คุณซันตัวร้ายตลบหัวใจรักยัยหนูฟร็อง [BadBoy 18+]

  • 2,483 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 1 (2)*

จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 1 (2)

"เกาะแข้งเกาะขาคุณซัน ฟร็องน่ะหรือคะ เกาะแข้งเกาะขาคุณซัน?"

ยิ่งงงหนัก คนที่เห็นเธอเป็นไม่ได้ เพราะพอเห็นแล้วก็จะรีบตรงรี่เข้ามา ราวกับเด็กเห็นขนมวางอยู่ตรงหน้านั่น มันไม่ใช่เขาเองหรอกหรือ?

"ไม่ใช่เธอ แล้วเธอคิดว่าเป็นฉันงั้นหรือ? ที่จะลดตัวเองลงไปไล่ตามจับคนอย่างเธอนั้นน่ะ!"

โธ่ ... โกรธกันหนักขึ้นไปอีก!!

"คุณซันอย่าเพิ่งเอาแต่อารมณ์ เอาแต่ด่าฟร็องซิคะ ตอบมาก่อนว่ามันเป็นจดหมายอะไร ของใคร ทำไมมันถึงทำให้คุณโกรธได้มากมายขนาดนี้"

"จดหมายของเธอ ลายมือของเธอ เขียนเอง~ส่งเอง ที่นี้จะมาทำเป็นจำไม่ได้ อ่อ!! หรือเธอคงจะแอบเขียนไปให้ผู้ชายหลายคนจนงง จดหมายรักฉบับเร่าร้อน สำนวนชวนเอียน ที่เธอแอบเอามันมายัดใส่กระเป๋าเรียนของฉันนั่นไง ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอกระสันแล้วแอบมายัดใส่ไว้ตอนไหน แต่ฉันเพิ่งจะเห็นมันเมื่อคืนนี้ เธอน่าจะรู้ดีกว่าฉันอยู่แล้วนี้ เขียนได้หวาน~~ฉ่ำโป๊ะมาก มากจนฉันขนลุกด้วยความขยักแขยงไปหมดเลยเชียว และก็อยากจะรู้เหมือนกันนะว่าไอ้ตอนที่เธอกำลังเขียนจดหมายให้ฉัน เธอกำลังคิดว่าฉันทำอะไร ๆ อยู่กับเธอหรือเปล่า จูบ ลูบ คล้ำ ขยำ ขยี้ หรือกำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าอะไรอย่างงี้ หรือเปล่า?"

สายตาที่ปรายมาจากปลายหางตาของเขา ทั้งดูถูก ทั้งเหยียดหยามสารพัดนักล่ะ และมันช่างทำให้หัวใจของฟองดาวถูกบีบแน่นจนรู้สึกราวกับคนจะหายใจไม่ออก จนจำต้องสูดหายใจเข้ายาว ๆ ลึก ๆ อยู่สองถึงสามครั้งเลยเชียวสมองมึนงงจึงจะสามารถสั่งการได้อีกครา

"คุณซัน! คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร! ฟร็องไม่เคยเขียนอะไร หรือเขียนจดหมายหาใครแบบนั้น คุณซันได้โปรดไปเอาจดหมายนั่นมาให้ฟร็องดูด้วยตาตัวเอง เดี๋ยวนี้เลยนะคะ!"

ร้องขอหลักฐานอย่างจะอยากให้แน่ใจกับตาตน อีกทั้งยังโกรธและอายที่เขามาหยาบคายใส่ จึงเผลอออกคำสั่งใส่เจ้านายหนุ่มน้อยออกไปอย่างโกรธ ๆ จนได้เห็นลูกกะตาเขาสว่างวาบกลับมา เพราะความโกรธกว่านั่นแหละ .. สาวน้อยร่างจ้อยจึงได้รู้สึกตัว หัวหดกลับเข้ามาอีก

"งั้นก็ดี!! แล้วก็รออยู่ตรงนี้เลย และก็อย่าคิดด้วยว่าจะฉีกมันทิ้งหวังทำลายหลักฐาน เพราะฉันถ่ายรูปมันและ save ลง Comp แถมส่ง e-mail เก็บไว้แล้วเรียบร้อย ต่อให้เธอขยำแล้วกลืนมันลงท้อง ฉันก็จะปล่อยให้เธอทำได้ตามสบายงั้นเลยเชียว"

ไม่วายเยาะเย้ย ก่อนที่จะเดินหายกลับเข้าไปยังตัวบ้านหลังใหญ่ที่เพิ่งขยายใหม่ได้ไม่นานของภูผา

นั่นก็เพราะก่อนหน้า พอเธอไปยื่นห่อของขวัญไปให้ นายน้อยผิวขาว ตาคม ผมดำสนิท ร่างสูงโปร่งก็คว้าข้อมือเล็กบางมากำแน่นเสียจนเธอรู้สึกว่า เขาตั้งใจจะทำให้มันหักไปเลยซะด้วยซ้ำ

คว้าได้ก็ลากกันหลุ่น ๆ จนร่างบางแทบจะปลิวหัวซุกหัวซุนติดมือเขาออกมา จนกระทั่งมาถึงยังซุ้มประตูริมทางที่จะผ่านออกไปยังไร่องุ่นด้านหลัง และมุมนี้ก็เรียกได้ว่าค่อนข้างจะสงบที่สุดของบริเวณบ้าน เพราะเป็นพื้นที่ส่วนตัวในเขตรั้วบ้านของเจ้าของไร่

ฟองดาวไม่ต้องทนรออย่างกระวนกระวายใจนานนักเพราะสักเดี๋ยว ร่างสูงโปร่งก็กลับมาพร้อมจดหมายปริศนาในมือเรียวเนียนขาวที่ไม่เคยได้จับงานหนักใด ๆ เลยของเจ้านายหนุ่มน้อย

นิ่งพิจารณาจดหมายสีหวานแหว๋วนั้นอยู่เป็นครู่

คิ้วเรียวสวยขมวดมุ่น ดวงตากระจ่าง วามวาวราวกับจะพยายามรำลึก

ลายมือเธอ ... !?!

