ดอกไม้ของมาเฟีย

  • 992 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

ดอกไม้ของมาเฟีย 4

ดอกไม้ของมาเฟีย 4

บริษัทMT coler

         บริษัทผลิตและส่งออกอุปกรณ์การแพทย์รายใหญ่ของประเทศ สหรัฐอเมาริกากำลังเตรียมที่จะขยายสาขาไปยังประเทศในแทบเอเชีย กำลังอยู่ในช่วงที่วุ่นวายพอสำควรเพราะมีบริษัทคู่แข่งหลายรายที่ต้องการจะขัดแข้งขัดขาเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจของตัวเอง แต่สำหรับมาร์คแล้ว คนพวกนั้นแค่แมลงหวี่แมลงเม่าที่บินมาสร้างความรำคาญเล็กน้อยเท่านั้น แต่ถึงอย่างไรเขาก็ไม่เคยประมาท  เพราะถ้ามันผู้ใดกล้ามายุ่งย่ามเรื่องของเขาละก็....จุดจบของมันคือความตาย

วันนี้มาร์คมาเคลียร์ปัญหาที่บริษัท เพราะมีพวกแมลงหวี่แมลงเม่ามันคอยบินมากวนใจอยู่บ่อย วันนี้เขาเลยอยากมาจัดการซะให้จบๆไป เพราะถ้าพรุ่งนี้แบมมาทำงานแล้วมีเรื่องกวนใจพวกนี้อีก คนฉลาดอย่างแบมแบมต้องสงสัยและหาคำตอบให้จงได้ ผมไม่อยากให้ดอกไม้ของเขารู้สึกไม่ดีไปด้วย

“เรียบร้อยแล้วครับนาย ตอนนี้มันอยู่ห้องใต้ดินที่คาสิโนครับ” จินยองเดินเข้ามารายงานความเรียบร้อยของงานที่ผู้เป็นนายสั่งให้ไปจัดการก่อนหน้าที่จะไปไทยเมื่อครั้งก่อน

“อืม เดียวกูไป” มาร์คตอบ

“ยอดการจัดจำหน่ายของปีนี้เป็นยังไงบ้างจินยอง” มาร์คเอ่ยถามขณะที่สายตายังคงจ้องเอกสารปึกใหญ่ในแฟ้ม

“ยอดการจัดจำหน่ายเพิ่มขึ้น 2เท่าจากยอดการจัดจำหน่ายของปีที่แล้วครับ เดือนนี้มีโรงพยาบาลและคลีนิคเปิดใหม่เพิ่มขึ้น และทั้งหมดก็ซื้ออุปกรณ์และเครื่องมือแพทย์จากเราทั้งหมดครับ” จินยองเอ่ยรายงานยืดยาว

“อืมดี...เรื่องอื่นละเป็นยังไง” มาร์คพูดพร้อมกับที่จินยองเองก็รู้ว่ามันหมายถึงอะไร

“ยอดขายอาวุธสงครามเพิ่มขึ้น ลูกหนี้บางรายจ่ายตรงตามกำหนดแต่จะมีก็แต่ลูกหนี้ยิบย่อยที่ผิดนัดบ้างหนีบ้าง ผมตามไปจัดการเรียบร้อยแล้วครับนาย มีก็แต่คุณคาร์เวิลด์ เดล มันเสนอลูกสาวแทนการจ่ายหนี้ 100ล้านครับ”  จินยองรายงานธุรกิจด้านมืดให้ผู้เป็นนายทราบพร้อมกับข้อเสนอของลูกหนี้คนสำคัญ ที่ก่อนหน้านี้มีความสำคัญเป็นถึงเพื่อนของนายใหญ่(พ่อมาร์ค) แต่เป็นเพราะความโลภของมนุษย์ทำให้จากเพื่อนสนิทกลายเป็นเพียงลูกหนี้ที่ประนีประนอมให้เรื่อยๆ จากหนี้เพียง10ล้านตอนนี้กลายเป็น100ล้าน เมื่ออำนาจทั้งหมดตกมาถึงมาร์ค เขาจึงจัดการเรื่องนี้ให้จบเพื่อไม่ไห้เป็นปัญหาในงานอื่นๆ และแน่นอนเขาทำมันออกมาได้ดีมากทีเดียว

