คุณซันตัวร้ายตลบหัวใจรักยัยหนูฟร็อง [BadBoy 18+]

  • 1,420 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 3 (2)*

my devil sunshine

 จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 3 (2)

"ฉันไม่ใช่คนโง่ ปัญญาอ่อน หรืออัลไซเมอร์อย่างเธอนะ .. ฟองดาว" ดูเหมือนคนฟังจะยังไม่พอใจ เพราะเธอเห็นเขาปรายหางตามองมาเหยียดแถมแขวะประชดใส่

หันหลังเดินไปหยิบไม้กวาดกับที่ตักขยะเล็ก ๆ ที่มีติดไว้ด้านหลังของบ้านมาเริ่มเก็บกวาด ทำความสะอาดเงียบ ๆ ท่ามกลางคนที่ตื่นมาก็มีสีหน้าบึ้งตึง นั่งกอดอก คิ้วเข้มแทบจะขมวดได้เป็นปมเชียวล่ะ ส่วนปากแดงเข้มก็เม้มแน่นสนิท .. จนฟองดาวลอบถอนหายใจอีกครั้ง ..

ทำไมเขาถึงไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักนิดเลยนะ?

นอกจากหน้าตาที่ดูเข้มคมขึ้น สูงขึ้น ไหล่ก็กว้างขึ้น ผิวขาวจัดเพราะโดนแค่แดดเมืองหนาวมาเท่านั้น แต่สีหน้าและแววตาก็ยังคงขุ่นขึ้ง โกรธเคือง และคงจะเกลียดชังเธออยู่ได้เหมือนเดิมเลยนี่สิ!!

เดินไปทิ้งเศษแก้วลงถังขยะ ก่อนกลับมาล้างมือที่เคาน์เตอร์บาร์ ระหว่างนี้ก็พอมีเวลาทำใจได้แล้วจึงเลือกที่จะเดินเลยไปนั่งยังโต๊ะทำงานตัวเล็ก ๆ ที่ส่วนใหญ่บางทีเธอก็มักต้องหอบงานเอากลับมาทำต่อ หรือตรวจเช็คอยู่เสมอ ๆ

"คุณซันมีเรื่องอะไรจะพูดกับฟร็องคะ?"

เปิดบทสนทนา เพราะคนที่บอกว่ามีเรื่องจะพูดก็ดูมีทีท่าเล่นแง่ .. ไม่ยอมเอ่ยปากก่อนเสียอีกล่ะ

"เรื่องที่คุณแม่จะให้ฉันลดตัวลงไปแต่งงานกับเธอ"

"ฟร็องก็เพิ่งได้ทราบข่าววันนี้เองค่ะ จึงค่อนข้างตกใจที่เห็นคุณที่นี่ เพราะยังคิดว่าคุณซันยังอยู่ที่อังกฤษเสียอีก"

"ฉันกลับมาไทยได้สองสามอาทิตย์แล้ว แต่พักอยู่กับคุณตาคุณยายที่กรุงเทพฯโน้น หึ! แต่ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคนระดับเธอจะไม่ได้ยินข่าวว่าฉันกลับมาแล้ว" เขาคงตั้งใจจะแขวะเธออีกแล้วนั่นแหละ

"ไม่ทราบจริง ๆ ค่ะ ก็ฟร็องเป็นแค่คนงานธรรมดา ๆ เองนี่คะ จึงคงไม่จำเป็นต้องรู้เรื่องส่วนตัวอะไรของเจ้านายให้มาก" อธิบายให้เขาฟังด้วยเสียงอ่อนเย็น ๆ อีกนั่นแหละ

หารู้ไม่ว่า..คนฟังคนนี้เกลียดนัก.. เวลาที่เธอประชดเขาแบบตาใส ๆ อย่างในเวลานี้นั่นล่ะ ยิ่งเขาร้อนมากแค่ไหน ยัยเด็กซื่อบื้อคนนี้ก็จะยิ่งเย็นกว่า มันจึงทำให้เขายิ่งจะมีโมโห

ดังนั้น..พอกลับมาเจอท่าทีใสเย็นอย่างนี้ของเธอเข้าอีก ..คิ้วเข้มหนาจึงได้ขมวดมุ่น .. ประกายตาลุกวาบ ๆ

