'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 17,502 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

'ลูกไม้'มาเฟีย ตอนที่สอง (1/3)

‘ลูกไม้’ มาเฟีย (Heir Of Mafia) ตอนที่สอง (1/3)


  “อลัน...พอดีเลยพระท่านกำลังจะมาแล้ว” นีออนพูดกับอลันที่กำลังเดินมายังทิศทางที่เธอและหนูมุกยืนอยู่เพื่อเตรียมตักบาตรตอนเช้า อลันถึงแม้เขาจะนับถือคริสต์ตามพ่อเขาแต่การทำบุญทางศาสนาพุทธอลันก็จะทำเมื่อมีโอกาส และการตักบาตรตอนเช้าเป็นกิจวัตรที่เขาเคยปฎิบัติเช่นกันเมื่อสมัยที่เขาอยู่ที่นี้

“สวัสดีตอนเช้าครับคุณแม่” อลันเข้าไปสวมกอดนีออนพร้อมกับหอมแก้ม เป็นปกติถึงแม้เขาจะโตเป็นชายหนุ่มเต็มตัว แต่สิ่งที่เขาเคยปฎิบัติกับบุพการียังคงเหมือนเดิม และเขาตั้งใจไปยืนข้างๆหนูมุกชนิดแบบที่เบียดตัวชิดจนหนูมุกต้องเงยหน้าขึ้นมามอง สายตาสื่อออกไปว่าอยากจะถามว่าที่ตั้งเยอะตั้งแยะทำไมต้องมาเบียดเธอด้วย

“นิมนต์คะ” สงครามสายตาระหว่างหนูมุกและอลันหยุดชั่วคราวเมื่อเสียงของนีออนดังออกมาเป็นการแจ้งว่าพระท่านมาถึงแล้ว

“อลัน...โตจนจำไม่ได้เลย” พระท่านหลังจากที่ให้พรเมื่อการตักบาตรจบลง เพราะท่านก็เคยเห็นเด็กชายลูกครึ่งนามว่าอลันเช่นกัน

“ครับ” อลันตอบกลับพร้อมพนมมือ เพราะเขาเองก็จำหลวงลุงได้เช่นกัน และทั้งสองคุยสอบถามอีกสักแป็บ อลันก็ลาหลวงลุง 

“โกหกพระ...ไม่รู้หรือไงว่ามันบาป” หนูมุกหันไปพูดกับอลันขณะที่เดินถือถาดตามหลังแม่และแน่นอนอลันก็ยังคงเดินเบียดเธอตลอด

“โกหก...เรื่องอะไร?” อลันถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

“...ก็ที่บอกว่ามารับมุกไปเรียนต่อที่อังกฤษ” อลันพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มอย่างเข้าใจ

“พี่คงต้องบาปแน่...ถ้าหนูมุกไม่กลับไปพร้อมพี่...แล้วยังงี้พี่จะตกนรกหรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับหนูมุกแล้ว” อลันพูดพร้อมกับก้มด้วยใบหน้าที่กลัวการตกนรกเสียเต็มประดา 

“พี่อลัน!” หนูมุกเรียกอลันเสียงดังด้วยความโมโห ที่ถูกผู้ชายตรงหน้ายียวนกวนประสาท

“ครับ” อลันขานรับหน้าตาย

“มีอะไรกันจ๊ะ...หนูมุกทำไมต้องเสียงดัง” นีออนที่หันกลับมาเมื่อได้ยินเสียงของบุตรสาว 

“คุณแม่ครับ...หนูมุกน่ากลัวมากเลยครับ” อลันหันไปที่นีออนและรีบเดินหนีหนูมุก ทำท่าทางเหมือนกลัวหนูมุกจนต้องหาคนช่วย

“ขอโทษคะ” หนูมุกกล่าวขอโทษคุณแม่ พร้อมหันไปทำตาลุกวาวใส่อลันที่ไปยืนหลบหลังคุณแม่

