คุณซันตัวร้ายตลบหัวใจรักยัยหนูฟร็อง [BadBoy 18+]

  • 2,844 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 1 (1)*

 จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 1 (1)

ภาพพระอาทิตย์อัสดงตรงหน้า ที่กำลังจะจูบลายอดองุ่นสีเขียวหม่น .. ที่ทอดยาวไกลไปจนแทบจะสุดสายตา ตัดกันกับเงาสีเทาเข้มของสาวน้อยร่างระหงผู้ซึ่งยืนชิดติดริมระเบียงโปร่ง

เสียงทอดถอนลมหายใจหนักหน่วงราวกับจะอยากให้ตนเองจมหายไปกับบรรยากาศรอบ ๆ ตัว

หันหลังกลับมาอิงพิงระเบียงบ้านพัก แหงนเงยหน้าเพื่อรอรับสายลมโชยแผ่วเบา ที่หอบเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของหมู่ซุ้มดอกราตรีใกล้ ๆ นี้ ที่เริ่มส่งกลิ่นโชยประสานมากับสายลมยามใกล้ค่ำ

หลับตาเหนื่อยล้า .. ไม่ใช่เพราะงานในไร่ .. ไม่ใช่เพราะงานในส่วนของรีสอร์ท ที่ลูกค้าจากกรุ๊ฟสัมนาที่จองมาและเข้าพักจนเต็ม แต่เป็นเพราะความคิดที่เธออยากจะปล่อยไปให้ล่องลอยผ่าน …

8 ปี แล้วใช่ไหม?

8 ปีที่เธอไม่จำเป็นต้องทนทุกข์อยู่กับสายตา และความเกลียดชังของเจ้านายหนุ่มน้อยตัวร้ายนั่น และเธอเองอาจจะ 'สามารถ' .. แกล้งทำเป็นลืม ๆ ความทรงจำบางช่วงบางตอนไปได้บ้างแล้วก็จริง

และหากวันนี้ ถ้าปู่ปัญจ์กับย่าเบญจะไม่เรียกตัวเธอเข้าไปคุยด้วยเสียก่อน

"อะไรนะ!! .. นายแม่ตะวัน .. จะให้ฟร็องแต่งงานกับคุณชายนกยูง .. เอ๊ย!! คุณซันงั้นหรือจ๊ะ?"

ไม่ต้องนึกภาพ 'ฟองดาว' ก็รู้ล่ะว่าตนคงจะหน้าตาเหยเกแค่ไหนในตอนที่เอ่ยประโยคเหล่านั้นออกไป

"มีเรื่องล้อกันเล่น ๆ ใช่ไหม? ใคร ๆ ก็รู้นี่ 'คุณซัน' เขาเกลียดหนูจะตายไปนี่จ๊ะ ..ปู่ก็รู้ และเรื่องนี้ใคร ๆ เขาก็รู้กันทั้งไร่ 'ภูผาคอยตะวัน' ทำไมนายแม่ถึงอยากให้หนูไปแต่งกับเขาจ๊ะปู่ หนู..มีโอกาสปฏิเสธที่จะไม่แต่งกับเขาได้ไหมจ๊ะ?"

หันมามองผู้เป็นปู่ตาละห้อย ..

ผู้สูงวัยกว่ามาก ๆ เหลือบไปมองตาภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากอย่างจะอยากให้ช่วยพูด ..หรืออีกนัย..ก็..ไม่ค่อยจะกล้าสบสายตาอ้อนวอนของหลานสาวดีนัก

ปฏิเสธคำขอ?

ได้น่ะ ... มันก็ได้นะ ... หากแต่ ...

เธอก็รับรู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าของไร่ 'ภูผาคอยตะวัน' นั้นมีบุญคุณต่อเธอ ต่อครอบครัว หรือแม้แต่คนทั้งไร่นี้มากแค่ไหน .. ต่อให้ลูกชายเจ้าของไร่จะตั้งท่าจงเกลียดจงชังเธอมากขนาดนั้นก็ตามทีเถอะ!!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพสายตาจงชังครั้งสุดท้ายที่ฟองดาวได้รับมาในวันที่ต้องจากเจ้านายน้อยตัวร้าย ทั้ง ๆ ที่เธอสู้อุตส่าห์เก็บเงิน เก็บเวลาว่าง จากการไปช่วยงานปู่อยู่ในไร่เป็นสัปดาห์ ๆ ปันเอามาแอบทำของขวัญที่ตั้งใจทำมันให้กับเขา เพื่อให้นายน้อยจะได้เก็บเอาไปเป็นของที่ระลึกหรือมันนำไปใช้ในยามที่จะต้องห่างไกล

'หึ!! เธอมันหวังสูงเกินไปไงล่ะฟองดาว!!'