"ยัยงี่เง่า นึกว่าฉันรู้เท่าไม่ทันเธอเลยหรือไง เฮอะ!!! ฟังดูมันน่าเชื่อหรือว่า คนอย่างเธอจะรู้ฐานะ และหัดเจียมเนื้อเจียมตัวเองได้ดี … ขอเตือนว่า … อย่ามาทำเป็นพูดจาประชดประชันใส่ฉัน ‘เธอ~ไม่~มี~สิทธิ์’ และฉันก็ไม่ชอบ! อย่าคิดว่าไม่รู้ เพราะถ้าคนอย่างเธอ..มันไร้ความสามารถจนถึงขนาดไม่รู้ข่าว 'แค่นี้' ของฉัน คุณแม่ท่านก็คงไม่มีวันมาออกคำสั่งให้ฉัน ต้องลดตัวลงไปแต่งงานกับคนมารยา หน้าซื่อตาใส แต่ใฝ่สูง ..ร่าน.. หื่นกามอย่างเธอได้หรอก" เน้นชัดทุกคำ!!

"สมใจเธออยู่ละซิ! ที่หลอกให้คุณแม่ของฉันมาออกคำสั่งให้ฉัน ต้องไปแต่งงานกับผู้หญิงใจแตกอย่างเธอจนได้ ..ได้ข่าวว่าอ้อนประจบขอทุนคุณแม่จนได้ไปชุบตัวตนเป็นเด็กนักเรียนนอกอยู่ที่เยอรมันมาตั้งเจ็ดแปดเดือน ซึ่งคงจะเป็น'เจ็ด'เดือน ที่มีความสุขราวกับอยู่บนสรวงสวรรค์ชั้นเจ็ดกันเลยกระมัง?"

ฟองดาวเจ็บจนหน้าร้อน .. ชา

ทำไมเธอจะไม่รู้ความหมายนัยหยาบคาย ที่ดูราวกับว่าเขาจะสนุกสนานที่สุด .. ที่ได้สาดมันใส่หน้าเธอ!!

พยายามทำความเข้าใจอารมณ์คนที่ยืนโกรธ ยืนด่าอยู่ตรงหน้า ..

ก่อนไปเขาเกลียดเธอ ...

กลับมายังจะมาโดนคำสั่งบังคับใจให้ต้องมาแต่งงานกับคนที่ตนเกลียด คนที่ด้อยกว่าในทุก ๆ ทาง .. แถมไม่ชอบหน้าและเฝ้าดูถูกดูแคลนกันมาก่อนหน้าอย่างเธอ ..

นี่เขาไม่ตรงรี่เข้ามาบีบคอเธอตายคามือ มันก็คงเป็นบุญของเธอเท่าไรกันแล้วนะ?

"คุณซันคิดอะไรไปใหญ่โตขนาดนั้นล่ะคะ ฟร็องไม่เคยมีแผนอะไรเลย ไม่ได้ประชดค่ะ ไม่เคยทำ อีกอย่าง .. เรื่องแต่งงาน คุณซันสามารถปฏิเสธท่านไปได้นี่คะ"

"แล้วเธอคิดหรือว่าฉันไม่ได้กำลังพยายามทำอยู่"

คำตอบกลับสะบัดใส่คืนมาทันควัน

"แล้ว .. นายแม่ตะวันท่านว่าอย่างไรคะ?"         

ก็คงน่าจะมีความหวังอยู่บ้าง ใคร ๆ ก็รู้ว่าคุณซันนั้นเฮี้ยวจะตาย..หากไม่ได้อะไรอย่างใจ ใครก็ฉุดไม่ได้หรอก

"เฮ๊อะ!! ดีนะ ... ยังจะแกล้งทำเป็นไขสือไม่รู้ได้อีก"

คนพูดหันมาเลิกคิ้วสูงแบบเย้ยหยันให้เห็น ๆ โดยไม่เคยคิดปิดบังกันอีกครั้ง

ฟองดาวตีหน้านิ่ง.. รอทนรับฟัง..ราวกับกำลังอยู่ต่อหน้าแขกผู้เอาแต่ใจที่มาพักยังรีสอร์ท