“อลันแม่ช่วยเราไม่ได้หรอกนะ...ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหนูมุก” นีออนหันไปพูดกับอลัน เมื่อหนูมุกเดินเข้าไปแล้ว

“ครับคุณแม่...ผมจะค่อยๆพูดกับหนูมุกเองครับ” อลันพูดกับนีออน แสดงออกถึงความหนักใจอย่างชัดเจน จนนีออนยกมือจับแขนเขาพร้อมรอยยิ้มส่งกำลังใจอย่างเต็มที่

❍❍❍❍

หลังจากการร่วมรับประทานอาหารเช้าของครอบครัว หนูมุกก็ขอตัวและแจ้งกับบุพการีของเธอว่ามีนัดกับอมิตาหรือตาเพื่อนสาวนั้นเอง

“ไม่ได้!...คุณพ่อครับ...ผมขออนุญาต” อลันปฎิเสธขัดขวางความต้องการของหนูมุกและหันไปกล่าวกับเอกวุฒิ หนูมุกได้แต่หันไปมองและแสดงความไม่พอใจทางสายตาส่งมาให้อลันโดยทันที ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างให้ความสนใจและเป็นกำลังใจให้กับอลันว่าจะจัดการความพยศของหญิงสาวอ่อนวัยนามว่าปิ่นมุกได้อย่างไร 

อลันเองก็คาดไม่ถึงว่าหนูมุกจะใจแข็งกับเขาได้มากมายขนาดนี้ เวลาเพียงสามปีไม่ใช่เพียงแค่ทำให้หนูมุกเติบโตขึ้นแค่ร่างกาย จิตใจเธอเองก็แข็งยิ่งนัก รู้งี้เขาเอายาสูตรของตระกูลเฮเลนมาด้วยก็ดี เพียงแค่สูดดมทำให้คนที่ได้รับยานี้สามารถทำตามคำสั่งโดยทันทีในเวลาแปดชั่วโมงถ้าคนที่มีจิตใจไม่แข็งแรงพอ แต่ถ้าคนที่จิตแข็งอย่างเขากับอดัมน้องชายเขาเพียงแค่สองชั่วโมงเท่านั้น เพราะทั้งเขาและอดัมเคยทดลองยานี้แล้ว และแน่นอนคนที่รู้เรื่องยานี้มีเพียงไม่กี่คนแม้แต่แม่หนูนาก็ยังไม่ทราบ มีเพียงพ่อปีเตอร์หรือพ่อเอียนเท่านั้นและอีกสองคนนอกจากอดัมก็คือแอลคนสนิทของเขาและเจอาร์คนสนิทของอดัม และแน่นอนทุกคนล้วนแล้วแต่ทดลองยานี้กันแล้วทุกคน และมีเพียงคนเดียวที่ยานี้ทำอะไรไม่ได้เลยก็คือพ่อของเขานั้นเอง 

“ทำไมครับพ่อ...” คำถามของอลันที่ถามเคล็ดลับการสะกัดกั้นยาเข้าครอบครองการสั่งการของสมอง

“...สมองคิดเพียงแต่ว่า...ไม่ต้องการช่วงเวลาที่เหลืออยู่ของชีวิตลืมแม่ของเจ้ายังไงละ ‘หนูนา’ ” คำตอบของพ่อของเขา แม่เป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่จะทำให้พ่อเสียน้ำตาได้ และแน่นอนทั้งเขาและอดัมต่างรู้เรื่องราวของพ่อกับแม่เป็นอย่างดี เพราะแม่เขาได้ถ่ายทอดเรื่องราวของชีวิตของท่านออกมาเป็นนวนิยาย


“พี่ต้องทำอย่างไร?....หนูมุกถึงจะยอมไปอยู่อังกฤษ” อลันเอ่ยถามหนูมุกด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง ต่อหน้าพยานหลายคนที่ทำเพียงเป็นผู้ดูอย่างเดียว