'ของขวัญราคาถูกของลูกหลานคนงานอย่างเธอ มัน ก็ต้องคู่ควรกับลูกคนงานในไร่ด้วยกันโน้นสิ!!'

และแล้วภาพเหตุการณ์เก่า ๆ ก็พร่างพรูกลับเข้าสู่ความทรงจำ 'ภาพเหตุการณ์' ที่เธออยากจะลืมเลือนมันไปมากที่สุดในชีวิต ภาพที่ชอบผุดขึ้นมาพร่าพรายหลอกหลอน รวมถึงความรู้สึกราวกับ 'คมมีดน้ำแข็งที่เย็นเยือก' .. กรีดบาดผ่านความทรงจำ .. ซ้ำ ๆ เดิม ๆ

โครม!!!

เสียงกล่องของขวัญที่ถูกปากระแทกลงสู่พื้น จนมันมีสภาพยับเยินด้วยแรงกระทบที่มากโข ..

ฟองดาวตกใจยืนตัวสั่น มือบางทั้งสองข้างถูกยกขึ้นปิดปากกลั้นเสียงอุทานตกใจ

รอยยับเยินของกล่อง ...

รอยฉีกขาดของกระดาษห่อของขวัญแสนสวย

โบว์ประดับกระเด็นกระดอนหลุดร่องแหร่ง ...

บ่งฟ้องได้ชัดเจนเลยว่าผู้ที่ปามันลงไปนั้น ตกอยู่ในอารมณ์ที่เรียกได้ว่า..โกรธเกรี้ยวโกธามากมายขนาดไหน

จำได้ด้วยว่า ตนเองยืนตกตะลึง มองกล่องของขวัญ ยับ ๆ เยิน ๆ นั้นด้วยความรู้สึกมึนงงอยู่นานมาก ก่อนจะมี ถ้อยคำเฉือดเฉือน..กร้าวร้าวรุนแรง หยาบคายที่สุดเท่าที่เธอเคยได้รับจากเขาเป็นชุด

และแทบจะทุกคำ..มันก็ยังคง..ก้อง..

บาดลึก.. จมอยู่ในความรู้สึกของเธอมาจนกระทั่งถึงบัดนี้

"ว่าไงล่ะยัยลูกห่าน! ขี้เหร่ไม่พอยังจะใจแตก แถมคิดใฝ่สูง!!" เสียงนายน้อยวัยรุ่นที่เพิ่งจะแตกเนื้อหนุ่มไม่นานนักเอ่ยเย้ยหยัน

"เธอคงไม่คิดหรอกนะว่า กับไอ้แค่ของขวัญกระจอกราคาถูก ๆ ของเธอจะมาซื้อความรู้สึกของฉันได้งั้นหรือ? ไม่น่าเชื่อว่าสมองโง่ ๆ ที่ใคร ๆ ต่างก็เห็นว่ามันฉลาดนักฉลาดหนา แต่ทำไมจึงไม่ยักจะรับรู้เสียทีว่าตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมา เธอมันก็เป็นแค่ 'เด็กรับใช้' ที่มาอาศัยวิ่งเล่นอยู่ในไร่ของคุณพ่อคุณแม่ของฉัน สมองของเธอมันโง่มากนะที่เข้าใจอะไรผิด ๆ คิดว่าการที่ฉันจิกเรียกเธอมาคอยรับใช้อยู่บ่อย ๆ เป็นเพราะฉันพิศวาสอะไรในตัวเธออย่างนั้นหรือ? ..ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ นะว่าเธอจะสามารถสำคัญตัวเองผิดไปได้มากมายขนาดนี้"

เสียงเฉือดเฉือนเย็นชาต่อว่าเรียบเรื่อย ขัดกันกับนัยตาลุกเรืองวาบ ๆ

ร่างเล็กบางฝืนกลั้นสะอื้นจนไหล่สั่น

ขอบตาแดงช้ำ .. จากการต้องกลั้นน้ำตาไว้ให้อยู่!!

