คุณซันตัวร้ายตลบหัวใจรักยัยหนูฟร็อง [BadBoy 18+]

  • 642 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

บทที่ 6 (1)*

จะขอนำมาลงเป็นตัวอย่าง 50% นะคะ
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
……………. ♥ …………….
บทที่ 6 (1)

อย่าว่าแต่ฟองดาวเลย คนเป็นพ่อกับแม่ที่เลี้ยงกันมาแต่อ้อนแต่ออกก็ยังงง ... แต่ดูเหมือนร้อยตะวันจะหาคำตอบได้ รวดเร็วกว่าใครพวก ... ^^

"ไม่ดีกว่าค่ะ คุณซัน .. เพราะค่ำนี้พ่อกับแม่นัดว่าจะไปทานค่ำกันที่ไร่โน้น"

ไร่โน้นของร้อยตะวันคือ..ไร่ของเจนจิรา..ภรรยาสุดรักของกวินเขานั่นแหละ ..

แอบบีบมือสามีไว้สุดฤทธิ์และโชคดีที่ภูผาไหวตัวทันสัญญาณที่ภรรยาส่งมา

"ใช่ครับ คุณเจนเค้าได้ไวน์ตัวใหม่มา..เลยจะให้เราไปช่วยลองชิมน่ะ"

อธิบายเสริมให้ภรรยา .. ทำเสียงให้ดูเคร่งขรึมด้วย

"เห็นว่าอาจจะมีการคุยเรื่องสูตรลับกันด้วย ..เพราะงั้น.. พ่อก็คงไม่กล้าชวนคุณซันกับหนูฟร็องหรอกนะ ที่ขึ้นชื่อว่าสูตรลับ ก็คงยังปล่อยให้ใครรู้เยอะไม่ได้หรอก" ^^"

โกหกลูกชายจะบาปไหม? ..ถ้าไม่.. งั้นก็..สมน้ำหน้าซ้ำกันไปเลยแล้วกันสิ!!

ที่งานนี้ลูกชายตัวแสบ โดนพ่อกับแม่กีดกันไม่ให้เข้าบ้านสุดฤทธิ์เลยน่ะนี่

โถ... นางรจนาซันไชน์เจ้าเอ๋ย ... เจ้าช่างน่าสงสาร

หากแต่ พอลับหลังสามีภรรยาคู่ใหม่ไปได้ไม่เท่าไร ภูผาก็หันมากอดรัดภรรยาสุดรักเล่นอย่างมันเขี้ยวสุดฤทธิ์

"ตอบมาค่ะ..คนดี..ว่ามีแผนอะไร? ถึงได้กีดกันไม่ให้ลูกรจนาของเรามากินข้าวด้วย เดือดร้อนนายกวินอีกล่ะสิ ที่ต้องหาไวน์มาให้เราชิม พอเมาหัวทิ่ม เดี๋ยวก็คงต้องนอนเล่นอยู่ไร่โน้นกันอีกล่ะคราวนี้"

"แผนเผินอะไรกันคะ? ไม่มี๊.. ... ซ้ากกกกะแผน!!"

ร้อยตะวันส่ายศีรษะด๋อกแด๋กปฏิเสธสามี หากแต่ขัดกันกับอมยิ้มซน ๆ ดวงตาแป๋ว ๆ ลิบลับ

"อ้อ!! ทำเป็นคนมีความลับกับพี่นะคะ! ใช่ซี้..เดี๋ยวนี้ ตะวันเห็นพี่เป็นฤาษีที่จำศีลอยู่ในกำมือแล้ว มีอะไรดี ๆ ก็คิดจะอุบอิบไว้สนุกอยู่คนเดียว เดี๋ยวพี่น้อยใจ..ก็จะไปเดินหาพยาบาลใจดี ๆ ช่วยปลอบใจดีกว่า"

ได้ผล!! เพราะคราวนี้ภรรยาตัวน้อยดิ้นขลุกขลัก ๆ

หลุดจากอ้อมกอดได้ก็หันมาตาลุกวาบ ๆ .. ราวกับแสงพิฆาตเลเซอร์บนปากกระบอกปืนไรเฟิลกันเลยเชียว

แล้วนี่ก็ไม่ใช่ดราม่าด้วย .. ขอบอก!!

