'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 18,996 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

'ลูกไม้' มาเฟีย ตอนที่สาม (4/4)

www.facebook.com/RungArunoThay

thesun_1982@hotmail.com




“พะ...พี่อลันจะทำอะไร” หนูมุกที่ถูกสลับให้นั่งบนตักของอลัน ถามกลับพร้อมกับกำลังจะบิดตัวออกจากอ้อมแขนเพราะใบหน้าของอลันขยับเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอมากขึ้นจนลมหายใจอุ่นๆของอลันเป่ารดที่แก้มขาวนั้น

“เปล่า...เพราะคนที่ต้องทำคือหนูมุก” หนูมุกขมวดคิ้วอย่างแปลกใจกับคำพูดของอลัน

“มุก...ทำอะไรคะ?”

“ทำให้พี่เป็นของหนูมุกอย่างเต็มใจ” อลันพูดพร้อมรัดวงแขนแน่นขึ้น 

“พี่อลัน!!!” หนูมุกเรียกอลันเสียงดังด้วยความตกใจและหัวใจของเธอกำลังจะหลุดออกจากร่างเธอ

“ไม่รู้ละ!...พี่ต้องเป็นของหนูมุกคืนนี้...แล้วไว้ถึงเวลาที่หนูมุกพร้อม...ตอนนั้นหนูมุกค่อยเป็นของพี่...และถึงตอนนั้นเราก็จะเป็นของกันและกัน” อลันที่พูดชี้แจงอย่างชัดเจน หนูมุกที่ถูกบังคับให้นั่งฟังจนจบตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนมีลูกไฟหรือกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่านไปทั่วร่างกายเธอ

“เอ่อ!...” หนูมุกที่อาการใบ้กินตามมาอีกติดๆ อลันยกมือข้างหนึ่งเข้าประคองศรีษะเล็กของหนูมุกให้เป็นฝ่ายขยับเข้าใกล้ใบหน้าเขามากขึ้น

“จูบพี่สิ” อลันกระซิบแผ่วเบาโดยที่ริมฝีปากสัมผัสกันยามที่เขาเอ่ยบอก และสายตาของอลันที่มองเข้าไปในดวงตาของหนูมุกแสดงออกถึงความต้องการอย่างเห็นได้ชัดและสายตานั้นยังสะกดให้หนูมุกขยับเข้าไปจนริมฝีปากประกบปิดช่องว่างระหว่างกันทันที อลันเปิดปากเล็กน้อยเพื่อให้ลิ้นเล็กล้วงล้ำเข้ามา เสียงครางของอลันที่แสดงถึงความพึงพอใจเมื่อลิ้นเล็กถูกกักบริเวณไว้ในโพรงปากของเขา

อลันผละมือออกจากศรีษะเล็กนั้นและสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปใต้เสื้อนอนแขนยาวของหนูมุก เมื่อพบเจอกับตะขอบราอลันปลดมันทันทีโดยที่ริมฝีปากและลิ้นของหนูมุกยังสร้างความพึงพอใจให้กับเขาเป็นอย่างมาก ถึงแม้หนูมุกจะไม่ประสีประสากับการจูบแต่กลับกระตุ้นความต้องการของอลันได้อย่างที่ตัวเขาเองสามารถบอกตัวเองได้เลยว่าเขาไม่สามารถทนต่อไปได้อีกแล้ว

“ดีจัง...” อลันเอ่ยออกมาเมื่อปล่อยให้ลิ้นและริมฝีปากที่สีแดงเข้มขึ้น มือใหญ่ดึงชายเสื้อนอนของหนูมุกผ่านศรีษะเล็กนั้นออกไปทันที ลมหายใจของอลันเริ่มติดขัดเมื่อความเต่งตึงที่ซ่อนรูปภายใต้เสื้ออวดโฉมความสวยงามต่อหน้าเขา หนูมุกที่กำลังจะเอาแขนมาปิดบังความสวยงามตรงหน้าก็ถูกห้ามไว้อลันจับแขนเล็กให้มาวางบนไหล่รอบคอเขา ด้วยลมหายใจที่เป่ารดความเต่งตึงตรงหน้ามือของเขาจับเส้นผมดำยาวสลวยให้ไปอยู่ด้านทั้งหมดส่วนที่ปกปิดความสวยงามตรงหน้า 

