงแตรรถยนต์จึงรีบหลบจนล้มลงไปกองกับพื้น มือบางแตะหัวเข่าตรงที่ปวดหนึบก็ได้ของเหลวสีแดงติดมือมาด้วย ส่วนบรรดาคนที่อยู่ในบริเวณนั้นก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก โชคดีที่เจ้าของรถยนต์เบรกทัน ไม่เช่นนั้นเหตุการณ์คงเลวร้ายกว่านี้

“น้องเป็นอะไรมากหรือเปล่าครับ” ชายหนุ่มลงมาจากรถยนต์แล้วพุ่งตรงมายังคนเจ็บทันที

ศนิหายใจเข้าออกอยู่หลายเฮือก ก่อนจะส่ายหน้าให้คนถาม

“พี่ขอโทษนะครับ พี่ไม่ทันมอง”

หญิงสาวพยักหน้าให้ พยายามลุกขึ้นทว่ากลับยิ่งเจ็บยิ่งกว่าเดิม

“โอ๊ย !

“ให้พี่ช่วยดีกว่านะครับ เลือดไหลเยอะแบบนี้แผลคงใหญ่อาจต้องเย็บ ไปครับ พี่จะพาน้องไปโรงพยาบาล” เขาจะช้อนอุ้มคนเจ็บ แต่ก็ได้ยินเสียงห้าม

“ยะ...เย็บเลยหรือคะ” ศนิหน้าซีด หากเป็นแบบนั้นจริงๆ เธอคงต้องจ่ายค่ารักษาหลายบาทแน่ๆ อีกอย่างคือตอนนี้เธอต้องรีบไปหาพ่อให้เร็วที่สุด

“กลัวเข็มอย่างนั้นหรือ” ชายหนุ่มยิ้มละไม แอบดีใจที่ในที่สุดเธอก็ทำอย่างอื่นได้มากกว่าพยักหน้ากับส่ายหน้า “หรือว่ากลัวหมอครับ”

“เปล่าค่ะ”

“น้องคงเจ็บแผลมาก น้ำตาไหลใหญ่แล้ว” เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้กล้ายกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้กับผู้หญิงที่เพิ่งจะเจอกันครั้งแรก

“นิไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ” หญิงสาวผละใบหน้าออก น้ำตาของเธอไหลออกมาเพราะกังวลเรื่องพ่อ ไม่ได้เกี่ยวกับแผลที่หัวเข่าเลยด้วยซ้ำ มันไกลหัวใจตั้งเยอะ

“ไม่เป็นอะไรได้ยังไงกันครับ เลือดไหลเยอะเชียว ไปหาหมอกัน ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายพี่ออกให้เองครับ เพราะถึงยังไงพี่ก็มีส่วนผิดที่ทำให้น้องเจ็บตัว”

“เดี๋ยวค่ะ” หญิงสาวร้องห้ามตอนที่เขาช้อนตัวเธอไปอุ้ม

“รีบดีกว่าครับ ด้านหลังรถติดแล้ว”

ชายหนุ่มไม่รีรอ เขาอุ้มร่างเล็กในชุดนักศึกษาไปวางตรงเบาะข้างคนขับ รัดเข็มขัดนิรภัยให้แล้วทะยานรถออกไปทันที

 

“นี่ครับยา”

“ขอบคุณมากนะคะ” ศนิรับถุงยามาถือไว้แล้วยิ้มเซียวๆ ให้ บทสรุปของการเจ็บตัวครั้งนี้คือเธอโดนเย็บแผลไปห้าเข็ม “ต้องขอโทษคุณด้วยนะคะที่นิเดินซุ่มซ่ามขวางทางรถ”

“ไม่เป็นไรหรอกครับ มันเป็นอุบัติเหตุ” ชายหนุ่มยิ้มเผล่เมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ “เปลี่ยนจากคำขอโทษเป็นเรียกพี่ว่าพี่กายแทนคำว่าคุณ...ได้ไหมครับ น้องอายุน้อยกว่าพี่ตั้งสิบเอ็ดปี”