“ลูก??” มาร์คละสายตาจากเอกสารตรงหน้าก่อนที่จะเงยหน้ามองจินยองด้วยความสงสัย

“ครับ...ลิซ่า เดล อายุ25ปี ครับ” จินยองชี้แจงประวัติเล็กน้อยให้ผู้เป็นนาย เพราะเขารู้ดีว่าเวลานี้ไม่มีใครที่นายสนใจนอกจากเด็กหนุ่มหน้าหวานที่มีตำแหน่งเป็นนายหญิงของบ้านอย่างแบมแบม

“แล้วตอนนี้มันกับลูกอยู่ไหน” มาร์คเอ่ยถาม

“ตอนนี้คุณคาร์เวิลด์ เดลกับลูกสาวรอนายอยู่ที่คาซิโนครับ ผมให้ทั้งคู่รออยู่ที่ห้องรับรองครับ” จินยองเอ่ยตอบผู้เป็นนาย เขาและยูคยอมถูกสอนให้พูดดีกับทุกคนไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใครมาจากไหนต่อให้เป็นลูกหนี้หรือศัตรูเขาก็ต้องให้เกียรติผู้ที่มีอายุมากกว่าเสมอ แต่หากเมื่อไหร่ที่ผู้เป็นนายสั่งให้ฆ่า เขาทั้งสองก็ลงมืออย่างไม่ลังเล

“ฆ่าพ่อมันซะ ส่วนลูกก็ให้ทำงานที่คาซิโน” มาร์คเอ่ยสั่งอย่างเยือกเย็น พ่อทำผิดก็ต้องรับโทษ ส่วนลูกก็มีน่าที่ตอบแทนบุญคุณของพ่อ  มันก็ถูกต้องแล้วสำหรับมาเฟียอย่างมาร์คต้วน

“แบมแบมเป็นไงบ้าง” ยังไม่ทันที่จินยองจะเปิดประตูออกไป เสียงของผู้เป็นนายก็เอ่ยถามถึงร่างบางที่อยู่บ้านทันที

“ยูคยอมบอกว่า ตอนนี้นายหญิงสนิทกับทุกคนในบ้านเรียบร้อยแล้วครับ พอเสร็จจากเรียนรู้งาน นายหญิงก็ช่วยคนนั้นคนนี้ทำงานในบ้านไปเรื่อยไม่หยุดนิ่งเลยครับ”    จินยองเอ่ยบอกผู้เป็นนาย

“อืม อีก1ชั่วโมงฉันจะไปคาซิโน นายออกไปได้แล้ว” มาร์ครับฟังพร้อมเอ่ยสั่งให้จินยองออกจากห้องเขาไป

รอยยิ้มผุดขึ้นอีกครั้ง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะระเบิดออกมาเต้นระบำข้างนอกเพียงแค่คิดถึงดอกไม้ของเขา แค่คิดถึงใบหน้า แค่คิดถึงรอยยิ้ม แค่คิดถึงเสียงหวาน แค่คิดถึงสัมผัสนุ่มๆของร่างบาง สิ่งที่อยู่ใต้ร่มผ้าก็พองโตจนปวดหนึบขึ้นมาทันที ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะใครที่มีผลต่อความรู้สึกเขาได้มากมายขนาดนี้ ขนาดยังไม่ได้มีอะไรกัน ยังทำให้เขาแทบคลั่งได้ขนาดนี้แล้วถ้าวันหนึ่งเกิดมีอะไรกันขึ้นมาจริงๆ   ไม่อยากคิดเลยว่ามาเฟียผู้ยิ่งใหญ่อย่างเขาจะมีชีวิตป็นเช่นไร

 

.....1 ชั่วโมง ผ่านไป....

คาซิโน มาร์ค

รถหรูราคาแพงจอดสนิทที่หน้าคาซิโนดังและหรูเป็นที่นิยมของนักท่องราตรีทั้งหลาย เหล่าการ์ดหน้าโหดออกมาต้อนรับผู้เป็นนายด้วยความนอบน้อมขัดกับหน้าพวกเขาเป็นอย่างมาก คนตัวสูงเดินเข้าไปยังคาซิโนที่ตอนนี้คับคั้งไปด้วยนักท่องราตรีและนักเสี่ยงโชคทั้งหลายที่ต่างเข้ามาในที่แห่งนี้เพื่อสนองตัณหาของตัวเองไม่เว้นแม้แต่ไอ้พวกเสี่ยอ้วนพุงโตที่มาที่นี้เพื่อสนองกามของตัวเอง ช่างน่าสมเพชยิ่งนัก