หนูมุกเริ่มหายใจแรงขึ้นจากความตื่นเต้นและเขินอายจากสายตาที่บ่งบอกถึงความต้องการและกระหายสิ่งเย้ายวนตรงหน้า อลันยังคงจับจ้องและมองหยั่งกับว่าเขาต้องการประทับความสวยงามตรงหน้าให้ตราตรึงเข้าไปในส่วนลึกของความทรงจำโดยที่เขาไม่มีทางลบภาพความสวยงามตรงหน้าลงได้ตราบเท่าที่ลมหายใจของเขายังคงอยู่ อลันค่อยขยับใบหน้าเข้าใกล้จนแนบชิดและสูดดมกลิ่นกายสาวเข้าปอดอย่างเต็มที่ 

“อื้มมมม....” หนูมุกถึงกับครางออกมาเพียงแค่การกระทำแค่นั้นของอลันและผิวกายของเธอเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีชมพูเมื่อความรู้สึกบางอย่างเริ่มแผ่กระจายอย่างรวดเร็วไปทั่วร่างจากจุดที่อลันสูดดม

“อ้าาาาา....อ้าาาาา...” หนูมุกครางออกมาอย่างต่อเนื่องทันที เมื่อการสูดดมของอลันแปรเปลี่ยนเป็นยอดเกสรของเต่งตึงนั้นถูกครอบครองและรับรู้ถึงความชื้นของลิ้นหนาที่ออกมาสร้างความเสียวซ่านและสยิวให้กายสาวเริ่มไม่อยู่นิ่ง แขนเล็กตอนแรกที่วางไว้อย่างหมิ่นเหม่บนไหล่ของอลันคล้องเข้าหากันพร้อมกับกดศรีษะของอลันให้แนบชิดเบียดกับความเต่งตึงนั้นมากขึ้นตามความรู้สึกที่เกิดขึ้นทำให้ร่างกายตอบรับและต้องการตามธรรมชาติที่หนูมุกไม่อาจปฎิเสธ

หนูมุกแอ่นหน้าอกเข้าหาลิ้นและปากของอลันมากขึ้นเมื่อร่างกายของเธอตอบรับและสนองต่อสัมผัสอันเร้าร้อนมากขึ้นเรื่อยๆของอลัน เสียงครางของร่างบางดังประสานไปกับเสียงที่การครอบครองยอดเกสรกับดูดดื่มความเต่งตึงไปทั่วบริเวณจนเนื้อผิวอวบอูมนั้นแดงและชื้นไปทั่วทุกพื้นที่ทั้งสองข้างเท่าเทียมกัน

อลันเลื่อนมือมาที่สะโพกเล็กคล้องแขนเข้าใต้เข่าข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างประคองแผ่นหลังช้อนอุ้มหญิงสาวในอ้อมแขนเดินไปที่เตียงและค่อยๆวางร่างเล็กที่เปลือยท่อนบนอย่างแผ่วเบาบนเตียงนอนขนาดใหญ่ และก่อนที่อลันจะผละออกจากร่างเล็กเขาถอยออกมาพร้อมกับการจัดการกางเกงนอนของหนูมุกที่ไร้ซึ่งการต่อต้านออกมาด้วย อลันที่ยืนอยู่ข้างเตียงเมื่อเขาปล่อยกางเกงนอนนั้นให้ล่วงหล่นลงข้างเตียงเขาก็จัดการกับตัวเองโดยทันทีเขาคงเหลือไว้กางเกงตัวเล็กที่ปกปิดตัวตนของเขาไว้เหมือนกับที่เขาตั้งใจเหลือตััวจิ๋วของหนูมุกไว้เช่นกัน ร่างหนาค่อยๆขยับทาบทับร่างเล็ก

“อุ้ย!...” หนูมุกร้องออกมาเมื่ออลันที่ทาบทับบนตัวเธอกลับพลิกตัวและกลายเป็นว่าตอนนี้เธอเป็นฝ่ายร่างใหญ่ของอลันแทน