“ถ้าพี่อลันชนะมุกได้...แข่งรถ” เอกวุฒิขมวดคิ้วมองบุตรสาวโดยทันที เพราะการยื่นขอเสนอของหนูมุกทุกคนในที่นี้รู้ดีว่าอลันไม่มีความสามารถในเรื่องนี้เลย 

“ตกลง!...แต่จะไม่ใช่เป็นการแข่งเข้าเส้นชัย...แต่ขับจับเวลา” อลันยื่นขอเสนอเพิ่มเติม เพราะการขับแข่งเข้าเส้นชัยมันอันตรายมากกว่าการแข่งจับเวลา เพราะในสนามจะมีรถแข่งเพียงคันเดียวในสนาม

“ก็ได้...”

“หนูมุก...ลูกควรจะยุติธรรมกว่านี้นะจ๊ะ” นีออนที่เงียบมาตลอด เอ่ยกับบุตรสาวเพราะทุกคนในที่นี้รู้ดีว่าหนูมุกเป็นแชมป์รายการแข่งรถหลายรางวัล ทุกครั้งที่นีออนมองบุตรสาวคนนี้แล้ว หนูมุกมีอะไรหลายอย่างเหมือนหนูนาเพื่อนรักของเธอยิ่งนัก

“คะคุณแม่...มุกจะต่อให้พี่อลันสองนาที” นีออนหันไปยิ้มกับอลัน ที่กล่าวตอบขอบคุณแม่ทูนหัวหลังสิ้นเสียงของหนูมุก

“พี่แอลจัดการเรื่องตั๋วได้เลย...เรื่องเอกสารของหนูมุกค่อยจัดการตามหลังไป” แอลพยักหน้าและจัดการตามสั่งทันทีที่อลันเดินมาพูดให้ได้ยินเพียงสองคน

❍❍❍❍


ณ สนามแข่งรถ : 

“มุก...มันเรื่องอะไรกันเนี๊ยะ!...ทำไมแกถึงจะแข่งกับพี่อลัน” นายเติ้ล หลังจากที่ทักทายกับพี่ชายท้องชนกันของเพื่อน

“ช่างเถอะแก...อยู่ข้างฉันและเป็นกำลังใจให้ฉันชนะก็พอ” นายเติ้ลได้แต่มอง สำหรับเขาแล้วรู้ดีว่าเพื่อนสาวมีความสามารถในเรื่องนี้มาก แต่ฝ่ายชายที่อดไม่ได้ต้องชำเลืองไปมองที่ตอนนี้ยืนอยู่กับคนสนิทในชุดพร้อมแข่ง

“ใครจะเริ่มก่อน” หนูมุกเดินไปถามอลัน 

“เชิญสุภาพสตรีก่อนครับ” อลันตอบกลับมาพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม หนูมุกมองรอยยิ้มนั้นแล้ว ทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ อย่างไงไม่รู้

อลันยืนกอดอกมองหนูมุกเตรียมพร้อมใส่ผ้ากันไฟและหมวกกันน๊อคและเข้าไปในรถรอสัญญาณ เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อสัญญาณออกตัว รถคันดังกล่าวก็พุ่งตัวอย่างรวดเร็ว การแข่งครั้งนี้จะวิ่งเพียงแค่สามรอบและใครทำเวลาได้ดีที่สุด และแน่นอนหนูมุกจะต้องมีเวลาต่ำกว่าอลันมากกว่าสองนาทีเธอถึงจะชนะ

อลันเมื่อเห็นว่ารถของหนูมุกใกล้มาถึงจะครบรอบ เขาขยับเดินไปใกล้ให้อยู่ในระยะที่หนูมุกขับผ่านและจะต้องเห็นเขา