มาร์คเลือกที่จะเดินลงบันไดทางเชื่อมไปสู่ห้องใต้ดิน หรือที่เขามักจะเรียกมันว่าห้องเชือดเพราะทุกครั้งที่เขาไปห้องนี้มักจะมีความเจ็บปวดของพวกหน้าโง่ที่คิดจะทำลายเขาหรือศพของพวกคนทรยศที่เขาเกลียดและครั้งนี้ก็เช่นกัน  ใบหน้าอันทรงเสน่ห์ สายตาที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมเกลียดชัง รูปร่างท่าทางสง่าน่าเกรงขามหยุดนิ่งมองชายสูงวัยที่กำลังนั่งคุกเข่าก้มหน้ามองปลายเท้ามาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ด้วยความหวาดกลัว ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลรอยฟกซ้ำและเลือดสีแดงช่างน่ารังเกียจยิง่นัก

“ยังมีลมหายใจอยู่ ฟาร์ซิก” มาร์คเอ่ยถามชายสูงวัยที่เขารู้จักเป็นอย่างดี

“ปล่อยผมไปเถอะ อย่าทำอะไรผมเลย” ฟาร์ซิกนักธุรกิจวัย60ปี เอ่ยขึ้นอย่างกลัวๆ

“แล้วทำไมตอนทำไม่คิดละ ทีตอนนี้มึงจะขอชีวิตกับกูทำไม” มาร์คเอ่ยขึ้นพร้อมกับนั่งมองฟาร์ซิกที่เก้าอี้ตัวใหญ่

ฟาร์ซิกนักธุรกิจรุ่นใหญ่ที่บริหารบริษัทด้วยความคิดเก่าๆด้อยการพัฒนาและการขัดแย้งกันเองภายในบริษัททำให้ธุรกิจของเขาล้มลาย เขาเลือกที่จะมองผ่านข้อผิดพลาดของตัวเองแต่กลับให้ความสำคัญกับคนอื่นที่กำลังยิ่งใหญ่กว่าตน เขาทุ่มเงินกว่า10ล้านเพื่อสืบเรื่องของมาร์คจนรู้ว่ามาร์คจะบินไปไทยเพื่อจัดการเรื่องบริษัทใหม่ที่กำลังจะเปิดที่ไทย จึงว่าจ้างมาเฟียที่เขาคิดว่าใหญ่ที่สุดในเมื่อไทยให้ลอบสังหารมาร์ค เพราะเขาคิดว่าหากโลกของธุรกิจไร้คนที่ชื่อมาร์ค การค้าขายของเขาจะง่ายขึ้น หึหึ ความคิดโง่ๆของคนอ่อนแอ

“คะ...คือ ผม” สมองที่ว่างเปล่า กำลังคิดคำพูดเอาตัวรอดอย่างหวาดหวั่น

“กูว่ามึงน่าจะคอแห้ง วันนี้กูใจดีมึงดื่มน้ำหน่อยแล้วกันจะได้ชุ่มคอ” มาร์คพูดพร้อมกับส่งสายตาของปีศาจไปยังจินยอง

Narcissus(ดอกนาร์ซิสซัส) ดอกไม้สีขาวที่มีฉายาว่า “พิฆาต10วิ” มันคือดอกไม้ที่มีพิษร้ายแรงทุกส่วน หากใครได้ลองสัมผัสผิวของมันจะทำให้ผิวหนังไหม้ผุผองเป็นแผล หากมีใครได้ลองดอมดมกลิ่งที่หอมยั่วยวนของมันจะทำให้คนผู้นั้นมีความคลั่งไคลเรื่องเพศและมีความต้องการมากกว่ายาปลุกเซ็ก 5เท่าของยา 1เม็ด แต่หากใครได้ลองกินน้ำที่สกัดจากใบและดอกของมัน หัวใจจะหยุดเต้นทันที เลือดทุกหยดภายในร่างกายจะไหลออกจากทุกส่วนของร่างกาย ระบบการทำงานของสมองจะหยุดการสั่งการทันที และจะตายลงเพียงไม่กี่วินาทีถัดมา

( Narcissus (ดอกนาร์ซิสซัส) มีอยู่จริงในโลกนี้ข้อมูลจริง...ว่ากันว่า เป็นดอกไม้ที่มีพิษร้ายแรงมากมาย มีหลายคนที่สับสนแยกไม่ออกระหว่างดอกไม้นี้กับหัวหอม แต่ถ้ากินเข้าไปแล้วล่ะก็ เจอดีแน่ทั้งอาการคลื่นไส้ อาเจียน และท้องร่วงอย่างแรง ส่วนข้อมูลในนิยายเป็นข้อมูลที่ไรท์คิดขึ้นมาเองค่ะ)

