'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 14,651 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

ตอนที่ 5 (30%)

5 (30%)


  “ดอกไม้สวยจังเลยค่ะคุณมุก” เฮเลนเอ่ยกับหนูมุกที่กลับถึงบ้านแล้วเพียงแค่เธอกับกาย เพราะอลันต้องไปทำธุระต่อโดยมีเดธติดตามไปด้วย

“ใช่มั้ยละ...” หนูมุกตอบกลับเฮเลนด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข และกล่าวขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะวันนี้เธออยากจะซ้อมศิลปะการต่อสู้และแน่นอนคู่ซ้อมเธอวันนี้ก็ต้องเป็นกาย

อลันที่กลับเข้ามาหลังจากที่หนูมุกกลับมาแล้วสองชั่วโมง ใบหน้าเขาดูไม่ค่อยดีนั้นก็คงเพราะธุระที่เขาไปจัดการนั้นเอง แน่นอนไม่ใช่เรื่องงานแต่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างเขากับซาบีน่า

“อลันคุณใจร้ายกับฉันมาก...” ซาบีน่าพูดเป็นประโยคสุดท้ายก่อนที่อลันจะเดินออกจากประตูไป อย่างไม่มีวันกลับมาที่นี้อีก “แล้วสักวันคุณจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้กับฉัน...” 

อลันเดินออกไปและมีเดธรออยู่หน้าห้องตามคำสั่ง โดยที่อลันไม่อาจรู้เลยว่าตลอดเวลาที่เขามามีสัมพันธ์ทางกายกับซาบีน่าที่นี้ หญิงสาวได้เก็บภาพระหว่างเขากับเธอไว้ ทั้งที่เป็นภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว

“ฉันจะไม่ยอมเสียคุณไปให้เด็กคนนั้นเด็ดขาด” เสียงของซาบีน่าที่ไล่ตามหลังอลันที่เดินออกไปแล้ว

“คุณมุกอยู่ห้องซ้อมค่ะ” เฮเลนที่เดินออกมาแจ้งให้อลันทราบ เขาทำเพียงพยักหน้าและส่งเสื้อสูทตัวนอกให้เฮเลนและย่างก้าวไปยังห้องที่เฮเลนบอก 

อลันที่ผลักประตูเข้ามาอย่างเงียบๆ เขายืนพิงบานประตูที่ปิดแล้วดูหนูมุกที่กำลังต่อสู้กับกายด้วยคาราเต้ และแน่นอนหนูมุกเป็นฝ่ายรุก

“…ในชีวิตจริง...เราไม่อาจกำหนดได้ว่าคู่ต่อสู้ของเราจะใช้ศิลปะแขนงไหนที่จะมาใช้กับเราได้หรอกนะ...” อลันพูดออกมา ทำให้หนูมุกกับกายหยุดและหันไปตามเสียงนั้น

“ก็จริง!...งั้นเอาใหม่...กายพร้อมนะ”

“กายไปพักเถอะ” อลันเป็นฝ่ายพูดและเดินเข้ามาใกล้เพราะเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ให้กับหนูมุกเอง กายก้มหน้าเล็กน้อยและเดินออกจากห้องซ้อมไป

“มุกไม่เกรงใจนะ...” อลันยิ้มและปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตที่แขนและที่คอลงมา เผยให้เห็นขนอ่อนที่แผงหน้าอก

“ก็ระวังหน่อยแล้วกันเพราะถ้าพลาด...พี่ไม่ปล่อยไปง่ายๆหรอกนะ”     หนูมุกมองอลันอย่างไม่ไว้ใจ และเตรียมที่จะจัดการชายตรงหน้าให้คิดว่าเขาคือคนร้ายไม่ใช่พี่อลัน

“ควับ....” หมัดขวาของหนูมุกปล่อยออกไปอย่างรวดเร็ว แต่อลันก็หลบได้  ถึงแม้ช่วงหลังๆ อลันไม่ค่อยได้ซ้อมการต่อสู้แบบนี้นานแล้ว แต่เขาก็ยังจัดเวลาออกกำลังกายสม่ำเสมอจึงทำให้ร่างกายเขายังแข็งแรงและแข็งแกร่ง และความว่องไวของเขาก็ยังมีมากเกินกว่าที่หนูมุกจะรู้ได้ และตลอดเวลาสองสามนาทีนี้    หนูมุกเป็นฝ่ายรุกโดยที่อลันไม่ตอบโต้กลับ เขาทำเพียงหลบมือที่ต่อยเท้าที่เตะของหนูมุกตลอด อลันสังเกตร่างกายหนูมุกเช่นกัน จะว่าไปหนูมุกก็เร็วขึ้นมากนั้นคงเพราะเธอซ้อมอยู่ตลอดเวลาตามคำบอกของพ่อเขาที่ต้องการให้หนูมุกมีสิ่งเหล่านี้ติดตัวไว้ 

