คุณซันตัวร้ายตลบหัวใจรักยัยหนูฟร็อง [BadBoy 18+]

  • 2,168 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 2 (2)*

จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 2 (2)

เฮ้ออออ.. แล้วอนาคต สิ่งที่เธอกับพี่ภูที่ร่วมกันก่อร่างสร้างกันขึ้นมา จะมิมาพังทลายลงได้เพราะเจ้าลูกชายเอาแต่ใจคนนี้หรือ?

แลดูแล้ว .. ก็จะน่ากลุ้มใจจัง T"T

"ผมจะไม่เถียงคุณแม่ ด้วยเรื่องของยัยนั่นอีกหรอกนะคะ" อาทิตย์ไหวไหล่นิด ๆ อย่างติดเป็นนิสัย

ผู้เป็นแม่เห็นแล้วใช่จะสบายใจ มีแต่ยิ่งกลุ้มใจหนัก

จริง ๆ ก็กำลังคิดอยู่ว่าอาจจะตัดสินใจผิดที่จะใช้ให้ฟองดาวมาเป็นผู้ขัดเกลานิสัยนายลูกชายตัวแสบ เพราะดูเหมือนวันเวลาที่ผ่าน ๆ มา มันก็ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยนแปลงนิสัยเขาได้เลยสักนิด

เผลอ ๆ อาจจะเพิ่มสกิลความร้ายกาจหนักข้อมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำไป เพราะหมอนี่กลับมาพร้อมข่าวให้เริ่มกลุ้มใจตามมาอีก

ที่ร้อยตะวันจำใจต้องบีบบังคับตัดสินใจเช่นนี้ นั่นก็เพราะเธอแว่ว ๆ ได้ข่าวมาว่าตอนนี้อาทิตย์ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนตัวแสบ กำลังแอบคบหาดูใจกับสาวสวยไฮโซฯ ลูกสาวนักการเมืองจอมอื้อฉาวอยู่น่ะสิ!!

ร้อยตะวันจะไม่กลุ้มใจอะไรมาก เพราะนิสัยก็ไม่ได้ยึดติดที่ตัวบุคคลหรือตำแหน่งทางสังคมมากมายนักหรอก แต่ที่กำลังกลุ้มใจหนักหนาสาหัส เอาเป็นเอาตายอยู่ตรงนี้ก็เพราะ หากขืนปล่อยให้อาทิตย์ยังทำตัวหรือนิสัยอย่างนี้ อาจเสี่ยงมีปัญหากับพนักงานทุกตำแหน่งในบริษัทฯ ทุกแห่งของเธอกับภูผาที่ร่วมกันสร้างมานี้ได้ง่าย ๆ แน่นอน

แล้วยิ่ง.. หากปล่อยให้เขาต้องไปแต่งงานกับลูกสาวนักการเมือง และต่อไปในอนาคตมองเกมไม่ดีก็จะมีแต่เสียกับเสีย..และเสียแน่นอน

คนเป็นแม่ย่อมต้องแน่ใจได้เลยว่า อาทิตย์ยังมีนิสัยตัดสินใจด้วยอารมณ์อยู่เหมือนเดิมนั่นละ .. และต่อให้เขาเป็นคนมีเหตุผลมากกว่านี้ ร้อยตะวันก็ไม่เห็นด้วยที่จะให้เขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวพัวพันกับเรื่องการเมืองใด ๆ ทั้งสิ้น!!

เรื่องมันจะง่ายกว่านี้ และเธอจะไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของลูก ๆ คนไหนเลยหากว่าเขาจะไปสนใจ .. นักร้อง แม่ค้า ดารา นางแบบ จะไทยจะฝรั่งนั่นก็เรื่องของเขา

แต่มันติดที่อาทิตย์เลือกตัดสินใจที่จะมาดูแลบริหารไร่กับรีสอร์ทและโรงไวน์ให้ครอบครัว เธอก็อยากจะให้แน่ใจว่า ลูกชายจะมีคนคอยเป็นแรงเป็นกำลังผลักดันหลัง เพื่อให้เขาก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง แข็งแรง และไม่ต้องมาหมั่นคอยห่วงหน้าพวังหลังอะไร เพราะมีคนที่เข้าใจกันดียิ้มให้อยู่เบื้องหลัง และคอยเป็นเพื่อนคู่คิดให้กันได้ยามเกิดปัญหา ..และเธอคนนั้น.. ก็ยังจะสามารถเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ไปด้วยกันกับเขาได้ โดยไม่ทอดทิ้งกันไปง่ายดายนักน่ะสิ!