“คืนนี้พี่จะเป็นของหนูมุก...ตามนั้น” อลันพูดกับใบหน้าด้านบนตัวเขา หนูมุกหลบตาพร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำเพราะเธอเข้าใจในคำพูดนั้น  

“คนบ้า...” หนูมุกต่อว่าไม่จริงจัง โดยที่ลมหายใจของเธอเริ่มติดขัดเพียงแค่ร่างกายเธอที่เกือบเปลือยเปล่าแนบชิดเบียดอยู่บนร่างกายของอลันที่แทบจะเปลือยเปล่า เพราะถึงแม้เขาจะตั้งใจเหลือกางเกงสีขาวตัวเล็กไว้แต่ความต้องการของเขามันก็แสดงตัวตนความต้องการของเขาให้เธอได้รับรู้ และเมื่ออลันตั้งใจทาบทับมือข้างหนึ่งของเขาที่สะโพกเล็กของเธอและกดมันไว้จนตัวตนของเขาสัมผัสถึงความเป็นหญิงของเธอผ่านปราการขวางกั้นนั้นอย่างตั้งใจ

“จัดการพี่ได้แล้ว...ยายเด็กแสบ” อลันเร่งเร้าหนูมุกทันที เพราะความต้องการของเขามันกำลังพวยพุ่งขึ้นเรื่อยๆ หนูมุกก้มหน้าลงให้ริมฝีปากประกบกันอีกครั้งแต่ครั้งนี้หนูมุกไม่เสียเวลากับริมฝีปากนั้นนานนัก หนูมุกผละออกมาจากริมฝีปากขยับไปที่แก้มสากจากเคราหนวดที่เริ่มขึ้นและจุ๊บพร้อมกับสูดดมตรงจุดลักยิ้มของแก้มสากนั้นอย่างตามใจต้องการและย้ายไปทำเหมือนกันกับที่แก้มอีกข้างตำแหน่งลักยิ้มเช่นกัน อลันเป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกันอายุเพียงยี่สิบเจ็ดปีที่ประสบความสำเร็จในการดำรงตำแหน่งประธานบริหารงานธุรกิจทุกอย่างของ ‘ซาวันเดอร์กรุ๊ป’  และไม่ใช่แค่หน้าที่การงานอลันยังเพียบพร้อมไปด้วยหน้าตาที่ครั้งหนึ่งเขาได้ลงหน้าปกนิตยาสาร ‘ไกด์’ ของอังกฤษที่จะแนะนำนักธุรกิจที่น่าจับตามองเพียงเวลาไม่นานฉบับนั้นถูกขายหมดเกลี้ยงทุกแผงของร้านหนังสือเพียงเวลาอันสั้นทำลายสถิติและเป็นสถิติใหม่ให้กับค่ายหนังสือดังกล่าวทันที และในหนังสือดังกล่าวได้มีการพูดถึงรอยยิ้มที่ดูน่าหลงไหลและแสนอบอุ่นนั้น อลันตอบกลับไปว่าถึงแม้เขาจะมีลักยิ้มเหมือนพ่อที่เป็นอเมริกันโดยแท้แต่เขากลับมีรอยยิ้มที่เหมือนแม่ที่ใครๆมักจะบอกว่าทุกครั้งที่แม่ยิ้มมันทำให้โลกของคนที่ได้รับรอยยิ้มนั้นดูสดใสมีชีวิตชีวา หนูมุกเองก็เห็นด้วยกับบทสัมภาษณ์นั้นของพี่อลันเช่นกันและนี้เป็นครั้งแรกที่เธอแสดงออกมาชัดเจนว่าเธอหลงไหลลักยิ้มทั้งสองข้างของคนใต้ร่างนี้

