'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 14,874 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

'ลูกไม้' มาเฟีย ตอนที่สี่ (3/3) 50%


“ ระวังคนของแกไว้...” หนูมุกอ่านบทความที่มาพร้อมภาพ หนูมุกส่งภาพนั้นเข้าเครื่องโทรศัพท์ของเธอ พร้อมกับบันทึกเบอร์ต้นทางไว้ และลบภาพและข้อความดังกล่าวออกจากเครื่องของอลันโดยทันที 

“...ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าแกเป็นใคร...รู้จักฉันน้อยไป!” หนูมุกพึมพำออกมาเบาๆ และเอาโทรศัพท์ของอลันวางไว้ที่เดิม และแน่นอนเรื่องนี้เธอจะไม่บอกให้อลันรู้เพราะเธอจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

“หนูมุก หนูมุก” อลันที่ออกมาจากห้องน้ำ เรียกหนูมุกที่ยืนด้วยใบหน้าที่แสดงให้เห็นว่าเธอกำลังใช้ความคิดอยู่

“ค่ะ!!!!” 

“ไปอาบน้ำได้แล้ว พรุ่งนี้หนูมุกต้องไปออฟฟิชกับพี่ และทุกๆวันจนกว่าจะถึงวันเปิดเรียน”

“ทุกวัน!!!” หนูมุกร้องออกมา เพราะถ้าเธอต้องทำแบบนั้น จะเอาเวลาไหนมาสืบหาคนที่จ้องทำร้ายอลันที่พุ่งเป้ามาที่เธอ 

“มีอะไรเหรอเปล่า?” อลันขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย

“เปล่าค่ะ...เอ่อ!...เข้าใจแล้วค่ะ” หนูมุกพูดพร้อมกับก้าวเท้าเข้าห้องน้ำไปทันที อลันทำเพียงมองตามจับพิรุธหญิงสาว

หนูมุกที่เข้ามาในห้องน้ำก็รีบจัดการตัวเองทันที เพราะไม่อยากเป็นที่สงสัย และเมื่อเวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง หนูมุกที่ออกมาจากห้องน้ำมองไปที่เตียงที่มีร่างใหญ่ของอลันนอนหงายลมหายใจสม่ำเสมอ ดูเหมือนว่าจะหลับไปแล้ว หนูมุกขยับกายและค่อยๆขึ้นเตียงใหญ่อีกด้านอย่างช้าๆ

“อ้า!...” หนูมุกร้องออกมาเมื่อตกใจที่จู่อลันก็พลิกตัวและดึงเธอเข้าแนบชิดกายใหญ่ของเขาทันที

“เรามาทำแบบเมื่อคืนกันนะ” อลันกระซิบแผ่วเบา

“เอ่อ!...ไหนบอกว่าพรุ่งนี้ต้องเข้าออฟฟิชไงคะ?” หนูมุกถามกลับด้วยเสียงที่แผ่วเบาด้วยใบหน้าที่แดงจัด เมื่อคิดถึงการกระทำเมื่อคืนระหว่างเธอกับเขา

“ก็ใช่!...เรื่องของวันพรุ่งนี้ก็ของวันพรุ่งนี้” อลันที่ขยับขึ้นคร่อมร่างเล็กของ     หนูมุกตอบกลับอย่างไม่ยี่หระกับเหตุผลของหนูมุก

“มุก เอ่อ มุก...” 

“หนูมุก ไม่ชอบเหรอ” 

“พี่อลัน!...ถามมุกเพื่อให้มุกตอบเหรอคะ”

“ไม่เห็นเป็นไรเลย พี่อยากให้หนูมุกเปิดเผยความรู้สึกนี้กับพี่อย่างตรงไปตรงมา...ว่าหนูมุกชอบหรือไม่ชอบที่พี่สัมผัสหนูมุกแบบนี้” อลันพูดพร้อมกับไล้มือลูบไปตามร่างบางของหนูมุกและสอดมือใหญ่เข้าไปด้านในของเสื้อพบเจอกับบราตัวจิ้วที่ปกปิดอกเต่งตึงที่ซ่อนรูปจากการที่มองเห็นด้วยตา

“มุก...ชอบ...ค่ะ...” หนูมุกพูดพร้อมกับหลบตาดำเข้มที่มองมาอย่างกับหมาป่าที่กำลังจะงับเหยื่อ

“หนูมุกรักพี่มั้ย” อลันพูดและค่อยๆขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าคมหวานตรงหน้า ในขณะที่มือใหญ่ลูบ บีบ ความเต่งตึงนั้นอย่างอ่อนโยน

“พี่อลัน...ไม่รู้จริงๆเหรอค่ะ...ว่ามุกรักหรือไม่รักพี่” หนูมุกตอบคำถาม    ของอลันด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

“พี่ไม่แน่ใจ เพราะหนูมุกไม่เคยแสดงออกให้พี่ได้เห็นเลย แถมไม่เคยบอกรักพี่เลยสักครั้ง” อลันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่ทำให้คนฟังรู้สึกว่าคนพูดน้อยเนื้อต่ำใจ

“ รัก รัก รัก มุกรักพี่อลันมาก” 

“ไม่ใช่แบบนี้...” อลันเอ่ยออกไป เพราะคำบอกรักของหนูมุกที่บอกกับเขาตอนนี้ไม่ได้แตกต่างกับที่หนูมุกตอนเด็กๆ ที่ร้องบอกเขายามที่เขาแกล้งงอนเธอยามที่เธอดื้อ

“…….”

“พี่กำลังหมายถึงว่าหนูมุกพร้อมรักพี่แบบที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะรักผู้ชายคนหนึ่งได้มั้ย...เพราะสำหรับพี่ตอนนี้ความรู้สึกที่พี่มีให้หนูมุกมันเปลี่ยนเป็นแบบนั้นแล้วตั้งแต่เมื่อสามปีก่อน” อลันพูดพร้อมกับนึกภาพที่เขาและเธอจูบกันครั้งแรก

“ทำไมจู่ๆพี่อลันถึงถามออกมาละคะ...ทั้งๆที่พี่ก็รู้อยู่แล้วว่าอะไรเป็นอะไร”

“พี่อยากให้เรื่องระหว่างเรามันเกิดขึ้นเพราะความต้องการของเราทั้งคู่...ไม่ใช่ด้วยเหตุผลอย่างอื่นที่เราต่างรู้ดี” อลันอธิบายออกไป เพราะทั้งเขาและเธอต่างรู้กันดีว่าเรื่องของเขากับเธอนั้นถูกกำหนดไว้ทั้งจากตัวเขาและผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย หนูมุกถูกปลูกฝังว่าเธอต้องเป็นเจ้าสาวของเขาตั้งแต่ลืมตาดูโลก

“มุก ไม่มีคำตอบจะให้พี่ค่ะ มุกบอกได้เพียงว่ามุกก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่เคยรังเกียจสัมผัสของพี่อลัน และความรู้สึกรักที่มุกมีให้พี่มันก็ยังคงอยู่ มุกไม่รู้ว่ามันแตกต่างกันยังไง มุกรู้เพียงแต่ว่าความรู้สึกแบบนี้มุกมีให้พี่อลันคนเดียว คนเดียวเท่านั้น”

“พี่จะรอวันที่มุกโตขึ้นและเข้าใจในเรื่องของความรักมากขึ้น”

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top