 

“กินซะ” มาร์คยื่นแก้วไวน์ใสที่บรรจุน้ำสีใสเหมือนน้ำเปล่าธรรมดาให้กับฟาร์ซิก พร้อมกับส่งรอยยิ้มที่มองยังไงก็รู้สึกกลัวมากกว่าจะอุ่นใจกับรอยยิ้มนี้

“ขะ...ขอบคุณครับ” ฟาร์ซิกหลงเชื่อการแสดงหลอกเหยื่อของปีศาจอย่างมาร์คต้วน เอื้อมมือไปหยิบแก้วไวน์พร้อมกับกระดกดื่มน้ำในแก้วอย่างไม่ลังเลไดได

1….2….3….4….5….6…..^^….7….8….9….10” มาร์คคยืนกอดอกมองชายสูงวัยตรงหน้าพร้อมกับนับเลข1-10 ด้วยรอยยิ้มของปีศาจ ทันทีที่การนับเลขจบลงเหยื่อตรงหน้าร้องโอดโอยครวญครางออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนที่ร่างนั้นจะนิ่งเงียบไร้ลมหายใจ มาร์คแสยะยิ้มมุมปากด้วยความรังเกียจก่อนที่จะเดินออกมาจากห้องและตรงไปยังห้องรับรองที่มีหญิงสาวลูกสาวลูกหนี้อีกคนที่เขาต้องจัดการ

 

แกร๊ก (เสียงเปิดประตู)

“คุณ...” เสียงแหลมของคนภายในห้องเอ่ยขึ้นทันทีที่เธอเห็นบุคคลที่เข้ามาใหม่      หญิงสาวตกอยู่ในผวังค์ราวกับต้องมนต์เมื่อเห็นใบหน้าหล่อปานเทพบุตรในนิยาย อยากได้ นี้คือคำพูดที่ผุดอยู่ในหัวเธอตอนนี้

“พ่อเธอติดหนี้ฉัน 100ล้าน พ่อของเธอขายเธอให้กับฉันแลกกับหนี้” มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ไม่จริง” หญิงสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

“หึหึ ฉันไม่สนใจว่าเธอจะเชื่อหรือเปล่า แต่เธอคิดว่าเงิน100ล้าน ต้องใช้เวลาแค่ไหนถึงจะหมดหนี้ แล้วเธอคิดว่าจะต้องทำงานอะไรดี” มาร์คมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาเจ้าเลห์

“คุณอยากได้อะไร ว่ามาขอแค่ให้พ่อฉันและฉันปลอดภัย” หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับส่งสายตายั่วยวนให้กับมาร์คอย่างเชิญชวน

“โทษของพ่อเธอคือความตาย ส่วนเธอต้องชดใช้หนี้ทั้งหมดที่คาซิโนของฉัน” มาร์คพูด

“คะ..คุณฆ่าพ่อฉัน” หญิงสาวเอ่ยขึ้นเสียงดังพร้อมกับชี้หน้าชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเคียดแค้น

ปัง!!

“อย่าชี้หน้ากู ถ้ามึงไม่อยากตายตามพ่อมึงไป ลิซ่า เดล” มาร์คยิงปืนเฉียดมือหญิงสาว เพื่อให้เธอรู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์ขึ้นเสียงและชี้หน้าเขาแบบนี้ และนี้ถือว่าปราณีที่สุดสำหรับเขาและเพราะปกติคนที่ทำแบบนี้กับเขาจุดจบมันมักจะเป็นความตาย ลิซ่าตัวสั่นเทาด้วยความกลัวบุคคลตรงหน้า เขาช่างเหมือนปีศาจร้ายที่ทั้งน่ากลัวและน่าหลงไหลไปพร้อมกัน สายตาที่เขามองเธอเหมือนมีดคมแหลมที่พร้อมจะเชือดเขาให้ตายได้ทันที

“ขะ..โทษค่ะ” ลิซ่าเอ่ยขอโทษคนตรงหน้าอย่างกลัวๆ ไม่รู้ว่าความกล้าทั้งหมดก่อนหน้านี้หายไปไหนหมด


พรึ่บ!!