ที่เธอต้องพิจารณา ตัดสินใจ จับบังคับให้เขาต้องไปแต่งงานกับฟองดาว ก็ต้องยอมรับว่าตัวเองเห็นแก่ตัวมากอยู่เหมือนกัน เพราะทั้งลูกชายและฝ่ายโน้น..ก็ดูเหมือน ๆ จะถูกบังคับใจด้วยกันทั้งคู่ .. เธอเองก็ไม่อยากจะทำเช่นนี้ แต่ในเมื่อมันมีตัวแปรมาบังคับ

เธอกับภูผา แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยคิดอยากกระโจนเข้าไปยุ่งเกี่ยวใด ๆ กับทางการเมือง ไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตามเสียด้วยสิ

ฉะนั้นเพื่อเป็นการตัดไฟที่ต้นลม เธอจึงจำเป็นต้องเลือก ..ฟองดาว..แล้วกันล่ะ!!

มันช่วยไม่ได้ .. ที่เด็กคนนั้นดันมีนิสัยและคุณสมบัติ ที่ดูแล้วจะตรงกันข้ามกับอาทิตย์ไปซะแทบทุกอย่าง และเพราะฟองดาวนั้นดูจะมีศักยภาพมากพอที่จะดูแลเกื้อหนุนในส่วนของงานในไร่และโรงแรม ให้กับลูกชายได้มากกว่าใคร ๆ แน่นอน

ก็ถ้าจะปล่อยให้กิจการเป็นไปตามยถากรรม เธอกับภูผาก็ทำใจไม่ได้อยู่ดี เพราะพวกเธอมีลูกน้อง คนงานและครอบครัวของเขาเหล่านั้นอีกตั้งหลายชีวิต ที่ต้องขึ้นอยู่กับการบริหาร การจัดการ และวิสัยทัศน์กับทัศนคติของพวกเธอ .. ก็ในหลายปีมานี้ กิจการของภูผาและร้อยตะวัน นับวันมีแต่จะขยายใหญ่ขึ้น อีกทั้งกองทุนการศึกษาของเด็กด้อยโอกาส ที่ภูผากับคุณนินามารดาของเธอที่เป็นตัวตั้งตัวตีอีกตั้งหลายแห่งและหลายกองทุน ซึ่งฟองดาวกับเด็ก ๆ ในไร่หลายต่อหลายคนก็เป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน

อีกอย่าง .. อย่างน้อย ๆ ร้อยตะวันก็แน่ใจว่าในความอ่อนน้อมของฟองดาวนั่น มันไม่ใช่เป็นเพราะความอ่อนแออย่างที่ใคร ๆ ก็รู้ ๆ กันดีอยู่ว่า ..

ในความอ่อนน้อมของฟองดาวนั้น มันซ่อนความเด็ดเดี่ยว ซื่อตรงและมั่นคงไว้เป็นเขี้ยวเล็บปกป้องแม่สาวน้อยคนนั้นไว้เสมอ

ร้อยตะวันเอง ..ก็เห็นแววเด็กคนนั้นมาตั้งแต่เล็กแล้วและที่เห็น ๆ กันน่ะว่า.. อาทิตย์ หรือคุณซันตัวแสบ จอมใจร้าย ปากดี ที่ในชีวิตไม่ค่อยจะยอมให้ใครสักเท่าไร แถมที่ยังเห็นว่าชอบ..ไล่จิก ไล่ตี แม่ลูกห่านตัวนั้นของเขาเป็นว่าเล่นน่ะ        

แต่..ดูลึก ๆ ให้ดีเถอะ... ใครแตะได้ที่ไหน?

หึหึหึ .. เวลาหนูฟร็องงอนหรือเอาจริงขึ้นมาน่ะนะ

นายคุณซันนั้นต่างหากล่ะ .. ที่ 'มัก' จะกลายเป็นพ่อนกยูงแพ้น้ำตาแม่ลูกห่านขี้เหร่ตัวนั้นของหมอนั่นเสมอเลยแหละ!!

เอาเถอะ แล้วมาดูกันว่า..ใครกันแน่ที่จะกลายไปเป็น ‘ลูกห่าน’ หรือ ‘พ่อนกยูง’ .. ในกำมือใครกันแน่!!

ฟองดาวถอนหายใจยาวกันอีกครา ก่อนจะไขกุญแจระบบคีย์การ์ดเพื่อเข้าสู่บ้านพักขนาดกระทัดรัด ที่จัดให้ไว้พิเศษสำหรับระดับหัวหน้าคนงานส่วนใหญ่ .. และนี่ก็ยังเป็นหนึ่งในสวัสดิการที่ทางไร่ผูภาคอยตะวัน จะจัดเตรียมไว้ให้สำหรับผู้ที่มีตำแหน่งผู้ช่วยผู้บริหารขึ้นไปได้พัก ซึ่งบ้านพักเหล่านี้ จะถูกปลูกแยกออกจากส่วนของพนักงานทั่วไปที่ไม่ได้มีที่พักอยู่ใกล้กับบริเวณรีสอร์ท และยังแยกตัวออกมาจากส่วนที่เป็นที่พักของคนงานในไร่ ที่จัดตั้งอยู่เรียงรายถัดไปยังอีกฟากหนึ่งของไร่ ดังนั้น สถานที่ตั้งของบ้านพักแห่งนี้จึงดูสงบ เงียบที่สุด และดูเหมาะสมกับเธอที่สุดดีอยู่แล้วล่ะ