หนูมุกค่อยๆผละออกจากแก้มสากนั้นและไต่ลงมาตามแนวสันคางลงที่ลำคอแข็งแรงทำให้คนตัวใหญ่เริ่มหายใจแรงขึ้นถึงแม้หนูมุกจะไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกของเขาก็ตามแต่เธอจะเป็นผู้หญิงคนสุดท้าย มือใหญ่โอบรอบตัวลูบไล้แผ่นหลังเนียนนั้นเมื่อหนูมุกไล่ต่ำลงไปเรื่อยๆ ใช่ว่าความรู้สึกดีจะเกิดขึ้นเพียงอลันหนูมุกเองก็ยอมรับกับตัวเองอย่างซื่อตรงว่าเธอเองก็รู้สึกดีไม่น้อยกับการกระทำของตัวเอง ถึงแม้จะเก้ๆกังๆเขินๆอยู่ตลอดเวลา

“อื้มมมมม....” อลันครางเสียงดังออกมา เมื่อปากดล็กเข้าครอบครองยอดอกของเขา และแน่นอนสำหรับอลันไม่มีความรู้สึกทางกายครั้งไหนของเขาที่เคยได้รับการสัมผัสแบบนี้จะดีเท่าครั้งนี้ เพราะแตกต่างกันแน่นอนกับผู้หญิงที่รัก ริมฝีปากโลมเลียยอดอกสลับไปมาทั้งสองข้าง อลันจับศรีษะเล็กให้เงยขึ้นมาสบตากับเขาและดึงใบหน้านั้นให้เข้ามารับการจุมพิตจากเขาเป็นรางวัล ลิ้นหนาเป็นฝ่ายล่วงล้ำเข้าสู่โพรงปากเล็กอย่างหิวกระหายอย่างไม่มีทีท่าจะจบง่ายๆ ถ้า   หนูมุกไม่แสดงให้อลันรู้ว่าเธอกำลังจะขาดอากาศหายใจ

“ชีวิตนี้ของพี่คงอยู่ไม่ได้...ถ้าไม่มีหนูมุก” อลันกระซิบแผ่วเบาพร้อมกับหอบหายใจเมื่อปล่อยริมฝีปากเล็กให้เป็นอิสระซึ่งปากเล็กที่แดงจัดเผยอน้อยๆ เพื่อช่วยจมูกเล็กนำอากาศเข้าปอดให้กับตัวเอง หน้าผากของทั้งสองแนบชิ้นกันอย่างใกล้ชิดทำให้ต่างฝ่ายต่างสัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน

“อย่าใจร้ายกับมุกอีกนะคะ” หนูมุกย้ำสิ่งที่เธอกลัวว่าจะเกิดขึ้นหลังจากความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขาเริ่มที่จะดำเนินต่อไปเป็นอะไรที่มากกว่าแค่พี่น้อง อลันยิ้มเพราะเขารู้ดีว่าหนูมุกหมายความถึงอะไร ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดแต่การกระทำของเขาก็เข้าข่ายให้หนูมุกคิดแบบนั้นได้ก็ไม่แปลก แต่หลังจากนี้มันจะไม่เกิดขึ้นแน่นอนเพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่เขากับหนูมุกต้องห่างกัน เพียงแค่รอเวลาให้ทุกอย่างถูกต้องมากยิ่งขึ้นเมื่อหนูมุกเรียนจบ

“พี่พร้อมจะเป็นของหนูมุกแล้ว” อลันยิ้มและจุมพิตแผ่วเบา และจับมือเล็กให้ขยับตามการนำพาของมือใหญ่ที่ค่อยๆวางมือเล็กตรงใจกลางตัวตนของเขาที่แสดงตัวอย่างชัดเจนภายใต้อาภรณ์ที่หลงเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียวบนร่างกายเขา ส่วนอีกมือของเขาจับที่ปลายคางเล็กให้ริมฝีปากแยกออกและเขาแหย่นิ้วชี้เข้าไปในโพรงปากนั้นและเมื่อหนูมุกปิดปากอลันขยับนิ้วมือขยับเข้าออกอย่างช้าๆ เป็นการบอกและสอนวิธีที่จะให้หนูมุกจัดการกับเขาและเพียงแค่สองสามนาที    อลันดึงนิ้วออกจากโพรงปากนั้นและจับปลายคางเล็กให้เปิดปากอีกครั้งและให้หันไปอีกมือที่ยังคงอยู่แน่นิ่งที่ใจกลางตัวตนเขา 

