คืนร้อนรัก

  • 43,902 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

ตอนที่ 19 โสเภณีสาวเจ้าเสน่ห์


ชีวิตในไร่เป็นชีวิตที่มีความสุขมากเหลือเกินสำหรับบัวหอม เธอมีอิสระ สามารถทำในสิ่งที่อยากทำ ไม่ต้องคอยแสดงละครเอาอกเอาใจผู้ชายเพื่อเงิน ไม่ต้องอยู่ในซ่องอยู่ใครตราหน้าว่ากระหรี่ ไม่ต้องวางแผนแอบหนีออกจากห้องแล้วให้เพื่อนเข้าไปปรนเปรอผู้ชายแทน

            เด็กสาวมีหน้าที่ช่วยนลินดา ทำงานในโรงครัว ทำอาหาร และคอยดูแลเรื่องน้ำดื่มให้กับคนงาน แม้จะได้เงินไม่เยอะเหมือนตอนที่อยู่ในซ่อง แต่เธอมีความสุขกว่าหลายเท่า

            “พี่ๆสุดหล่อจ้ะ ดื่มน้ำกระเจี๊ยบเย็นชื่นฝีมือบัวหอมสักแก้วไหม” เด็กสาวเดินเข้าไปในกลุ่มคนงานที่แต่ละคน ตัวสูงใหญ่ ล่ำสัน และเป็นหนุ่มวัยฉกรรจ์เลือดร้อน กลัดมันไปด้วยอารมณ์

            “น้องบัวหอมนี่นอกจากจะสวยแล้วยังใจดีอีกด้วย น่าจะมาอยู่ในไร่กับพวกนี้ตั้งนานแล้ว” หนึ่งในนั้นรีบลุกจากที่พักเดินเข้ามาหา รับแก้วน้ำในถาดพลาสติกไปดื่มแล้วทำท่าชื่นอกชื่นใจราวกับดื่มน้ำทิพย์

            “ชื่นใจที่สุดเลย”

            “งั้นก็ดื่มให้หมดแก้วเลยนะจ้ะ” เด็กสาวยื่นแก้วน้ำให้หนุ่มๆ ทั้งหกเจ็ดคน

            “เที่ยงนี้ ทำอะไรให้พวกพี่กินจ๊ะ น้องบัวหอมคนสวย” ยื่นหน้าเข้าถามพลางมองทรวดทรงองเอวสัดส่วนโค้งเว้าอย่างหิวกระหาย เด็กซ่อง ที่ยังสาว ขาว และสวย แต่งเนื้อแต่งตัวยั่วอารมณ์ผู้ชาย

            เสื้อกล้ามรัดแน่น เห็นนมเป็นลูกๆ

            ช่วงล่างคือกางเกงขาสั้น มันยาวกว่ากางเกงในนิดเดียวเท่านั้น

            น่าจับถ่างขาให้กว้างแล้วยัดบางอย่างลงไปจริงๆ

            “ก็มี...” เด็กสาวกำลังจะตอบ แต่ถูกแทรกด้วยน้ำเสียงเหยียดหยามซะก่อน

            “แกงกะหรี่” สาวสวยประจำไร่ทั้งสามคนเดินเข้ามาใกล้ ท่าทางพร้อมจะมีเรื่องเต็มที ทั้งแต่นังกะหรี่เด็กเข้ามาอยู่ในไร่ พวกผู้ชายแทบไม่สนใจใยดีพวกเธอเลย หันไปรุมล้อม นังเด็กหน้าใส

            มันคงอยากได้คนงานทั้งไร่เป็นผัว เลยแต่งตัวโป๊มายั่วราคะผู้ชายแบบนี้


 

            สามสาวเข้ามายืนประจันหน้าคนเด็กใหม่ของไร่ วันนี้พร้อมมีเรื่อง อยากจะสั่งสอนนังกะหรี่เด็กให้รู้สำนึก จะได้ไม่ต้องร่าน โปรยเสน่ห์ใส่ผู้ชายในไร่อีก

            “กะหรี่ มันก็คงทำเป็นแต่แกงกะหรี่นั่นแหละ”

            “สงสัยแม่พี่ทำให้กินบ่อยถึงรู้” บัวหอมวางถาดเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ แล้วเท้าสะเอว จ้องกลับสามสาวอย่างไม่กลัวเกรง

            “อีเด็กนรก นี่แกด่าแม่ฉันเหรอ”

            “ใช่ มันด่าแม่พวกเรา ต้องจัดการมันนะ”

            “วันนี้ฉันไม่ได้ตบแก อย่าเรียกฉันว่าอีกนุชเลย” สาวสวยชื่อนุชปรี่เข้าหาเป็นคนแรก แล้วเงื้อมมือขึ้นพร้อมตบ บัวหอมถอยหนีฝ่ามือของสาวรุ่นพี่อย่างรวดเร็ว แม้เธอจะมาทีหลัง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้คนที่อยู่ก่อนมารังแก

            เธอก็สู้คนเหมือนกัน

            “จับมันไว้ ฉันตบเอง” สาวอีกคนว่า เพื่อนทั้งสองเลยช่วยกันเข้าไปจับแขนทั้งสองข้างของบัวหอมเอาไว้ หนุ่มๆส่งเสียงห้ามแต่ถูกด่ากลับ ว่าอย่ายุ่งเรื่องผู้หญิง ไม่อย่างนั้นจะไปฟ้องเมียพวกมันที่บ้าน