เธอชอบที่นี่ .. แม้จะเป็นเพียงบ้านพักหลังเล็ก ๆ ที่ดีไซน์ออกมาได้เรียบง่ายเน้นสไตล์ลอฟท์หลังเล็ก เท่ กระทัดรัด แต่ก็มีพื้นที่ใช้สอยลงตัวทุกอย่าง อย่างที่คนเป็นเจ้าของไร่ตั้งใจทำให้มันดูกลมกลืนไปกับธรรมชาติ และเมื่อมองจากตรงนี้ออกไป ก็จะสามารถเห็นวิว..ทิวเขียวขจีของพุ่มองุ่นภายในไร่เกือบ ๆ จะทั้งไร่ได้เลย

ผลักประตูเข้าไปในห้อง เพราะทันทีที่เสียบกุญแจ ระบบไฟฟ้าภายในจะเริ่มจ่ายไฟอัตโนมัติ รวมถึงดวงไฟภายในส่วนกลางของบ้านก็จะสว่างทันทีเช่นกัน

เดินเลยไปวางกุญแจไว้บนเคาน์เตอร์บาร์มุมเล็ก ๆ ที่จัดไว้เป็นครัวแบบทันสมัย ที่มีไว้สำหรับใช้ทำงานครัวเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น เพราะส่วนใหญ่เธอมักจะทานที่โรงครัวของรีสอร์ทอยู่แล้วเป็นหลัก ถึงแม้ว่าฟองดาวจะได้รับสวัสดิการพิเศษให้ได้ทานรับประทานอาหารทุกมื้อได้ที่ห้องอาหารต่าง ๆ หรือใน ส่วนของ Coffee Shop ของทางรีสอร์ทด้วยก็ตาม

และด้วยเหตุนี้ เธอจึงมักจะได้รับคำสั่งอ่อนโยนผ่านมาทางสายในอยู่เสมอ

"เดี๋ยวไปทานอาหารกลางวันด้วยกันนะจ๊ะหนูฟร็อง"

.. กับอีกที ..

"ใครก็ได้.. ไปโทรฯตามหนูฟร็องมาร่วมโต๊ะหน่อยซิ ..โธ่ เด็กคนนี้นี่ ... ช่างขี้เกรงใจจริง ๆ เลยเชียว"

นั่นจึงเท่ากับว่า เธอต้องร่วมโต๊ะพิเศษของผู้บริหารอยู่เป็นประจำเช่นกันนั่นเอง

เปิดตู้เย็นที่เป็นส่วนของมินิบาร์ .. หยิบขวดน้ำมาตั้งท่าจะเทดื่ม จังหวะที่เงยหน้ามองไปยังส่วนโซฟาตัวยาวที่ตั้งอยู่ช่วงมุมถัดไปของน้องนั่งเล่น และเธอก็จะมักใช้เป็นส่วนของห้องทำงานไปในตัว ... ก็เป็นอันให้ต้องชะงักกึก!!

ความงุนงงกับตกใจทำให้ชะงักวูบ แก้วน้ำ..ขวดน้ำที่ถืออยู่ในมือแทบล่วง แต่ด้วยนิสัยที่ไม่ใช่คนขี้หวีด~กรี๊ดกร๊าด หรือเอะอะอะไรก็อุทานสบถโวยวายง่าย ๆ

คนหลับอยู่ก็เลยหลับต่ออย่างสุขสบายเชียวแหละ!!

แต่!! ใครกันน่ะ! ที่จะกล้าและสามารถแอบเข้ามานอนเหยียดยาวอยู่ในห้องของเธอ แถมมาทำตัวเป็นนางฉุยฉาย หลับสบายใจเช่นนี้ได้อย่างไร.. ไม่เกรงใจเจ้าของห้องกันเลยเล่านี่..?!?

เพื่อนร่วมงานเมาแล้วเข้าห้องผิดซะละกระมัง?

อืมมมมม.. ไม่น่านะ! เพราะในเมื่อระบบคีย์การ์ดมันจะรันรหัสไม่เคยซ้ำกันนี่น่า?

หรือบางที .. อาจเป็นไปได้ที่เพื่อนเธออาจจะเมามากจนทำกุญแจห้องหล่นหาย แล้วอาจจะเรียกแม่บ้านที่สามารถถือมาสเตอร์คีย์ที่เปิดห้องได้ทุกห้อง ... เพื่อที่จะได้เข้ามาทำความสะอาดให้บ้านพักแถบนี้ แล้วบังเอิญแม่บ้านนั่นอาจจำห้องเพื่อนคนนี้ผิดและเป็นผู้ไขให้เขาเข้ามา

……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********
.,,,,,.๐๏*"''G Y P Z Y G I R L''"*๏๐.,,,,,.

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top