อลันขยับตัวให้แผ่นหลังพิงหัวตัวกึ่งนั่งกึ่งนอนพร้อมๆกับจัดการปราการชิ้นสุดท้ายออกจากร่างกาย หนูมุกเริ่มที่จะไม่สามารถควบคุมลมหายใจของตัวเองได้อีกแล้วเมื่อความใหญ่โตและแข็งแรงปรากฎอยู่ตรงหน้า ใบหน้าและผิวกายพร้อมกับขนอ่อนตามตัวร่างบางที่ตั้งชันพร้อมกันบ่งบอกให้รู้ว่าเจ้าของตื่นเต้นพร้อมกับตกใจกับสิ่งที่ได้เห็น 

“อย่า!...หลับตา” อลันร้องห้ามเมื่อหนูมุกผินหน้าหนีพร้อมกับหลับตาด้วยความอายอย่างเห็นได้ชัด หนูมุกหันมามองหน้าคนสั่งแก้มขาวแดงจัดจนอลันยิ้มให้กับความไร้เดียงสานั้น “ได้โปรด!...จัดการพี่ได้แล้ว” อลันพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบาอย่างอดทนต่อความต้องการของตัวเอง และพยายามที่จะสะกดตัวเองไว้ไม่ผลีผลามทำอะไรตามความต้องการของตัวเองเขาจึงต้องอ้อนวอนให้หนูมุกเร่งทำอะไรกับเขาสักอย่าง “เหมือนกับที่นิ้วของพี่เมื่อครู่นี้” อลันพูดต่ออย่างใจเย็นที่เขาเองก็แทบจะต้องหยุดหายใจ

“โอ้วววว....เข้าไปอีกที่รัก” อลันครางออกมาเมื่อมือเล็กจับแท่งร้อนนั้น และเมื่อปากเล็กเริ่มขยับครอบคลุมบริเวณส่วนหัวเข้าไป ปากเล็กค่อยๆครอบครองให้ความแข็งแรงเคลื่อนเข้าไปมากขึ้น อลันเด้งสะโพกขึ้นเพื่อเร่งเวลาให้เขาเข้าไปอยู่ในโพรงปากอันเปียกชุ่มที่แสนจะอบอุ่น มือใหญ่กดศรีษะเล็กให้เข้าใกล้มากขึ้นอย่างอ่อนโยน เสียงคราง    ของอลันดังอย่างต่อเนื่องถึงแม้ปากเล็กจะครอบครองได้ไม่ถึงครึ่งแต่สร้างความพึงพอใจให้กับเขาเป็นอย่างมากจนเขาแทบอยากจะปลดปล่อยความอึดอัดนั้น และเมื่อหนูมุกเริ่มขยับศรีษะเพื่อให้ริมฝีปากเสียดสีรูดไปกับแท่งร้อนนั้นเสียงครางของอลันดังมากขึ้นสายตาเขาไม่อาจละจากภาพที่สวยงามตรงหน้าได้เลย

มือใหญ่ของอลันข้างหนึ่งจับความแข็งแรงส่วนที่เหลือนั้นและให้จังหวะรูดขึ้นลงไปกับจังหวะของปากเล็กนั้นเป็นการนำและสอนสาวน้อยที่ไร้ประสบการณ์นี้ไปพร้อมๆกัน และเมื่อเวลาผ่านไปได้สักพักอลันขยับมือเล็กที่วางอยู่บนต้นขาเขาให้ทำหน้าที่แทนมือเขา หนูมุกก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังมือเล็กกับปากเล็กทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างลงตัว

“เร็วกว่านั้นอีก...” อลันร้องบอกด้วยเสียงที่สั่นพร่า เมื่อเขาใกล้ถึงจุดปลดปล่อยกรามแกร่งเริ่มขบ และตัวตนของเขาขยายขึ้นอีกจนทำให้ปากเล็กครอบครองมันได้น้อยลง  “หนูมุก...รับพี่ไว้...เร็วอีก...โอ้วววววววว” อลันครางพร้อมกับปลดปล่อยธารน้ำที่อุ่นเข้าสู่โพรงปากเล็ก สร้างความตกใจให้กับหนูมุกที่กำลังจะผละออกถ้าอลันไม่จับศรีษะและร่างเล็กเอาไว้ไม่ให้ปากเล็กหลุดจากการครอบครองความแข็งแรงนั้นเอาไว้