แน่นอนเพราะมันเหมือนมาก!!

แต่ในเนื้อความที่คนอ่าน .. อ่านไปแก้มก็แดงซ่านไปแบบนี้ ต่อให้จะลากตัวเธอไปสาบานที่ไหน ๆ .. ฟองดาวก็รู้แน่แก่ใจ ว่ามันไม่ใช่จดหมายที่เธอเขียนขึ้นมาเองกับมือแน่นอน

เธอไม่เคย และคงไม่มีวันจะเขียนจดหมายอะไรได้ลามก ส่อเค้าความหื่นกระหาย.. ขอจูบ ขอนอนกับผู้ชายอย่างหน้าไม่อาย หรืออะไรคล้าย ๆ นี้ได้แน่นอนเลยเชียวในชีวิต!!

แต่!! จะให้เธอแก้ตัวอะไรได้ล่ะ?

เจ้านายน้อยแสนร้ายกาจคนนี้เขาปักใจเชื่อจนสนิทไปแล้วนี่นาว่ามันเป็นจดหมายที่เธอเขียน!!

แค่เงยหน้ามามองสบนัยตาขุ่นขวาง .. เหยียดหยามดูถูกดูแคลนของเขาแล้วเธอก็รู้ดี

แล้วยิ่งจะทำไม .. ถึงจะไม่รู้ใจกัน

คุณซัน 'เกลียดที่สุด' ก็คือเจ้าจดหมายรักเหล่านี้ ที่มักถูกส่งมาจนจะเต็มตู้ล๊อคเกอร์ของโรงเรียนในทุก ๆ เช้าของคุณชายนายน้อยแห่งไร่ 'ภูผาคอยตะวัน' เช่นนี้ไงเล่า

เธอเป็นเด็กถือกระเป๋าให้เขา .. ย่อมต้องรู้ดีมากกว่า เพราะบางวันพอเปิดตู้ออกมา เธอยังนึกกลัวด้วยซ้ำว่าเจ้ากองจดหมายเหล่านั้นมันจะถล่มทับเขาจนหายใจไม่ออก

บางที่เธอก็นึกสงสัยนะว่า พวกสาว ๆ เหล่านั้นน่ะ แท้จริงแล้วแอบรักเขาหรือตั้งใจแอบวางแผนจะฆาตกรรมนายน้อยท่านนี้ทางอ้อมกันแน่นะ?

สำหรับจดหมายปริศนานั่น เธอจำได้ดีว่าในตอนนั้น ทำได้แค่เพียงยื่นมันกลับคืนให้เขาไป ด้วยปลายมือสั่น ๆ และอย่างเงียบงันแค่ไหน ..

ก็ไม่รู้เช่นกันว่าควรจะต้องเก็บมันไว้กับตัวทำไม

และถึงแม้จะไม่เก็บ .. ก็แน่ใจได้ว่าจะสามารถจดจำเนื้อความทั้งหมดในจดหมายนั่นได้อย่างแม่นยำขึ้นใจแทบจะทุกตัวอักษรกันเลยเชียวล่ะ!!

อาทิตย์ยืนกอดอกนิ่ง

ปากหยักเข้มเม้มสนิทแน่นจนเห็นมันเป็นเส้นขาว ตาวาววับ … ท่วงท่าประจำยามที่เขามักจะโกรธจัดมาก ๆ นั่นแหละ!!

ยื่นมือบางรออยู่นาน .. จนเธอคิดว่าเขาจะยอมไม่รับมันกลับไปแล้วกระมัง .. หากพอกำลังจะลดมือลง .. เจ้านายหนุ่มน้อยจอมขี้โมโหก็กระชาก เอากลับคืนไปเสียซะอย่างนั้น

จากนั้น ฟองดาวก็จำได้ว่าตัวเองเดินกลับไปก้มลงเก็บกล่องของขวัญยับ ๆ ที่เขาขว้างลงพื้นไปอย่างไม่ใยดีก่อนหน้านั้นมากอดไว้แนบอก ... เงียบ ๆ

ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเขาอีก

คำอวยพรใด ๆ ที่เธอสู้อุตส่าห์แอบท่องมาทั้งคืน

.. ยังจะกล้ากล่าวคำใดให้เขาฟังได้ด้วยหรือ? ..

.. น้ำตาไม่มีตกมาสักหยด ..

เขาเกลียดน้ำตาของเธอจะตาย!! เรื่องนี้ใคร ๆ ก็รู้!!

แต่มาบัดนี้ ทั้ง ๆ ที่ความจริงเธอคิดว่าตัวเองไม่น่าจะเข้มแข็งได้มากมายขนาดนั้นในวันนั้น

..แต่วันนี้เธอรู้แล้วล่ะว่า

..เธอไม่ได้เข้มแข็งอะไรนั่นนักหรอก..

..เธอไม่เคยเข้มแข็งให้กับผู้ชายคนนี้ได้เลยสักที!!

..ที่วันนั้น.. เธอไม่ได้ร้องไห้ออกไป ก็คงเป็นเพราะสมองมันคงด้านชาซะจนคิดอะไรไม่ออก และไม่ยอมรับรู้ถึงความรู้สึกใด ๆ ไปแล้วนั่นเองน่ะสิ!

……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********
.,,,,,.๐๏*"''G Y P Z Y G I R L''"*๏๐.,,,,,.

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top