"คุณแม่บอกว่า ถ้าหากฉันไม่แต่งงานกับเธอ ก็ให้ฉันเตรียมหานามสกุลใหม่มาใช้ได้เลยน่ะสิ!!" คนพูดเปลี่ยนมามองเธอด้วยหางตาแล้วในตอนนี้

"ค่ะ" ตอบรับไปราวอัตโนมัติ เพื่อจะบ่งบอกให้เขาทราบว่า 'รับรู้' แต่สีหน้าคนฟังยังยิ่งดูจะงุนงง และสีหน้านั่นคงทำให้คู่สนทนาหมั่นไส้จนแทบจะระงับ อดใจ ไม่เดินมาเขย่าคอเธอให้กระเด็นหลุดจากบ่า..ไม่ได้เลย

"เลิกตีหน้าชิซูกะซะทีได้ไหม!!" คนตวาดตาลุกวาบ

"แล้วก็เลิกพูดจา .. ทำเสียงประเหลาะหลอกเด็กได้แล้ว .. ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ อนุบาลที่เธอต้องมาทำท่าปลอบใจ  ใช่สิ!! ก็เธอมันจะได้เปรียบ สมใจเธอแล้วด้วยซินะ!! สมัยก่อนเธอก็อยากได้ อยากนอนกับฉันจนตัวสั่นอยู่แล้วนี่!!"

เขาพูดจาหยาบคาย โหดร้ายได้อีกอย่างหน้าตาเฉย ในขณะที่คนฟังซะอีก ที่มีสีหน้าเผือดซีดลงแทบจะทันตา และเลือกที่จะไม่ตอบโต้ไปซะเฉย ๆ เพราะคิดว่ายิ่งพูดออกไป อีกฝ่ายก็จะยิ่งเข้าใจไปว่าเธอหาข้อแก้ตัว

ในขณะที่อาทิตย์ยิ่งเห็นอาการนิ่งอึ้งของอีกฝ่าย ยังจะกลับมองเห็นเป็นว่าเธอยอมรับผิด .. คิด ๆ แล้วก็อยากจะเดินเข้าไปบีบคอคนตัวเล็ก ตาโต บนใบหน้าหวานที่ขาวซีด ๆ ให้ตาย ๆ ไปคามือไปซะ!! .. จะได้ให้มันรู้แล้วรู้รอด และเผื่อจะได้สมใจไปกับความเคียดแค้น เกลียดชัง ขยักแขยงที่เขามีให้แก่เธอนักเชียว!!

คนหน้าเซียวยกมือนวลบางขึ้นลูบหน้า แต่ยังดูท่าจะยังพยายามสะกดใจตนเองให้เย็น เพื่อรับมือกับเขาให้ได้

อาทิตย์ทิ้งหางตาปีศาจ .. หมั่นไส้

"ฟร็องเพิ่งได้ข่าวเรื่องที่นายแม่จะให้แต่งงานกับคุณซันจากปู่ ก่อนหน้าที่จะกลับเข้ามาเมื่อครู่นี้เอง ยังไม่ได้โดนนายแม่เรียกไปคุยด้วยเลย ถ้าหากฟร็องยืนยันไม่แต่งอีกคน เชื่อว่านายแม่คงไม่บังคับใจกัน คุณซันวางใจเถอะที่ว่าจะตัดคุณออกจากตระกูล นายแม่อาจจะพูดไปเพราะโมโหเท่านั้นเอง" ปลอบเสียงเบาเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ซึ่งจริง ๆ มันก็เป็นบุคลิคประจำตัวของสาวน้อยคนนี้ที่มีไว้ป้องกันไฟอย่างเขามาตลอดชีวิต เท่าที่จำความกันมาได้นั่นแหละ

อาทิตย์ก็ไม่น่าจะลืมเรื่องนี้ไปได้นี่น่า และดูท่ามันจะเริ่มได้ผล เพราะครั้งนี้ชายหนุ่มเงียบไปนาน.. ราวกับกำลังคิดคำนวนอะไรอยู่ในใจ

"จะให้ฉันเชื่อคนอย่างเธอ เชื่อผู้หญิงที่กระสันอยากได้ฉันจนตัวสั่น  จนถึงขั้นเขียนจดหมายรักมาขอนอนด้วยกันกันฉันอย่างนั้น .. หรอ?" 

……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top