“…กลืน...ลงไป...หนูมุก...รับพี่เข้าไป...” อลันร้องบอกเสียงสั่นพร่าพร้อมๆกับกายแกร่งที่กระตุกออกมาเมื่อหยาดหยดสุดท้ายที่พุ่งออกมา หนูมุกทำตามเสียงนั้นถึงแม้จะมีเล็ดรอดออกมาบ้างพอสมควรเพราะเธอไม่ทันตั้งตัวกับสิ่งที่เกิดขึ้นแต่ด้วยเชื่อใจคนที่กึ่งนอนกึ่งนั่งเธอจึงทำตามอย่างไม่มีกังขา 

อลันประกบปากเล็กนั้นอีกครั้งเมื่อดึงเธอให้หลุดจากการพันธนาการตัวตนของเขาลิ้นหนาล้วงล้ำเข้าโพรงปากเล็กอย่างเร้าร้อนและขยับเคลื่อนกายเปลี่ยนตำแหน่งให้หนูมุกนอนราบไปกับที่นอนโดยที่ปากยังคงปิดสนิทและดูดดื่มความหอมหวานตามอารมณ์ความต้องการของอลัน และใบหน้าของเขาไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ ริมฝีปากสัมผัสไล้ไปทั่วผิวแก้มและลำคอขาว หนูมุกปล่อยเสียงครางออกมาเมื่ออลันดูดรั้งลำคอด้วยปากสร้างรอยแดงทุกจุดที่ปากมากพิษสงสัมผัส ความดุเดือดที่เร้าร้อนจากการสัมผัสของอลันทำให้กายสาวกระสับกระส่ายจากความซ่านเสียว ทำให้ท่อนล่างระหว่างกันเสียดสีกระตุ้นความตื่นตัวความแข็งแกร่งที่พึ่งจะปลดปล่อยความอึดอัดไปไม่นาน

“อ้าาาา....” เสียงหวานครางออกมามากขึ้นเมื่อปากของคนด้านบนดูดรั้งยอดเกสรของความเต่งตึงที่อวบอูมซ่อนรูป มือเล็กกดสลับกับรั้งเส้นผมที่สั้นของอลันอย่างต้องการระบายความรู้สึกที่เคยประสบมาก่อนแต่ครั้งนี้แตกต่างออกไปเพราะมันมีมากขึ้นและมากขึ้น จนหนูมุกต้องการที่จะปลดปล่อยและกำจัดความเสียวซ่านที่มากระจุกอยู่ที่ความเต่งตึงนั้น และการสัมผัสครั้งนี้ของคนด้านบนแตกต่างไปเพราะอลันรุนแรงมากขึ้นแต่กลับทำให้หนูมุกอยากให้ความรู้สึกยาวนานและยังคงอยู่ไปนานๆ มือใหญ่ข้างหนึ่งไล้ต่ำมาตามสีข้างและแนวสะโพกคลืบคลานกอบกุมจุดที่ยังคงมีปราการตัวจิ๋วปกปิดไว้แต่มือใหญ่รับรู้ถึงความเปียกชื้นบริเวณระหว่างขาเรียวเล็ก 

ทันตามความต้องการใบหน้าลดต่ำลงมาปล่อยลิ้นและริมฝีปากสัมผัสไล่ต่ำลงมาตามยาวแนวกึ่งกลางลำตัว ความเย็นของเครื่องปรับอากาศภายในห้องไม่ได้ช่วยลดความเร้าร้อนในตัวของหนูมุกลงเลย เพราะการสัมผัสที่เร้าร้อนอย่างต่อเนื่องของอลันนอกจากจะทำให้ร่างเล็กดิ้นกระสับกระส่ายไม่มีที่สิ้นสุด เสียงครางหวานๆที่ออกมายิ่งเป็นตัวเร่งให้อลันสัมผัสดูดกัดสร้างความรู้สึกที่ทำให้ร่างเล็กอยู่ไม่เป็นสุขเรียกร้องต้องการให้คนด้านบนช่วยให้ความรู้สึกนี้ได้รับการปลดปล่อยอย่างที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าคืออะไรและต้องทำอย่างไร 