"พี่ภู!! ตบปากตัวเองเบา ๆ สามทีเดี๋ยวนี้เลย เร็ว ๆ!!"

เสียงสั่งสะบัด ขุ่นเขียว .. จนสามีผู้แสนสุขุมเริ่มหน้าซีด

"แล้วทีหลังอย่ามาพูดจาอะไรหยาบคายแบบนี้อีกนะคะ มันไม่น่ารักเลย!!" ดูฉุนเฉียวหัวเหวี่ยงเอาเรื่องทีเดียว

ภูผาเริ่มลูกตาพราวระยับอีกครั้ง เพราะขำความหัวฟัดหัวเหวี่ยงของภรรยาตัวน้อย .. ดึงร่างนุ่มนิ่มกลับเข้ามากอดโดยไม่สนใจเล็บที่จิกลงมาบนแขน ..

เจ็บก็ต้องทนไปก่อน!!

ก็ดันลืมไปได้ไงว่าเขามีภรรยา 'อภิมหางอน' อยู่นี่นา

"พี่ภูแค่ล้อตะวันเล่นเองค่ะ ไม่เอานะ .. คนดีของพี่ .. ไม่โกรธเน๊อะ  .. โอ๋ ๆ ไม่โกรธ ๆ

ต้องรีบประเหลาะปลอบใจ .. เพราะอย่างไรก็จำได้แม่น และถึงแม้ว่า..วริดา พยาบาลคู่กรณีของร้อยตะวันจะย้ายตัวเองออกไปจากจังหวัด .. ตั้งแต่เขาเพิ่งแต่งงานกับภรรยาได้ไม่นาน แล้วต่อจากนั้นก็ไม่เคยมีข่าวคราวใด ๆ เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นให้ได้ยินกันอีก .. แต่ดูท่าทางภรรยาตัวน้อยของเขาจะไม่ยอมลืมความฝังใจอะไรง่าย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรื่องที่เกี่ยวกับตัวเขา ..ดังนั้น.. ไม่ว่าจะทำอะไร ส่วนใหญ่ภูผาก็มักจะต้องระมัดระวังความรู้สึกของร้อยตะวันเสมอ เพราะหากเผลอไปทำร้ายความรู้สึกของเธอเข้า คนอ่อนไหวขี้ใจน้อยผู้นี้ก็จะจำฝังกระดูกเลยเชียว ดูอย่างขนาดเรื่องน้องแก้มนุ่มสิ แต่งงานกันสิบกว่าปีผ่านไป เธอก็ยังฝังใจไม่ปล่อย .. สงสัยไม่เปลี่ยน คั้นจะเอาคำตอบอยู่ได้ตั้งหลายปี ก็เลยโดนเขาแกล้งหลอกหาผลประโยนช์โยกโย้ หาเรื่องเรียกคะแนนยามค่ำกันอยู่ได้บ่อย ๆ เชียวล่ะ

โอ๊ะ!! ..แต่เรื่องนี้คงต้องเป็นความลับนะ!!

เพราะถ้าร้อยตะวันมารู้ความลับข้อนี้เข้า .. เขาคงไม่แคล้วโดนข่วนตัวลาย และต้องถูกไล่ให้ไปเป็นแมวจรจัด หอบหมอน คาบมุ้ง ออกนอนคุยกับยุงนอกห้องแน่ ๆ เลย

"ตะวันยังไม่ได้บอกพี่เลยนะ ว่าเมื่อกี้มีแผนอะไร?"

พยายามเบี่ยงเบนประเด็นสุดฤทธิ์

"อ๊ะ!! พี่ภู..ไม่เห็นอาการของนายนกยูงปากแข็งตัวร้ายนั่นหรอกหรือ?"