“คุณ เอ่อ...พี่กายรู้ได้ยังไงคะว่าอายุห่างกับนิสิบเอ็ดปี”

กายสิทธิ์ลูบท้ายทอยแก้เขิน ก่อนจะตอบตามความจริง

“พี่แอบเห็นในบัตรประชาชนน้องนิตอนที่ไปยื่นทำบัตรผู้ป่วยของโรงพยาบาลน่ะครับ ขอโทษที่ถือวิสาสะนะครับ”

“ไม่เป็นไรค่ะ อย่าขอโทษนิเลยค่ะ”

กายสิทธิ์ยิ้มให้คนตรงหน้า ทำไมนะ เวลาเห็นเธอยิ้มเขาถึงรู้สึกว่าโลกทั้งโลกยิ้มไปด้วย

“น้องนิจะกลับเลยหรือเปล่าครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“ไม่เป็นไรค่ะ นิกลับเองได้ ไม่รบกวนพี่กายดีกว่าค่ะ” จะให้เธอไปกับเขาได้อย่างไร ในเมื่อตั้งใจมาหาพ่อที่โรงพยาบาล และก็เป็นโรงพยาบาลที่นั่งอยู่ตอนนี้ด้วย

“ไม่รบกวนเลยครับ พี่เต็มใจ”

“นิโทรให้เพื่อนมารับก็ได้ค่ะ อ้อ นินัดเพื่อนไว้พอดี นี่ก็ใกล้ถึงเวลาแล้วด้วยค่ะ” ศนิโกหกแล้วแสร้งยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลา “พี่กายกลับไปก่อนเลยก็ได้ค่ะ”

“งั้นก็ไม่เป็นไรครับ พี่กลับก่อนแล้วกัน” กายสิทธิ์ไม่อยากขัดใจคนที่เขารู้สึกดีด้วยตั้งแต่แรกเห็น หากพรหมลิขิตมีจริง เขาก็ขอให้หลังจากนี้ได้พบเธออีก

“ค่ะพี่กาย ขอบคุณอีกครั้งนะคะ” เธอประนมมือไหว้

กายสิทธิ์รับไหว้และรีบก้าวออกไปเพราะช่วงเย็นเขาเองก็มีประชุมต่อ ทว่าก้าวไปได้ระยะหนึ่งก็ต้องตะโกนกลับมาสั่งยาวเป็นหางว่าว เล่นเอาศนิแอบขำ

“น้องนิอย่าลืมกินยาตามที่หมอสั่งด้วยนะครับจะได้หายไวๆ อย่าให้แผลโดนน้ำนะครับเดี๋ยวจะเป็นแผลเป็น อย่าลืมมาล้างแผลทุกวัน และก็อย่าลืมมาตัดไหมด้วยนะครับ”

ชายหนุ่มมาถึงลานจอดรถก็ขับรถออกไป ใบหน้าหล่อเหลาระบายยิ้ม หากหลังจากนี้พรหมลิขิตไม่ทำงาน เขานี่แหละจะเป็นคนกำหนดหัวใจเอง การที่เขาเกือบขับรถชนศนิคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันอาจจะเป็นเหตุการณ์ที่ถูกกำหนดมาแล้วก็ได้ ชื่อเสียงเรียงนามรวมทั้งนามสกุลของเธอเขาดูบนบัตรประชาชนปราดเดียวก็จำขึ้นใจ

ดังนั้นหากจะตามหากันภายหลังก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย...


วสาจะลงให้อ่านในเว็บประมาณ 50% ของเนื้อหาทั้งหมดนะคะ

ที่เหลือสามารถอ่าน ในรูปแบบอีบุ๊กค่ะ คลิกๆ เลยค่ะ 

ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ  https://www.facebook.com/wasanovel/

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top