'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 25,708 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

เสียงกรีดร้อง...

อลันปิดเปลือกตาลงทันที เมื่อแขนเล็กโอบกอดเขาจากด้านหลังพร้อมกับแนบเรือนร่างเปลือยเปล่าทาบทับแนบแน่นด้านหลัง มือใหญ่ยังกำแน่นโดยไม่มีการขยับร่างกายใดๆ

“มุกขอโทษค่ะ...”

“……..” ไม่มีเสียงตอบรับและกระแสทางร่างกายก็สงบนิ่งของคนตัวใหญ่กว่า หนูมุกกระชับวงแขนแน่นขึ้น ริมฝีปากเม้มปิดสนิทที่มาพร้อมกับความขอบตาร้อนผ่าวที่ก่อกำเนิดของหยดน้ำที่ออกมาจากความรู้สึกเสียใจ เพราะตอนนี้เธอรับรู้ได้ว่าคนที่เธอโอบกอดอยู่นี้เขากำลังเจ็บปวดใจที่สาเหตุมาจากเธอ

“พี่อลัน...อย่านิ่งแบบนี้สิค่ะ...มุกใจไม่ดีเลย” หนูมุกเอ่ยออกไปเมื่อปล่อยเวลาให้ผ่านไปสักพัก อลันก็ยังนิ่งเหมือนเดิม

“เอาอะไรคิด...ถึงทำแบบนั้นไป” อลันเอ่ยออกมาในที่สุด

“มุก...มุกแค่อยากช่วย...” 

“ช่วย!...ช่วยอย่างงั้นเหรอ!...ถ้ามุกอยากช่วยพี่จริงๆ...ช่วยทำตัวให้ตัวเองปลอดภัย...ไม่บาดเจ็บ...ไม่เอาเรื่องใส่ตัว...แบบนั้นจะเป็นพระคุณมาก” อลันหันกลับมาพูดด้วยเสียงที่เยือกเย็นโดยที่สายตาจ้องเข้าไปในดวงตาหนูมุกที่ตอนนี้แผ่นหลังแนบสนิทที่ผนังห้องน้ำ

“แต่คราวนี้มันเป็น...โอกาส...ที่ไม่ได้จะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ” อลันเม้มปากกัดกรามด้วยความอดทนอย่างหนักมาก “ ‘โอกาส’​ คิดได้อย่างไง?” อลันคิดในใจ

“มุก!....” อลันครางเอ่ยชื่อหญิงสาวตรงหน้า ทั้งๆที่ยังขบกรามแน่น

“เอ่อ!...” หนูมุกหุบปากตัวเองลงฉับพลัน เมื่อจับน้ำเสียงความไม่พอใจของคนตรงหน้าได้ พร้อมก้มหน้าลงมองพื้นที่ยังคงมีน้ำไหลอยู่ตลอดเวลา

อลันที่มองหนูมุกอยู่แล้ว ก็ก้มหน้าตามสายตาเธอและนั้นทำให้ทั้งสองคนเริ่มคิดได้ว่าต่างก็เปลือยเปล่ากันทั้งคู่ และภาพของสถานที่ในปัจจุบันเข้าสู่การรับรู้ของทั้งสองคนเช่นกัน

“อ๊ะ!...” หนูมุกร้องออกมาเมื่อเธอกำลังจะผละและเดินออกจากตู้อาบน้ำ แขนใหญ่ของอลันก็ยกขึ้นมากันร่างบางไว้ทันที

“จะไปไหน?” อลันถามกลับด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป เมื่อมองร่างเปลือยเปล่าหนูมุกตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า และขมวดคิ้วเล็กน้อยที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจยามที่เห็นรอยช้ำตามเนื้อผิวขาวที่ปรากฎบนร่างบางอยู่หลายจุดและที่เยอะที่สุดก็ตรงบริเวณแก้มที่เห็นชัดเจน

“เอ่อ!...ไปแต่งตัว” หนูมุกตอบกลับด้วยเสียงที่แผ่วเบา และต้องหลบสายตาของอลันที่จ้องมองอย่างที่ทำให้เธอแก้มแดงจัด

“แล้วอาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ?” อลันถามกลับอย่างใจเย็นโดยที่แขนยังคงกันหนูมุกไม่ให้ออกไปจากตรงที่ยืนอยู่

“สะ...เสร็จ...เสร็จแล้ว” หนูมุกตอบกลับอย่างอึกอัก พร้อมกับพยายามหลบหลีกใบหน้าอลันที่โน้มเข้าใกล้ใบหน้าเธออย่างจงใจ

“…แต่พี่ยังได้กลิ่น...ตุๆ...อยู่เลยนะ” อลันพูดแหย่หลังจากที่ใช้จมูกสูดดมข้างแก้มและลากไปยังซอกคอเล็กนั้น 

