คุณซันตัวร้ายตลบหัวใจรักยัยหนูฟร็อง [BadBoy 18+]

  • 2,054 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 4 (2)*

my devil sunshine

 จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ

♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 4 (2)

ราวนี้เสียงใส ๆ กลับมามีอาการลังเลก่อนตัดสินใจรีบพูดซะก่อนความขลาดจะมาเยือน

"แต่..คุณซันก็ต้องสัญญากลับมาด้วยนะคะว่า ห้าม! มาแตะต้องโดนตัวฟร็องด้วยเหมือนกัน!!"

อ้อมแอ้มอุบอิบไม่กล้าขอดัง กลัวว่า..เดี๋ยวเขาจะหาอะไรขว้างใส่ศีรษะมาให้ .. เธอก็แค่อยากมีหลักประกันไว้ปกป้องตัวเองก่อนเท่านั้น

แต่การจะพูดจาอะไรกับเขา มันดูช่างไม่ใช่เรื่องง่าย เลย เพราะคนฟังมักพร้อมจะเข้าใจผิดไปในอีกทางตรงกันข้ามจนได้อยู่ดี

"โถ๊ะ!! มันมีความจำเป็นอะไรที่ฉันจะต้องไปสัญญากับเธอแบบนั้น?" คนฟังอ้าปากหวอ

"คิดว่าชั้นพิศวาสเธอนักหร๊อะ?" ทิ้งหางตาคมวับ

"ฝันไปเถอะ เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร ฉันแค่แต่งงานกับเธอก็เพราะมีความจำเป็นบางอย่าง ซึ่ง..ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเธอสักนิดเลย ดีซะอีก อย่างน้อย ๆ เธอก็ยังพอมีประโยชน์กับฉันในเรื่องนี้อยู่บ้าง .. นิดหน่อย"

รอยยิ้มน่าเกลียดประดับที่มุมปากหยักสวยแต่ยโส

แล้วตกลงเอาไงแน่ ...

เรื่องนี้มันเกี่ยวหรือไม่เกี่ยวกับเธอ?

แล้วถ้าไม่เกี่ยว ...

ทำไมเธอยังต้องแต่งงานกับเขาด้วยเล่า?

ไม่กล้าถามเขาหรอก ทำได้แค่มองกลับไปตาแป๋ว ๆ

"อีกอย่างฉันขอ ..ห้าม! เธอเรียกแทนตัวเองว่าฟร็องอีก .. ได้ยินทีไร .. มันรู้สึกสะอิดสะเอียน!!"

คำสุดท้ายก็แทบจะตะคอกใส่หน้า

ก็ไม่รู้ว่าจะโมโห โกรธ เกลียดอะไรกันนักกันหนา

แม้ขนาดชื่อ ... ก็ยังไม่อยากจะได้ยินกันเขียวหรือ?

ฟองดาวถึงกับแอบน้ำตาตกในกันเลยทีเดียวเชียว

"งั้น .. ก็เป็นอันว่า ดิฉันตกลงตามข้อแม้ของคุณทุกอย่างก็แล้วกันค่ะ"

ฟองดาวเบื่อจะขัดใจเขา เพราะรู้ว่าเปล่าประโยชน์

อีกอย่าง เธอก็ไม่ควรกลัวอะไรเลยนิ!! ...

เขาแสดงออกโจ่งแจ้งจะตายไปว่ารังเกียจเธอจนจะดิ้นตายไปอยู่แล้วก็คงจะไม่มาแตะเธอให้มือเขาเน่าเอาได้หรอกน่า

แฟนเศรษฐีเขาก็มี ย้ำมาปากจะฉีก แต่งงานกันเดี๋ยวเขาคงมีข้ออ้างเข้ากรุงเทพไปอยู่กับแฟนเขาเอง

ส่วนเธอ .. ก็อยู่สงบ ๆ ของเธอเหมือนเดิมไปสิ

".........."

"ยังมีอะไรที่ยังต้องตกลงกันอีกหรือเปล่าคะ?"

ถามขึ้นอีก .. หลังจากที่เห็นเขาเงียบไปอยู่นาน แถมยังไม่มีทีท่าว่าจะขยับ

"เธออยากให้ฉันตกลงอะไร?"

"เอ้า!! .. เอ่อ? ...คือ...ดิฉันเห็นคุณยืนเงียบไป"

"ทำไม กำลังคิดจะไล่ฉันออกไปจากตรงนี้หรือ?"

คิ้วเข้มหนาเลิกสูงเป็นเชิงหาเรื่อง

"ลืมอะไรไปหรือเปล่า ที่นี่มันบ้านของฉัน หนึ่งในอาณาเขตบริเวณที่เป็นสมบัติของฉัน ฉะนั้น ฉันจะหยุด จะยืนอยู่ตรงไหน มันก็เรื่องของฉัน!!"

"อ่อ ..เอ่อ.. ค่ะ งั้นถ้าคุณอยากจะยืนอยู่ตรงนี้ และหากหมดธุระแล้ว ดิฉันก็ขอตัวก็แล้วกันค่ะ"

คนฟังจับได้ชัดเจนครานี้ล่ะว่าประโยคท้าย ๆ นั้นมีร่องรอยประชดแฝงอยู่ แต่ก็ยังแกล้งทำเป็นเฉยเสีย

มองตามร่างบอบบางที่หันกลับ ก้าวเดินไปยังประตูทางออก พอมือแตะถึงลูกบิด ร่างสูงก็ก้าวโครม ๆ พรวดตามออกมาจนฟองดาวแทบจะเบี่ยงตัวหลบให้ไม่ทัน

"เตรียมรองเท้าสิ ยืนบื้ออะไรอยู่" คิ้มเข้ม ตาขุ่น

ฟองดาวเหวอ ภาพจำสมัยยังเด็กวาบผ่าน ..

