เมียบำเรอเหมาจ่าย

  • 59,189 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 9 นกปีกหัก 100%

แจ้งข่าวก่อนค่ะ วสาจะลงให้อ่านในเว็บจนถึงบทที่ 14 นะคะ

ที่เหลือสามารถสั่งเป็นรูปเล่มได้ที่วสา หรืออ่านในรูปแบบอีบุ๊กค่ะ คลิกๆ เลยค่ะ 

ฝากกดไลค์แฟนเพจด้วยนะคะ  https://www.facebook.com/wasanovel/


ศนิเข้ามาในห้องนอนของชายหนุ่มได้ก็นั่งลงบนเตียง หากประมาณด้วยสายตาแล้วมีถุงกระดาษซึ่งมีโลโก้ร้านต่างๆ อยู่กว่ายี่สิบถุง หญิงสาวหยิบแต่ละถุงมาเปิดดูก็เห็นว่าเป็นข้าวของเครื่องใช้ของผู้หญิง ทั้งเสื้อผ้า รองเท้า เครื่องสำอาง แต่ที่ทำให้เธอหน้าแดงได้มากที่สุดคงเป็นถุงสุดท้าย

“เขาให้คนไปซื้อมาให้ต่างห่างล่ะศนิ เขาไม่ได้ตั้งใจจะซื้อให้เธอเองหรอก” หญิงสาวบอกตัวเองเช่นนั้นเพื่อเป็นการกันไม่ให้ตัวเองตกลงไปอยู่ในหลุมที่เขาขุดไว้ลึกกว่าเดิม

...หลุมอันมีป้ายใหญ่ๆ ปักไว้ว่า หลุมรัก

ทว่าเมื่อหยิบของในถุงออกมาดูไซส์ เธอกลับดิ่งลงหลุมที่ว่านั้นไปในทันที ชุดชั้นในทั้งชิ้นบนชิ้นล่างเป็นไซส์เดียวกันทั้งหมด และมันก็เป็นไซส์ของเธอ หากเขาบอกแค่ว่าให้ซื้อเสื้อผ้า คนที่ไปซื้อมาคงเดาไซส์เธอได้ไม่ถูกต้องเช่นนี้แน่ๆ

...เขารู้ไซส์ของเธอด้วยอย่างนั้นหรือ

“ไม่ใช่หรอกน่า เขาแค่เดาได้เท่านั้นแหละ อย่าคิดว่าเขาจะใส่ใจเธอเด็ดขาดศนิ”

หญิงสาวหยุดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองด้วยการเข้าไปอาบน้ำ วันนี้เธอเจอเรื่องที่ไม่ทันตั้งตัวมาเยอะ ทั้งเรื่องพ่อและเรื่องของเขา จริงอย่างที่มหภพบอก เธอต้องเข้มแข็ง ถ้าพ่อมองลงมาพ่อจะได้สบายใจ คิดได้เช่นนั้นศนิก็ปล่อยให้สายน้ำจากเรนชาวเวอร์พาเอาความเครียดและความอ่อนแอของเธอให้ไหลลงท่อไปด้วย

เธอจะต้องเป็นคนใหม่ เป็นคนที่เข้มแข็งและยืนด้วยขาของตัวเองได้...เธอไม่อยากยืมขามหภพมายืนตลอดไป

ทั้งที่ตั้งใจว่าจะไม่เครียดแล้ว ทว่าพอออกมาจากห้องน้ำ ความเครียดก็พุ่งเข้าหาหญิงสาวอีกครั้งเมื่อพบว่าชุดนอนแต่ละชุดที่มหภพหามาให้เธอนั้นมันช่างวาบหวิวและแทบปิดอะไรต่อมิอะไรไม่มิด

“ยังไม่แต่งตัวอีกหรือ”

“คุณคีน !” ศนิหันขวับไปมองก็เห็นเขาอยู่ในชุดนอนปาจามาแล้ว นึกโกรธตัวเองที่เมื่อกี้เธอรีบเข้ามาในห้องจนลืมล็อกประตู

“เธอช้า ฉันก็เลยอาบห้องน้ำด้านนอก”

มหภพทิ้งตัวลงบนเตียง เริ่มเปิดดูถุงแต่ละถุง ทุกถุงล้วนมาจากร้านแบรนด์ดังในห้างสรรพสินค้าชั้นนำทั้งนั้น คนของเขาทำงานได้ดีจริงๆ ไม่เสียแรงที่ไหว้วานให้ไปซื้อมาให้

“ถุงพวกนี้ไม่มีชุดนอนสักถุงเลยหรือ เธอถึงยังใส่ชุดคลุมอาบน้ำอยู่”

“เอ่อ...ปะ...เปล่าค่ะ”

“ไหนล่ะ ทำไมไม่หยิบมาใส่ อยู่แบบนี้ได้เป็นปอดบวมกันพอดี”

“คือว่า...นิใส่ไม่ได้สักตัวเลยค่ะ” หญิงสาวอ้อมแอ้มตอบ ใส่ชุดคลุมอาบน้ำนอนอาจจะปอดบวมเพราะเสื้อชื้น แต่ถ้าใส่ชุดนอนผ้าบางเบาที่อยู่ในถุงก็คงเป็นปอดบวมไม่ต่างกัน บางแบบนั้นคงทำให้เธอหนาวแอร์แน่ๆ