“นายครับ ยูคยอมโทรมาบอกว่านายหญิงอาเจียน มีไข้ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาลแล้วครับ” จินยองพลวดพลาดเข้ามาอย่างร้อนรนเมื่อได้รับรายงานจากยูคยอมมถึงนายหญิงของบ้านกำลังป่วยจนเข้าโรงพยาบาล

“ไปโรงพยาบาลด่วน” หัวใจกระตุกวูบเมื่อได้รับข่าวของแบมแบม

“ให้ฉันไปด้วยนะค่ะ ฉันเรียนหมอมา” ลิซ่าเอ่ยแสดงความคิดเห็นออกมาขณะที่มาร์คกำลังจะออกจากห้องไป

“ไม่ต้องเสือก” มาร์คเอ่ยเสียงเยือกเย็นกับลิซ่าพร้อมกับสายตาคาดโทษที่บังอาจแสดงความคิดเห็นโดยที่เขาไม่ทันได้ร้องขอ

 

โรงพยาบาลในเคลือของมาร์คต้วน


“เป็นไงบ้างยูคยอม” มาร์คเอ่ยถามยูคยอมที่ยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างร้อนรนเป็นห่วงดอกไม้ของเขาที่ตอนนี้อยู่ในห้องนั้น

“หมอกำลังตรวจครับนาย ผมขอโทษครับนายที่ดูแลนายหญิงไม่ดีผมยินดีรับโทษครับ” ยูคยอมเอ่ยพร้อมกับก้มหน้าอย่างรู้สึกผิดที่ทำหน้าที่ได้ไม่ดีพอ

“ไม่เป็นไรยูคยอมกูเข้าใจ แบมพึ่งจะมาถึงที่นี้วันแรกอาจจะเพลียแล้วไม่ยอมพักผ่อนเต็มที่ก็ต้องมีอาการป่วยเป็นเรื่องปกติ แถมแบมยังดื้อมาก นายคงห้ามแล้วแต่แบมไม่ฟัง” มาร์คเอ่ยขึ้นเพราะเขาเข้าใจและรู้ถึงความดื้อรั้นของแบมแบมดี ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุ

“หมอแบมเป็นไงบ้าง” มาร์คเอ่ยถามคุณหมอแก่ร่างใหญ่ที่พึ่งเดินออกมาจากห้องฉุดเฉินทันที

“คนไข้ปลอดภัยครับ ก่อนหน้านี้คนไข้เผลอดมดอกไม้ชนิดนี้เข้าไปเลยทำให้อาเจียนและมีไข้สูงครับนอนพักสักคืนพรุ่งนี้กลับบ้านได้ครับ” คุณหมอเอ่ยบอกถึงสาเหตุที่แท้จริงให้มาร์คฟังพร้อมกับยื่นดอกไม้ที่เขาได้จากมือของแบมแบมให้มาร์คดู

 กุหลาบพันปีมีดอกที่สวย รูปทรงเหมือนกระดิ่ง และจะงอกงามมากในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนลำต้นมีมอสเกาะคล้ายกับพืชที่มีอายุนับพันปี ลักษณะกลีบดอก 5 กลีบ มีกลิ่นหอม พิษของมัน หากใครเผลอสูดสมกลิ่นหอม จะทำให้ผู้นั้นอาเจียนออกมาเป็นเลืออดและมีไข้สูง หลังจากสูดดอมกลิ่งหอมแล้วมันออกฤทธิ์ภายใน6-8ชั่วโมง พิษไม่ร้ายแรงถึงเสียชีวิตทันที แต่หากสูดดมเข้าไปบ่ยๆก็ทำให้อวัยวะภายในเสียหายได้หาก นิยมใช้ฆ่าให้ตายช้าๆอย่างทรมาน

(ข้อมูลจริง ดอกกุหลาบพันมีมีอยู่จริง พิษของมันร้ายแรงกว่านั้น น้ำหวานของมันมีสารพิษ grayano ถ้าเผลอกินเข้าไป อาจทำให้ริมฝีปาก ลำไส้และกระเพาะไหม้ได้ จากนั้นก็จะคลื่นไส้ อาเจียน หัวใจเต้นเร็วถ้าหากว่าเผลอกินเข้าไป ให้รีบดื่มน้ำตามมากๆ จะช่วยได้)

“ใคร!!” มือแกร่งกำดอกไม้ที่รับมาจากหมอไว้แน่น ความโกรธของปีศาจเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง เสียงคำรามเล็ดลอดจากไรฟันสวย น้ำเสียงเยือดเย็นบ่งบอกถึงหายนะของบุคคลที่สร้างอารมณ์โกรธของปีศาจนี้ขึ้นมาได้เป็นอย่างดี   ใครที่มันกล้าทำให้ดอกไม้ของเขาเจ็บปวดได้ถึงเพียงนี้