สมัยที่นายน้อยชอบมาวางอำนาจใส่ ตอนเขาขัดใจที่เธอมัวแต่คุยธุระเรื่องรายงานกลุ่มอยู่ จนไม่ทันวิ่งไปซื้ออาหารกลางวันให้คนใจร้อนต้องเดินมาตาม แล้ววันนั้นเขาก็ทำโทษให้เธอต้องขัดรองเท้ากับสวมรองเท้าให้

"งี่เง่า!!" โดนเขาหงุดหงิดใส่ได้ไม่เลิก

"พรุ่งนี้แปดโมงครึ่ง ฉันจะมารับไปอำเภอ"

"คะ..!!"

ตกใจ .. โอ้ย!! ตายแล้ว .. ทำไมเร็วจังล่ะ!!

หากแต่ทว่าพอสบตาดุ ๆ ของเขาแล้วเธอก็ต้อง ..

"ค่ะ" ทันควัน

ตอบรับคำไปแค่นั้นเรื่องมันจะได้จบ ๆ แล้วเขาจะได้รีบกลับ ๆ ออกไป ... และปล่อยทิ้งเธอไว้ให้อยู่เงียบ ๆ คนเดียวเสียที!!

"หมายความว่าอย่างไรคุณซันที่ว่าไปจดทะเบียนกันมาแล้ว แต่จะไม่ยอมให้จัดงาน?"

ร้อยตะวันเงยหน้ามาบึ้งตึง หลังจากที่ได้ก้มเช็คชื่อเช็คลายเซ็น แม้แต่ลายน้ำตราประทับในใบทะเบียนสมรสของบุตรชายคนโปรดเรียบร้อย

"ถึงหนูฟร็องจะเสียพ่อเสียแม่ไป แต่เขาก็ยังมีปู่มีย่านะคะ คุณซันทำอย่างนี้ เท่ากับทางเราไม่ได้ให้เกียรติอีกฝ่ายเขาชัดเจนกันเลยทีเดียว"

ยิ่งพูด ยิ่งเอะอะอารมณ์เสีย หัวฟัดหัวเหวี่ยงลูกชาย จนภูผาต้องรีบดึงตัวภรรยาเข้ามากอดไว้ปลอบใจ เพราะท่าทางของคุณซันตัวแสบของเขาที่ยืนกอดอกเฉยเมย ไม่แสดงท่าทีเป็นทุกข์เป็นร้อนใจกับอาการร้อนเป็นไฟ ของผู้เป็นมารดาเลยสักนิด

ผิดกับสาวน้อยวัยอ่อนกว่าลูกชาย ที่ก่อนหน้านี้เพิ่งจะเข้ารับตำแหน่ง..ผู้จัดการดูแลในส่วนที่พักอาศัย ที่ฝรั่งเรียกว่าเรสสิเดนท์เมเนเจอร์หรือที่เรียกกันสั้น ๆ กันว่า RM มาเมื่อไม่นานนี้เอง ..

ภาพเด็กสาววัยยี่สิบต้น ๆ ที่หน้าตาน่ารักอ่อนกว่าวัย ซึ่งปกติธรรมดาจะดูคล่องแคล่ว ร่าเริง ทะมัดทะแมงอยู่ในชุดฟร์อมแบบคาวเกิร์ล ผมสีน้ำตาลเข้มยาวตรง ถูกรวบตึง จึงขับเน้นใบหน้ารูปไข่สวยหวานตามวัย ..

แต่บัดนี้ สาวน้อยสดใสคนที่ว่า .. กลับต้องมานั่งหน้าตาเจี๋ยมเจี๋ยมพร้อมใบทะเบียนสมรสที่วางอยู่ตรงหน้า

ใบทะเบียนที่หนุ่มสาวทั้งคู่อ้างว่า เพิ่งจะไปจดกันมาเมื่อเช้า แล้วทำเอาภรรยาจอมเหวี่ยงของเขาโมโหเป็นไฟอยู่นี่ไง

ภูผามองเหตุการณ์แล้วให้กลุ้มใจกว่า เพราะจะว่าไป เขาก็ไม่ค่อยจะเห็นด้วยกับลูกชายนะที่ตัดสินใจทำอย่างนี้ ในเมื่อมันมองดูก็เหมือนมันจะหมิ่นเกียรติลูกสะใภ้หมาด ๆ ที่เห็นกันมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยคนนี้มากเอาการกันเลยเชียว

"จริง ๆ คุณซันทำอย่างนี้พ่อก็ไม่เห็นด้วยเลยนะครับ เพราะคุณปัญจ์ ก็ขึ้นชื่อว่าเป็นหัวหน้าคนงานเก่าแก่ แกอยู่ช่วยพ่อบุกเบิกไร่มาตั้งแต่เริ่มเดิมทีแล้ว"

ภูผาถอนหายใจ

"หากพ่อไม่ได้ปู่ของหนูฟร็องช่วยดูแลไร่ให้ .. พ่อว่า .. พ่อก็จะไม่มีวันที่จะเห็นไร่ตัวเองขยับขยายใหญ่โตมาได้ด้วยลำพังตัวคนเดียว การที่คุณซันทำอย่างนี้ จะให้พ่อไปมองคุณปัญจ์ได้สนิทใจได้หรือ?"

……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top