            “หึ คราวนี่แกไม่รอดแน่” สาวสวยประจำไร่ ยกฝ่ามือขึ้นสุดแขน ก่อนจะฟาดลงไปบนใบหน้าสวยของเด็กสาว แม้จะเบือนหน้าหนีไม่ได้ถูกตบเต็มฝ่ามือ หากแต่ปลายนิ้วก็ตบลงไปบนแก้มนวลใสอย่างแรง

            บัวหอมยกขาขึ้นแล้วออกแรงถีบคนที่ตบตัวเองจนกระเด็นไปไกล จากนั้นก็สะบัดแขนอย่างแรงเพื่อให้หลุดจากมือของสองสาว เมื่อเป็นอิสระแล้วเด็กสาวรีบคว้าไม้ขึ้นมา

            “เข้ามาสิ ถ้าไม่อยากถูกฟาดด้วยไม้หน้าสาม...พวกแกคงยังไม่รู้จักกะหรี่หรอกมั๊งว่าโหดมากแค่ไหน” เด็กสาวทำท่าจะตี

            “นี่แกกล้าทำร้ายคนในไร่เหรอ ฉันจะฟ้องคุณฟาร์เบียนให้ไล่แก กลับไปอยู่ซ่อง” ชี้หน้าอย่างอาฆาต ก่อนจะพากันวิ่งหนีไป หนุ่มๆรีบเข้ามาดูบัวหอมทันที แต่เด็กสาวไม่สนใจเพราะปลายสายตา มองเห็นว่าทางโน้นมีใครยืนอยู่ข้างม้าของเขา


            เกนติโร่มองเธอด้วยสายตาเย็นชา ทั้งๆที่เธอถูกแกล้ง ถูกรังแกแต่เขาไม่เหลียวแลเลยแม้แต่น้อย

            เด็กสาวเข้าไปยืนประชิดตัวคนตัวสูงใหญ่ กอดอกหมับแล้วถามด้วยความรู้สึกผิดหวัง เธอเจ็บหน้าที่ถูกตบแต่เจ็บกว่าที่หัวใจเพราะความเย็นชาของเขา

            “ทำไมไม่เข้ามาห้าม หรือ ช่วยหนู”

            “ไม่ช่วยหรอก อยากเห็นเด็กแรดถูกตบ” ชายหนุ่มว่า อย่างสะใจเล็กๆ ลอยหน้าลอยตาให้ผู้ชายทั้งไร่จีบ ก็สมควรถูกสาวๆในไร่คนอื่นหมั่นไส้อยู่หรอก

และทำไมเขาต้องเข้าไปช่วย ในเมื่อมั่นใจว่าเธอสามารถดูแลปกป้องตัวเองได้

            “พี่ใจร้าย หนูไปหาคุณฟาร์เบียนดีกว่า ท่านน่ารัก ใจดี พูดก็เพราะ แถมยังซื้อตัวหนูมาจากซ่อง  ไม่เหมือนบางคนหรอก  ใจดำ ใจร้าย ใจแข็งอย่างกับหิน อ้อนวอนขอร้องยังไง ก็ไม่ยอมพาหนูอกมาจากที่นั่นซะที”

            “ฉันไม่ได้รวยเหมือนคุณฟาร์เบียนของเธอ แต่เป็นแค่คนเลี้ยงม้าเท่านั้น”

            น้ำเสียงเย็นชากลายเป็นแข็งกระด้าง เมื่อได้ยินคำชื่นชมต่อตัวศัตรูของตนเอง

            “ถ้าไม่รวย แล้วทำไมพี่มีเงินไปซื้อบริการผู้หญิงค่าตัวแพงๆในซ่องล่ะ”

            “ทำงาน มันก็ต้องมีเงินเก็บบ้างอยู่แล้ว อีกอย่างไม่ได้ไปทุกวันซะหน่อย” ชายหนุ่มว่าแล้วกระโดดขึ้นหลังม้า

            “ไปจะหาพี่นลินอีกล่ะซี่” ถามอย่างรู้ทัน ก่อนจะตามด้วยถ้อยคำที่เหมือนมีด พุ่งตรงเข้าปักฉึกในหัวใจของคนเลี้ยงม้าหนุ่ม

            “แอบรักคนที่เขาไม่รักเรา มีแต่ชีช้ำนะจะบอกให้”

            “แล้วมายุ่งอะไรด้วย”

            “หวังดี ไม่อยากให้เสียใจ”

            “รู้ได้ไงว่าจะเสียใจ อาจแย่งมาได้ก็ได้ ใครจะไปรู้”

            “นี่พี่จะแย่งเมีย เอ้ย ผู้หญิงของเจ้าของไร่เหรอ” ทำตาโตอย่างตกใจ

            “เออ แล้วจะทำไม” ว่าแล้วก็รีบควบขยับม้าวิ่งจากไปด้วยความรำคาญ บัวหอมรีบวิ่งไปที่รถมอเตอร์ไซด์ที่แบกน้ำมาให้คนงาน เด็กสาวยกถังน้ำพลาสติกออกจากเบาะหลัง เอาแก้วพลาสติกออกจากตะกร้าหน้ารถ แล้วรีบขี่ตามไปทันทีด้วยความเป็นห่วง เธอเพิ่งไปที่กระท่อมของนลินดามาเมื่อกี้

            ฟาร์เบียนกับนลินดาอยู่ด้วยกัน ท่าทางกำลังมีความสุขด้วย ขืนเกนติโร่ไปเจอมีหวังเจ็บจี๊ดไปทั้งหัวใจ

            แต่ที่เธอกลัวมากกว่าก็คือ กลัวสองหนุ่มจะมีเรื่องกัน !



https://www.mebmarket.com/ebook-57450-คืนร้อนรัก

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top