“อุ้ย!...ปล่อยนะพี่อลัน...” หนูมุกที่เสียหลักกับการที่จู่ๆอลันก็ตอบโต้กลับเพียงครั้งเดียว ทำให้เธอเข้ามาอยู่ในวงแขนเขาอย่างรวดเร็ว

“จับได้แล้ว!...” อลันเอ่ยพร้อมกับก้มหน้าให้ริมฝีปากสัมผัสแก้มขาวที่ตอนนี้แดงจัดพร้อมกับเปียกชื้นด้วยเหงื่อ

“อย่า!!..มุกตัวเหม็นเหงื่อ...” หนูมุกร้องห้ามพร้อมกับดิ้นขัดขืนพยายามออกมาจากวงล้อมมัดกล้ามของอลัน

“ไหนขอลองดูสิว่าจะจริงอย่างที่พูดเหรอเปล่า” อลันพูดพร้อมกับก้มใบหน้าและจมูกหมายจะสัมผัสดอมดมแก้มใสที่แดงกว่าเดิมอีก และความตั้งใจของเขาก็สำเร็จถึงแม้หนูมุกจะเบี่ยงตัวหนี

“อ้า!...” หนูมุกร้องออกมาเมื่อจมูกโด่งและริมฝีปากของอลันสัมผัสแก้มของเธอ และอะไรบางอย่างต่อจากนั้นทำให้หนูมุกยืนตัวแข็งทันทีเมื่อการสัมผัสนั้นมันไม่จบมันยังเกิดขึ้นเพราะอลันจับตัวหนูมุกให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา 

มือหนาเชยคางหนูมุกให้แหงนหน้าขึ้นพร้อมกับเขาที่ก้มหน้าลงมา บางอย่างในร่างกายของเขามันเรียกร้องสัมผัสที่มากกว่าแค่หอมแก้มเธอ หนูมุกที่มองเข้าไปในดวงตานั้นเธอเห็นความต้องการบางอย่างในดวงตานั้นปากแดงเล็กของเธอขยับเปิดออกเล็กน้อย

“อื้ม!...” เสียงครางในคอของอลันดังออกมาเมื่อปากเขาปิดทางที่เปิดขึ้นเล็กน้อยอย่างเชิญชวนและท้าทายเขา ลิ้นหนาล่วงล้ำเข้าไปหาความหอมหวานนั้นทันที พร้อมกับวงแขนใหญ่รัดร่างหนูมุกเบียดแนบชิดเขามากขึ้น

หนูมุกขยับแขนเล็กโอบรอบเอวของอลันเพื่อเป็นหลักพยุงตัวเธอไว้เมื่อ   อลันเปลี่ยนความอ่อนโยนเป็นเร่งเร้าจนร่างกายเธอเร้าร้อนมากขึ้น ยามที่ลิ้นของ   อลันขยับไปมารอบๆโพรงปากเธอพร้อมกับดูดรั้งกลืนกินความหวานนั้น

อลันที่ความต้องการเพิ่มทวีมากขึ้นอย่างที่เขาเองก็ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น เพราะการกระทำของเขาตอนนี้เหมือนกับว่าเขาไม่สามารถกักเก็บควบคุมร่างกายตัวเองได้ เพราะกลิ่นสาบสาวของหนูมุกเร่งเร้าความต้องการเขาเพิ่มทวีคูณ

อลันผละออกจากริมฝีปากแดงที่ตอนนี้เจ่อบวมอย่างรวดเร็วพร้อมรั้งร่างหนูมุกให้นอนลงบนพื้นเบาะที่พวกเขายืนอยู่ อลันรู้ว่าเขาต้องไปต่อแต่จะไปได้ถึงไหนเขาไม่สนเขาจะทำตามความต้องการของร่างกาย