หนูมุกสะดุ้งกับการกระทำของอลันทันที มือทั้งสองยกขึ้นมาทาบไว้ที่แผ่นอกกว้างของอลัน

“…โอกาส...พี่ควรต้องขว้าเอาไว้เหมือนกันใช่มั้ย” อลันยกมืออีกข้างที่ว่างลูบเรือนร่างของหนูมุกตั้งแต่แก้มไล้ลงมาตามไหล่และไปเรื่อยๆ ทำให้ขนอ่อนตามร่างกายของหนูมุกตั้งชันพร้อมกันโดยทันทีที่มาพร้อมกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่กำลังจะทำให้เธอหายใจไม่ทัน เมื่ออลันกำลังสื่อให้เธอรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรต่อไป...เพราะตอนนี้ตัวตนของอลันกำลังแสดงให้ประจักษ์ต่อสายตาเธอว่าเขายิ่งใหญ่เพียงไหนและแน่นอนว่าอีกไม่นานมันจะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

“อื้อ...” เสียงครางในคอของหนูมุกดังออกมาเพียงเล็กน้อย เมื่ออลันปิดปากแดงนั้นด้วยปากเขาโดยทันที อย่างโหยหาเร้าร้อนแต่แฝงไปด้วยความนุ่มนวลเพราะเขาต้องคำนึงถึงด้วยว่าหนูมุกบาดเจ็บที่ริมฝีปากที่แตกจากการถูกทำร้ายเมื่อบ่ายนี้

หนูมุกไร้ซึ่งการต่อต้านใดๆ ในทางตรงข้ามเธอให้ความร่วมมือโดยการเปิดทางให้กับลิ้นหนาของอลันล่วงล้ำเข้าไปดูดดื่มความหวานอย่างไม่เกี่ยงงอน แขนเล็กโอบรอบคอหนาของอลันอย่างต้องการหาที่มั่น พร้อมกับสนองตอบกลับรสสัมผัสของลิ้นและริมฝีปากของอลัน เรียกความพึงพอใจให้กับอลันได้เป็นอย่างดี มือใหญ่ลูบไล้จนมาถึงความอวบอูมที่เต่งตึงชูชันต้องฝ่ามือใหญ่ที่ครอบครองได้อย่างเต็มที่ 

หนูมุกหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดเมื่ออลันผละออกจากริมฝีปากแดงที่แดงจัดอย่างอ้อยอิ่งและไล้จมูกโด่งไปตามซอกคอเรียวเล็ก  มือเล็กเลื่อนมาจับไหล่หนาแข็งแรงนั้นไว้แน่นเมื่ออลันไล่ลงต่ำมาเรื่อยๆ จนมาถึงยอดเกสรดอกไม้ตูม 

ที่ถูกครอบครองด้วยปากหยักไม่มีรีรอ

“อ้า....” เสียงครางของหนูมุกดังออกมาเมื่อจุดที่อ่อนไหวต่อความรู้สึกถูกดูดดึงรั้งเสียงดังด้วยฝีปากของอลัน 

อลันปลดปล่อยประสบการณ์ที่เหนือชั้นกว่าสาดใส่จุดอ่อนไหวของหนูมุก อย่างที่เธอไม่มีโอกาสได้ตั้งตัวหรือมีเวลาต้องคิดอะไรทั้งสิ้น ความอวบอูมได้รับการตอบสนองอย่างต่อเนื่องและไม่ข้างใดข้างหนึ่งต้องเสียเปรียบเมื่อข้างใดที่อลันโอ้โลมด้วยริมฝีปากที่มาพร้อมกับลิ้นร้ายที่กวัดแกว่นให้ร่างบางสั่นสะท้านจากความซ่านเสียว อีกข้างที่รอความรู้สึกดังกล่าวก็ไม่ต้องรอเปล่าเมื่อมือใหญ่ที่มีนิ้วทรงอนุภาพหยอกล้อยอดเกสรจนแข่งกันชูชันแทบจะทำให้ร่างเล็กแตกออกเป็นเสี่ยงๆเมื่อความรู้สึกที่ทำให้ร่างกายหลั่งสารแห่งความสุขออกมาอย่างต่อเนื่อง 

“โอ้....” หนูมุกครางออกมาเสียงดังมากขึ้น เมื่ออลันยอมปลดปล่อยความอวบอูมที่แดงและปรากฎล่องรอยการถูกกลืนกินอย่างเห็นได้ชัด เพราะเมื่ออลันต้องการที่จะดูดกลืนกินจุดที่ตอบสนองได้มากกว่า...