“ไม่พอดีงั้นหรือ เล็กไปหรือใหญ่ไป”

“เปล่าค่ะ ใส่พอดีแต่ว่ามันบางไปค่ะ โป๊ด้วย นิไม่ชิน” ศนิก้มหน้าตอบ

“ถุงไหน เอามาดูซิ จะอะไรกันนักกันหนา”

คนตัวเล็กจะเข้าไปห้าม แต่ไม่ทันเสียแล้วเมื่อมหภพคว้าถุงที่มีโลโก้ร้านดังได้ ชายหนุ่มคว่ำถุงลง ชุดทุกชุดจึงกระจายบนเตียง เขาหยิบมาสำรวจชุดหนึ่งก็ต้องยิ้มในหน้า

“ก็ไม่เป็นไรนี่ เอาชุดนี้ไปใส่สิ แล้วมานอนได้แล้ว ฉันง่วง พรุ่งนี้มีประชุมแต่เช้า”

ชุดนอนตัวบางแต่ราคาไม่เบาลอยคว้างกลางอากาศ ก่อนจะแปะลงบนหน้าศนิได้พอดี หญิงสาวคลี่ดูก็รู้ทันทีว่ามันเป็นชุดที่บางกว่าทุกชุด ใส่ไปก็คงเหมือนกับไม่ได้ใส่อะไร

“นิไปรื้อในลังด้านนอกดีกว่าค่ะ ถ้าเอาของจากห้องเช่ามาครบทุกอย่างก็ต้องมีชุดนอนนิด้วย”

“อย่าเรื่องมากได้ไหมศนิ นี่ดึกแล้ว ถ้าเธอต้องมานั่งรื้อทุกกล่องคงไม่ได้นอนกันพอดี ไปใส่ชุดที่อยู่ในมือนั่นแหละ”

“คะ...ค่ะ” เป็นอีกครั้งที่เธอต้องยอมลงให้เขา

“อืม ดี รีบๆ ด้วย ฉันง่วงแล้ว”

หญิงสาวกลับเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่ลืมความเอาถุงใส่ชุดชั้นในไปด้วย ถ้าต้องใส่ชุดนอนวาบหวิวนี้จริงๆ เธอก็ขอใส่ชุดชั้นในด้วยก็แล้วกัน

“ไม่เห็นจะโป๊ตรงไหน เธอคิดมากไปเองนะสาวน้อย” มหภพบอกตรงข้ามกับความคิดเมื่อศนิเดินกระมิดกระเมี้ยนออกมาจากห้องน้ำ ชุดนอนสีชมพูโปร่งเสียจนเห็นชุดชั้นในสีดำที่หญิงสาวสวมอยู่ “นอนได้แล้ว”

“ค่ะ” ร่างเล็กหันรีหันขวาง จนไปพบเข้ากับโซฟาตัวยาว

“คิดจะไปนอนบนโซฟาอย่างนั้นหรือ”

ศนิถอนหายใจเบาๆ เมื่อคนที่นอนอยู่บนเตียงรู้ทัน

“เธอมานอนบนเตียงนี่แหละ อ้อ แล้วก็อย่าคิดว่าฉันจะเสียสละไปนอนบนโซฟาหรือบนพื้นแข็งๆ นะ...ฉันไม่ได้เป็นสุภาพบุรุษขนาดนั้น” พูดจบมหภพก็ดึงแขนเรียวจนหญิงสาวล้มปุลงบนเตียง

“ว้าย คุณคะ...”

คำประท้วงนั้นถูกกลืนหายลงคอของมหภพ เมื่อเขาประกบริมฝีปากเข้าหาเรียวปากบาง ชายหนุ่มจูบอย่างมีชั้นเชิง ค่อยๆ ร้อนแรง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นนุ่มนวล พอจูบจนอิ่มจึงปล่อยเธอให้เป็นอิสระ

“คะ...คุณคีนจะทำอะไรคะ”

“นอนเถอะ คืนนี้ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอก รู้ว่าเธอยังไม่พร้อม” เขาเอื้อมมือไปกดปิดสวิตช์ไฟจากหัวเตียงก่อนจะรั้งร่างบางเข้ามากอด “ถ้าเธอกลัวหนาวก็กอดฉันให้แน่นๆ”

           หญิงสาวนอนนิ่งในอ้อมแขนแกร่งอย่างเต็มใจ เธอชอบที่เขาเป็นผู้ชายอบอุ่นแบบนี้ หากก็ไม่รู้ว่านี่คือตัวตนจริงๆ ของเขา หรือทำดีเพราะสงสารที่เธอเพิ่งจะพบกับความสูญเสีย แต่ไม่ว่าอ้อมกอดนี้จะมาจากใจหรือเขาแสร้งทำ เธอก็จะขอเก็บเกี่ยวความอบอุ่นนี้ไว้โอบกอดตัวเองในวันที่อ่อนล้า

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top