หนูมุกที่ถูกปล่อยจากอลันอย่างรวดเร็วแบบตั้งตัวไม่ทันและตอนนี้เธอก็มานอนหงายพร้อมกับชายเสื้อยืดถูกเลิกขึ้นอย่างรวดเร็วด้วยฝีมือของอลัน

“อ้า!!!....” หนูมุกร้องครางออกมาเมื่อยอดเกสรที่ยังคงขวางกั้นด้วยบราลูกไม้สีน้ำเงินถูกครอบครองด้วยปากของอลันที่ตามมาทาบทับร่างเล็กเธอไว้โดยทันที

“พะ...พี่อลัน...” หนูมุกพยายามร้องเรียกสติของอลัน แต่มือเล็กกลับดึงรั้งเส้นผมของอลันกดให้เขาแนบชิดกับเนินเนื้อที่ยังไม่ถูกปลดปล่อยจากอาภรณ์เลย

อลันที่ได้ยินเสียงเรียกนั้นเขาหอบหายใจอย่างรุนแรงและค่อยๆขยับให้ใบหน้าเคลื่อนออกจากความเนินอวบอูมนั้น 

“อยู่นิ่งๆ...” อลันกระซิบแผ่วเบาเมื่อร่างกายเขายังทาบทับบนร่างบางของหนูมุกอยู่ครึ่งตัวในท่าตะแคงโดยที่ขาเขายังก่ายเกยบนขาของหนูมุก ร้องเตือน   หนูมุกที่พยายามจะขยับตัวออกจากเขา

“พี่อลัน!...” หนูมุกกระซิบเรียกแผ่วเบา เมื่อทั้งเธอและอลันต่างก็นิ่งเงียบมาได้สักพัก แต่หนูมุกยังรับรู้ไออุ่นจากลมหายใจของอลันที่เป่ารดต้นคอเธออยู่ตลอดเวลา

“เป็นแบบนี้ได้ไง...หนูมุกต้องรับผิดชอบพี่ด้วยนะ” อลันที่ขยับตามเสียงเรียก ยกศรีษะขึ้นมาสบตากับหนูมุกที่ใบหน้ายังแดงก่ำ 

“คนบ้า!...มุกไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย”

“ก็เพราะไม่ได้ทำนั้นแหละ...ถึงต้องรับผิดชอบพี่”

“มุกไม่อยากคุยกับพี่แล้ว...ปล่อยมุกได้แล้วมุกจะไปล้างตัว”

“พี่ไปด้วยนะ”

“ไม่ได้...”

“ร้ายขึ้นทุกวันเลย...”

“ก็แน่ละ...ก็ต้องคอยลับคมตลอดเวลา...เพราะพี่อลัน”

“ฮื้ม!...น่าสนใจ” อลันอดยิ้มให้กับสาวน้อยตรงหน้าไม่ได้ เพราะตอนนี้เขารู้สึกเพียงแต่ว่าถ้าเป็นแบบนี้ตลอดไปก็คงดี แต่คนอย่างเขาถ้าตั้งใจแล้วก็ต้องทำให้ได้ รวมถึงเรื่องที่เขาและหนูมุกจะต้องหลอมรวมเป็นของกันและกัน

เฮเลนที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มตลอดเวลายามที่มองประมุขของบ้านกับหญิงสาวชาวไทยกำลังทานมื้อเย็นที่พลัดกันป้อนกันตักอาหารให้กันและกันอย่างมีความสุขของคนทั้งคู่

“พี่อลัน...พรุ่งนี้มุกขอไม่ไปออฟฟิชนะค่ะ...” หนูมุกที่กล่าวบอกอลันที่เดินออกมาจากห้องน้ำ

“จะไปไหน”

“อีกไม่ถึงอาทิตย์...มุกก็ต้องไปเรียนแล้ว...จะไปซื้อของที่ต้องใช้นะค่ะ” หนูมุกที่พยายามบอกให้ดูเป็นธรรมชาติ เพราะแท้จริงแล้วพรุ่งนี้พวกเธอที่ต้องใช้คำว่าพวกเธอนั้น ก็เพราะเธอต้องเล่าทุกอย่างให้กายกับเดธฟัง เพราะถ้าไม่บอกสองคนนี้เธอไม่มีทางสืบหาคนที่ปองร้ายอลันได้แน่นอน

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top