“.....” ยูคยอมเงียบสนิทก้มหน้าเพื่อรับโทษจากผู้เป็นนาย เขาหละหลวมในการดูแลนายหญิง ปล่อยให้เข้าไปในส่วนดอกไม้ต้องห้าม แต่ความสงสัยบังเกิดเกิดขึ้นภายในใจเขาอยู่ไม่น้อย เพราะวันนี้ยูคยอมกับนายหญิงตลอดเวลาแล้วตอนไหนที่นายหญิงเข้าไปในส่วนต้องห้าม และใครเป็นคนพานายหญิงไป หรือใครเป็นคนเอาดอกไม้มาให้นายหญิง

“กู! ถาม! ว่า! มัน! เป็น! ใคร!” มาร์คเน้นคำเสียงเข้มพร้อมกับมองยูคยอมอยากเอาเรื่อง เขาไม่คิดว่าคนที่ทำคือยูคยอมและไม่คิดว่าลูกน้องคนนี้จะละเลยหน้าที่จนเกิดเรื่องนี้ขึ้น แต่ที่ถามเพราะเขาต้องการคำตอบว่าใครกล้าที่จะเรื่องแบบนี้กับคนของเขาได้

“ผมจะหาคำตอบมาให้นายเร็วที่สุดครับ” ยูคยอมเอ่ยขึ้นทั้งที่ยังคงก้มหน้าไม่สบตาผู้เป็นนาย

“ไปจัดการให้เรียบร้อย ถ้าหาคำตอบมาให้กูไม่ได้ก็จัดการกับตัวเองซะ” มาร์คพูดพร้อมกับเดินเข้าไปหาแบมแบม เมื่อบุรุษพยาบาลกำลังเข็นร่างบางที่นอนแน่นิ่งบนเตียงไปยังห้องพักฟื้นหรูที่จินยองจัดการไว้ให้เรียบร้อยแล้ว

“เกิดอะไรขึ้นยูคยอม” จินนยงเอ่ยถามน้องชายทันทีที่มาร์คเดินตามร่างของแบมแบมไป ยูคยอมไม่เคยทำงานพลาดและไม่เคยหละหลวมในหน้าที่แบบนี้

“ผมสงสัยพี่ ผมอยู่กับนายหญิงตลอดเวลานายหญิงไม่เคยออกไปหลังบ้าน ไม่เคยออกไปนอกบ้านนอกจากขึ้นลง ชั้น2 ชั้น3 แล้วก็ข้างล่าง แต่นายหญิงมีดอกไม้นั้นได้ยังไง” ยูคยอมพูดข้อสงสัยให้พี่ชายฟัง

“นายสงสัยใคร” จินยองถาม

“ทุกคนพี่ ทุกคนเข้าใกล้นายหญิงทั้งหมด” ยูคยอมเอ่ยเสียงแผ่ว เขาสงสัยทุกคนเพราะวันนี้ดูเหมือนนายหญิงของเขาเป็นที่รักของทุกคน แถมยังสนิทกับทุกคนไปหมดจนเขาเองจับมือใครดมไม่ได้เลย


-------------------------------------------------------------------------------------------------

1 ไลค์        =1กำลังใจ

1 คอมเมน์ =1กำลังใจ

1 แชร์        =1กำลังใจ

ช่วยเติมกำลังใจให้ไรท์ด้วยน่า ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

 

 

Spoil

ปัง  ปัง!!

เสียงปืนดังสนั่นติดต่อกันสองครั้งภายในห้องโถใต้ดิน ท่ามกลางสายตาของทุกคนภายในบ้าน สายตาโหดเหี้ยมไร้ความปราณีของผู้เป็นนายปลุกความกลัวของทุกคนได้ดี

“จำใส่สมองของพวกมึงไว้ ใครที่มันทำคนของกูเจ็บแม้แต่ปลายเล็บ จุดจบของมันคือความตายเท่านั้น และกูจะไม่ถามสาเหตุหรือเหตุผลใดๆทั้งสิ้น” มาร์คประกาศกร้าวกับทุกคนภายในบ้าน  สำหรับมาร์ค...ไม่มีที่ยืนให้กับคนที่กล้าแตะดอกไม้ของเขา

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top