“พี่อลัน!...เป็นอะไรครับ” นายเติ้ลเพื่อนของปิ่นมุกเสียงดังขึ้นมา เมื่อจู่ๆอลันก็ล้มลงเข่าชันกับพื้นข้างหนึ่งฝ่ามือข้างหนึ่งยันพื้นไว้ส่วนมืออีกข้างก็กดเข้ากับหน้าท้องของตัวเอง แอลเองก็รีบเข้าไปพยุงอลันแต่ก็ยังช้ากว่าอลันที่เข่าเขาลงถึงพื้นแล้ว

“อืม!...” อลันร้องออกมาและยังคงอยู่แบบนั้นสักพัก และหันไปบอกนายเติ้ลว่าเขาไม่เป็นไร และหันไปทางแอลให้เข้ามาช่วยพยุงเขาเข้าไปข้างใน 

“ออกไปดูเวลาของหนูมุก” อลันเมื่อหลบเข้ามาข้างในพ้นสายตาของทุกคน เขาก็กลับมายืนเป็นปกติ

“รอบสองเวลาไม่ดีครับ...” แอลเมื่อออกไปดูเวลาของหนูมุกก็กลับเข้ามารายงาน อลันยิ้มอย่างเป็นต่อและเดินออกจากตรงนั้นเพราะนี้เป็นรอบสุดท้ายและเขาก็มั่นใจว่าเวลาจะต้องแย่กว่ารอบสองอีกเพราะทุกอย่างเป็นการแสดง หนูมุกของพี่อลัน เพื่อทำให้หนูมุกเสียสมาธิ

“พี่อลัน!...ไม่เป็นไรแล้วเหรอครับ” นายเติ้ลหันกลับไปถาม เมื่อเห็นชายที่ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีเหมือนคนที่ต้องหามเข้าไอซียู ออกมายืนกอดอกอย่างคนปกติแล้วพร้อมใบหน้าที่เปื้อนยิ้มที่สาวๆเห็นแล้วคงไม่อยากหันหน้าหนีไปไหนเลย

“อืม!” อลันตอบเพียงเท่านั้น และหันไปดูเวลาของหนูมุกที่ยาวนานถึงสิบสองนาทีเกือบจะสิบสามนาทีเมื่อรถเข้ามาจอด

“มุก...เวลาของแกไม่ดีเลย...เกิดอะไรขึ้นว๊ะ” นายเติ้ลเดินไปถามเพื่อนที่ลงมาจากรถหนูมุกที่ลงมาจอดรถสายตามองอลันที่ออกมายืนกอดอกหน้าเปื้อนยิ้มให้เธอ

“คนเจ้าเล่ห์” หนูมุกพูดเพียงแค่นั้น เพราะตอนนี้เธอรู้แล้วว่าอลันเล่นละคร เรียกความสนใจจากเธอ ในตอนแรกที่เธอเห็นเขาล้มลงไปกับพื้นตอนนั้นเธอเกือบจะจอดรถ และรีบลงจากรถเลยด้วยความตกใจและเป็นห่วงเขา แต่เธอก็ชะลอความเร็วเพื่อที่จะมองกระจกหลังว่าพี่อลันไม่ได้เป็นอะไรมาก และเมื่อผ่านรอบสองเธอก็ไม่เห็นเขาอยู่ข้างสนามตอนนั้นเธอคิดไปต่างๆนานา สุดท้ายแล้วก็เป็นแผนของเขา

“เฮ้!...มุกจะไปไหน” นายเติ้ลร้องตามหญิงสาวที่ยัดหมวกใส่มือเขา และเดินออกจากสนามไปอย่างไม่พอใจ

“เก็บของ!” หนูมุกพูดเพียงเท่านั้นก็กลับเข้าห้องแต่งตัว เพื่อกลับบ้านไม่สนใจรอดูอลันว่าการแข่งใครจะชนะ เพราะตัวเธอรู้ดีพี่อลันไม่ใช่ว่าขับไม่เป็นแต่เขาไม่เก่งอย่างเธอที่ชื่นชอบและฝึกฝนมาโดยตลอด เพราะเวลาที่เธอขับอลันชนะเธอได้สบายอยู่แล้ว

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top