“พะ...พี่...อลัน” หนูมุกร้องเรียกเมื่อเธอไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไง

“ที่รัก...พี่รู้ครับ” อลันที่ปล่อยลิ้นหยอกล้ออยู่กับสะดือขาวนั้น ตอบรับและผละใบหน้าออกมาและนั่งคุกเข่าที่ระหว่างขาเล็กยกขาเล็กขึ้นพาดบ่า หนูมุกปรือตามองการกระทำนั้นด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ จากการเขินและอายเมื่อความเป็นหญิงที่ถึงแม้จะมีผ้าลูกไม้เนื้อบางปกปิดอยู่แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเมื่อตำแหน่งของมันอยู่ตรงผู้ชายของเธอ

อลันก้มใบหน้าลงไปเมื่อจมูกสัมผัสกับระหว่างขาที่ถูกแยกออกเขาก็สูดลมหายใจเข้าไป หนูมุกปิดเปลือกตาลงอย่างเอียงอายและการกระทำนั้นทำให้จุดที่จมูกโด่งสูดดมเข้าไปเปียกชื้นมากขึ้นจากธารน้ำที่ไหลออกมาจากกายสาว

“อู้ยยยย...อ้าาาา...” หนูมุกปล่อยเสียงครางออกมาทันทีเมื่ออลันเปลี่ยนจากจมูกเป็นปากและปล่อยลิ้นหนาออกมาดูดเลียจุดศูนย์กลางนั้นโดยที่ยังคงมีผ้าลูกไม้ขวางกั้น มือเล็กกำแน่นจับผ้าปูที่นอนไว้เป็นหลักยึด ใบหน้าส่ายไปมาเส้นผมดำยาวสยายไปทั่วหมอนใบที่หนุนอยู่ 

“ขออนุญาต....แคว่กกก” เสียงทุ้มที่สั่นพร่าของอลันเอ่ยออกมากับที่มือทำการแยกผ้าลูกไม้ที่ขวางกั้นความสวยงามตรงหน้าออกจากกัน เผยความงามสีชมพูที่ไม่เคยมีใครได้เห็นและสัมผัสมันมาก่อนนอกจากเขาและเขาเท่านั้น ลิ้นหนาปล่อยออกมาเลียริมฝีปากล่างของตัวเองทันทีเมื่ออลันรู้สึกคอแห้งขึ้นมาทันทีจากความสวยงามตรงหน้า 

หนูมุกลืมตามองพฤติกรรมของคนตรงหน้าที่เขายังคงทำเพียงแค่มองและเลียริมฝีปากของตนเองแต่กลายเป็นว่าโพรงปากทางที่ถูกมองด้วยสายตานั้นมีบางอย่างไหลเยิ้มออกมาโดยที่เจ้าของเองก็ไม่สามารถหยุดเอาไว้ได้ อลันเห็นอย่างนั้นโน้มใบหน้าและลิ้นหนาเข้ารองรับความหอมหวานนั้นทันที

“อ้า!....” หนูมุกร้องครางออกมาดังลั่นพร้อมกับขยับเรียวขาบีบรัดศรีษะของ    อลันไว้อย่างกับว่าถ้าเธอไม่ทำแบบนั้นอลันอาจจะหายไปได้ ลิ้นหนาที่เข้าจู่โจมจาบจ้วงเข้าสู่โพรงปากความเป็นหญิงทันทีและเร่งเร้าลิ้นเข้าออกอย่างไม่ปราณีเพื่อเรียกร้องธารน้ำเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างเต็มที่เพื่อต้องการดับกระหาย ร่างเล็กดิ้นผล่านปากเล็กเปล่งเสียงเรียกแต่ “ พี่อลัน พี่อลัน พี่อลัน....” ไม่หยุดปากและดังขึ้นเรื่อยๆ กับประสบการณ์ใหม่และความรู้สึกใหม่ที่ได้รับจากคนที่เธอเอ่ยชื่อตลอดเวลา