ร้อยตะวันถามกลับมาดวงตาเป็นประกายวับ ๆ มองดูเหมือนเด็กจอมซนที่มักมีแผนสนุก ๆ อยู่ในใจเสมอ

"ก็ขี้เหวี่ยงใส่หนูฟร็องอย่างมีความสุขเป็นปกติ และเป็นกิจวัตรธรรมดาของเขาดีนี่คะ"

"ค่ะ แล้วพี่ภูรู้หรือเปล่าว่า..นายนกยูงขี้โอ่ เขาเหวี่ยง ..ยัยลูกห่านขี้เหร่..ของเขานั่นด้วยเรื่องอะไร"

"นั่นสิ ... พี่ก็ยังง ๆ นายหมอนั่นอยู่นี่"

ภรรยายิ้มตอบมา..ตาแทบเป็นรูปสระอิกันเลยเชียว

"พี่ภูไม่เห็นหรือว่านายนั่น กำลังงอนเมียตัวเองอยู่"

"งอน? งอนอะไรกัน? พี่ไม่เห็นหนูฟร็องเขาทำอะไรลูกชายสุดที่รักของตะวันสักนิดนะคะ มีแต่เจ้านกยูงนั่นล่ะที่เอาแต่จ้องจะไล่จิก ไล่แขวะแม่ลูกห่านนั่นเบา ๆ ไปตาม 'อัตภาพ' อย่างที่เคยเป็นมา..ตามประสานายน้อยจอมซึน อยู่แล้วนี่"

ภูผาแกล้งถอยตัวออกมาตีหน้าฉนงใส่ภรรยา

"บางทีนี่ .. พี่ก็ยังเคยแอบสงสัยบ่อย ๆ เลยนะว่ายัยหนูฟร็อง แอบไปเผลอทำอะไรให้ตะวันแค้นใจมากขนาดไหนกัน .. ตะวันถึงได้ส่งแม่ลูกห่านที่น่าสงสารนั่นไปให้พ่อนกยูงขี้โอ่ของเราไล่จิกไล่กัด รังแกได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงแบบนี้น่ะ?"

"พี่ภูอ่ะ ใจร้าย! มาว่าตะวันแบบนี้ได้อย่างไรคะ?"

ภรรยาตีหน้าเหย ที่โดนสามีใส่ร้าย

"พี่ภูมองอย่างไรว่าหนูฟร็องโดนรังแก .. ตะวันจำได้ว่าตั้งแต่ครั้งคุณซัน .. เผลอเอาผลฝรั่งปาโดนหนูฟร็องจนหัวโน จากนั้นก็ยังไม่เคยเห็นคุณซันทำอะไรรุนแรงอีกเลยนี่คะ แต่ถ้าจิก กัด แขวะ เพราะอยากหาจะเรื่องคุยกับหนูฟร็องบ้างไรบ้าง บอกเลยว่าโมเม้นท์มุ้งมิ้งแบบเนี้ย.. ตะวันเห็นเยอะมาก!!"

ภูผามองหน้าภรรยาแบบทึ่ง ๆ จนร้อยตะวันอดใจไม่ได้ ชะโงกหน้าไปจูบมุมปากเขาเล่นอย่างคนอดมันเขี้ยวใจไว้ไม่ได้ ... ซะงั้น!!

"มาว่าแต่คุณซันขี้เหวี่ยงเหมือนตะวัน ไม่รู้หรือไงกันคะว่านายนกยูงนั่นเขามีนิสัย 'ซึนเดเระ (ツンデレ)' ถอดแบบพี่ภูมาแป๊ะกว่าถอดแบบขี้เหวี่ยงมาจากตะวันอีกค่ะ"

"อิตาฤๅษีปีศาจน้ำแข็ง .."

คำท้ายทำปากบ่นอุบอิบ

ฟองดาวมองนายน้อยจอมเฮี้ยวจอมเอาแต่ใจ ที่มาถึงก็ผลักประตูเดินตึง ๆ เข้าบ้านแล้วเพลีย


……………. ♥ …………….
เหล่านี้คือนิยายที่แต่งจบแล้วนะ โหลดได้เลย~*
♥ โหลด eBook ⏩ ที่นี่ ⏪ 
********
.,,,,,.๐๏*"''G Y P Z Y G I R L''"*๏๐.,,,,,.

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top