"ข่ะ คุณซันโกรธอะไรใครมาหรือเปล่าคะ? แล้วคุณซัน กำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่? ฟร็องไม่เห็นจะเข้าใจอะไรเลย" หาเสียงตัวเองจนเจอจนได้

"เก่งนี่ .. ตีหน้าซื่อได้เนียนเชียว แต่เก็บเอาไอ้หน้าซื่อ ๆ ตาใส ๆ ของเธอเอาไปหลอกไอ้พวกหน้าโง่ หรือลูกคนงานในไร่ พวกผู้ชายที่อยู่ระดับเดียวกันกับเธอก็คงจะพอแล้วล่ะมัง?"

ตาคมเรียวยาวเจิดจ้า จับเต็มไปด้วยความโกรธราว กับท้องฟ้ายามเกิดพายุใหญ่ ฟองดาวแม้จะยังไม่ทันปะติดปะต่ออะไรในความโกรธปานไต้ฝุ่นของเขาเท่าไร ก็ตั้งแต่เล็กจนโต ตัวเธอ 'ต้นฝัน' 'อิงจันทร์' 'อาทิตย' หรือก็คือหนุ่มน้อยคนนี้ นายน้อยของคนทั้งไร่ ต่างก็เคยวิ่งเล่นวิ่งไล่กันไปมาทั่วไร่ด้วยกันจนโตมาป่านนี้ จนบัดนี้ เขาผู้นี้ก็กำลังจะถูกส่งตัวไปร่ำเรียนไกลถึงต่างประเทศ ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า หากแต่เธอกล้าสาบานได้เลยว่า ตั้งแต่จำความได้เธอยังไม่เคยจะเผชิญกับความโกรธเกรี้ยวราวกับฟ้าจะผ่า.. ท้องทะเลจะถล่มทลายใส่ศีรษะมากก่อนเลยในชีวิต

ลูกคนรับใช้!

ผู้ชายหน้าโง่?

คนระดับเดียวกันกับเธอ ..

โธ่!! ... เจ็บจนจุก!!

"คุณซันใจเย็น ๆ ก่อนได้ไหมคะ มันเรื่องอะไร ทำไมคุณซันต้องมาด่าฟร็องอย่างหยาบ ๆ คาย ๆ เสียหายอย่างนี้ด้วยคะ?"

จำได้ด้วยว่าตัวเองขอบตาร้อนและชาขนาดไหน ที่ต้องคอยข่มกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลเพราะตกใจแลน้อยใจเอาไว้จนสุดกำลัง

"อย่ามาตีหน้าซื่อทำไขสือ จดหมายรักอิโรติกรันทด ที่น่าสะอิดสะเอียนของเธอ มันบ่งบอกตัวตนที่แท้จริงของเธอให้ฉันรู้หมดแล้ว น่าขยักแขยง! นี่ถ้าฉันรู้ว่าตลอดเวลาเธอคิดอะไร ๆ หื่น ๆ กาม ๆ กับฉันแบบนี้ ฉันจะไม่มีวันให้เธอเข้ามาใกล้ .. หรือแตะตัวฉันได้แม้แต่ปลายเล็บเลย ... ยัยเด็กใจแตก!!"

คำพ่นด่าคำหลังแทบจะตะโกนใส่หน้าเธอเลยเชียวล่ะ

"จดหมายอะไร? จดหมายใครคะ?"

"โฮ๊ะ! สุดที่รักจ๋า .. ขวัญอ่อนจังเลยนะ!!"

คนปากร้ายประชดเอา ประชดเอา

"ช่างน่าสงสารจัง โดนด่าตกใจจนสมองเสื่อมไปแล้วหรือ!!" ดางตาวาบวับวาวโรจน์

"จนป่านนี้แล้วยังจะมาหน้าด้าน ตีหน้าซื่อได้อยู่อีก เธอนี่นอกจากจะไร้ยางอายแล้ว ยังจะมาหน้าด้านหน้าทน มาทำตาใสใส่ฉันได้อีกนะ รู้ไว้ซะ!! ตอนนี้แม้แต่หน้าเธอ ฉันก็ยังไม่อยากจะเห็น!! ดีเหมือนกันล่ะ ที่คุณแม่ตัดสินใจให้ฉันกับคุณอิงค์ต้องไปเรียนต่อที่เมืองนอกเสียได้ ไม่งั้น ฉันก็ยังสงสัยตัวเองอยู่เหมือนกันว่าจะทน .. สะอิดสะเอียน มองเห็นเธอมาคอยป่วนเปี้ยนจ้องจะเกาะแข้งเกาะขา.. หาเศษหาเลยกับฉันอยู่ได้อย่างไร"

……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********
.,,,,,.๐๏*"''G Y P Z Y G I R L''"*๏๐.,,,,,.

เลือกจากตอนอ่าน

ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top