“กรี๊ดดดดด.....” เสียงกรีดร้องดังลั่นเมื่อหนูมุกรู้สึกถึงจุดที่เรียกว่า ‘จุดสุดยอด’ หนูมุกนอนหอบหายใจกระชันถี่ยิบ ดวงตาปรือมองใบหน้า ลิ้น ปาก ของคนที่สร้างเสียงกรีดร้องให้กับเธอเขายังโลมเลียเก็บความหวานจนหมดไม่เหลือทิ้งแม้แต่หยดเดียว

“พี่เป็นของหนูมุกแล้วนะครับ” อลันพูดพร้อมกับค่อยๆปล่อยขาเล็กลง และขยับกายไปนอนเคียงข้างร่างบางที่นอนหอบหายใจอย่างเหนื่อยมากมายยังกับว่าเธอทำงานตากแดดนานกว่าครึ่งค่อนวัน

“มัน...ต้องเหนื่อย....ขนาดนี้เลย....เหรอคะ...” หนูมุกเอ่ยถามเสียงเบา กระท่อนกระแท่นจากอาการหอบหายใจที่ยังเกิดขึ้นอยู่

“ครับ...แต่สุข...เสียว...ด้วยมั้ย” อลันยิ้มถามนอนตะแคงมองคนที่ยังหอบหายใจ เขาเกลี่ยเส้นผมที่บดบังใบหน้าจัดเข้าที่ให้อย่างเรียบร้อย 

“…….” หนูมุกไม่ตอบ แต่พยักหน้าและยิ้มตอบกลับ

“นั้นแหละพี่เองก็ด้วย...และพี่อยากเป็นของหนูมุกทุกวันทุกคืนนับตั้งแต่วันนี้ไป...พี่จะรอไปจนกว่าหนูมุกพร้อมจะเป็นของพี่” อลันกล่าวพร้อมกับโอบกอดร่างเล็กเปลือยเปล่าตั้งใจเบียดสะโพกให้แท่งร้อนสัมผัสโดนอย่างจงใจ

“ทุกคืน!...” หนูมุกครางออกมาด้วยหัวใจที่เต้นเร็วขึ้นหลังจากที่สงบลดจังหวะการเต้นลงมาบ้างแล้ว แต่เมื่อเงยมองใบหน้านั้น อลันปิดเปลือกตาลงบนหมอนใบเดียวกัน หนูมุกก็หยุดคำพูดเพียงเท่านั้นและดึงผ้าห่มคลุมกายพวกเขาทั้งสองพร้อมปิดเปลือกตาลงอย่างมีความสุขกับความรู้สึกใหม่ที่พึ่งพานพบเป็นครั้งแรก

อลันถึงแม้จะปิดเปลือกตาลงแต่ในใจเขายังไม่สงบลง แต่เขาต้องบอกและย้ำเตือนกับตัวเองว่าควรให้เวลากับหญิงสาวในอ้อมกอดนี้ หนูมุกที่ปิดเปลือกตาลงที่หน้าเปื้อนยิ้มอย่างมีความสุขนั้นเธอจะรู้มั้ยว่า ถ้าเธอพร้อมที่จะเป็นผู้หญิงของเขาความสุขในวันนี้ที่เธอได้รับและคิดว่ามันดีที่สุดมันจะมากขึ้นกว่านี้อีกหลายร้อยเท่าเลย อลันได้แต่ต้องบอกตัวเองว่าใจเย็นๆ รอก่อน รอก่อน ยังไงหนูมุกก็ต้องเป็นของเขาอย่างไม่มีทางเลี่ยงได้ และแน่นอนเขาต้องให้เธอเป็นของเขาอย่างเต็มใจและเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

“เด็กน้อยของพี่” อลันพึมพำก่อนที่จะปิดเปลือกตาลงอีกครั้ง


เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top