นิ้วใหญ่ปาดไล้ปุ่มเนื้อที่เร็วต่อความรู้สึกเบื้องล่างของหญิงสาว เรียกสายตาของหนูมุกก้มลงมา แต่เพียงแค่เสี้ยวเวลาที่สั้นหนูมุกต้องแหงนหน้าครางออกมาอย่างไม่อาจกักเก็บไว้ได้ เมื่อใบหน้าของอลันแนบเบียดกับความเป็นหญิงเพื่อให้จมูกได้สูดดมกลิ่นความสาวของหนูมุกอย่างหลงไหลและคลั่งไคล้ และลิ้นร้ายก็ออกมาปาดไล้ปุ่มเนื้อแทนที่นิ้วก่อนหน้านี้ 

“พะ...พี่อลัน...มุก...เสียว...อ้า...มาก...เหลือเกิน...” หนูมุกครางพร้อมบอกกล่าวความรู้สึกด้วยเสียงที่สั่นพร่า และทำให้บริเวณที่ลิ้นร้ายปาดไปมาไม่หยุด ชุ่มฉ่ำจากธารน้ำภายในกายสาวที่หลั่งไหลออกมาให้ลิ้นหนาได้เก็บเกี่ยวดูดกลืนกินโดยที่ยังไม่ต้องล่วงล้ำเข้าสู่กายสาวเลย

“หนูมุกพร้อมสำหรับพี่แล้ว...” อลันเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่สั่นพร่าอย่างแผ่วเบาแต่หนูมุกก็ได้ยินชัดเจน ร่างใหญ่ยืนขึ้นเต็มความสูงเอื้อมมือไปปิดน้ำอย่างรวดเร็วและโอบอุ้มร่างบางที่เปลือยเปล่าเข้าสู่อ้อมแขนแนบกับแผ่นอกกว้างเดินออกจากตู้อาบน้ำไปทันที 

อลันค่อยๆวางรางบางที่ยังคงชุ่มเปียกไปด้วยน้ำลงบนเตียงใหญ่ของเขาและเธออย่างอ่อนโยน พร้อมกับร่างใหญ่ที่เปลือยเปล่าของอลันตามลงมา มือใหญ่เกลี่ยเส้นผมที่ยังคงเปียกชื้นออกจากใบหน้าคมหวานตรงหน้า 

“พี่ต้องการหนูมุก...” อลันเอ่ยบอกด้วยเสียงที่แหบพร่า รอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของอลันทันทีเมื่อใบหน้าที่เขาจดจ้อง พยักหน้าเป็นการตอบรับอย่างเต็มใจ ปากหยักประกบปิดปากแดงนั้นอีกครั้งอย่างอ่อนโยนพร้อมกับเบียดกายเข้าประจำตำแหน่งที่ให้จุดเชื่อมสัมผัสกัน 

หนูมุกขยับขาเปิดทางให้กับอลันอย่างเต็มใจ โดยที่แขนเล็กโอบร่างใหญ่เหนือร่างตนที่ยังคงมีหยดน้ำเกาะพราวไปทั่วร่าง อลันผละใบหน้าออกมาเล็กน้อยพร้อมกับขยับร่างเอื้อมมือเข้ากอบกุมแก่นกายของตนเตรียมเข้าสู่กายสาวที่เปิดรับอย่างเต็มที่ ดวงตาของทั้งสองต่างจดจ้องกันไม่มีฝ่ายใดผละออกจากกัน โดยที่     อลันยังคงจับแก่นกายให้ส่วนปลายสัมผัสกับความชุ่มฉ่ำปากทางโพรงสาวอย่างเชื่องช้า มือเล็กของหนูมุกขยับมาปาดเส้นผมที่เปียกชื้นของอลันโดยที่ใช้นิ้วสางเส้นผมนุ่มนั้นอย่างอ่อนโยน และรอคอยการเป็นหนึ่งเดียวกันของเขากับเธอ

“ปล่อยตัวตามสบาย...” อลันเอ่ยบอกอย่างปลอบโยน เมื่อจังหวะการหายใจของหนูมุกเริ่มถี่เร็วขึ้นเมื่อแก่นกายเริ่มเคลื่อนขยับเข้าสู่กายสาวไปเพียงเล็กน้อย และหนูมุกเริ่มขมวดคิ้วบ่งบอกถึงความรู้สึกบางอย่างมากขึ้นเมื่ออลันดันสะโพกให้แก่นกายขยับเข้าลึกไปอีกอย่างเชื่องช้าและใจเย็น ใจเย็น อลันย้ำบอกตัวเองในใจ กรามแกร่งเริ่มขบเม้มมากขึ้นเมื่อภายในของหนูมุกบีบรัดแก่นกายส่วนที่หายเข้าไปสู่กายสาว

“จะ...เจ็บคะ...มุกเจ็บ...” หนูมุกร้องออกมาในที่สุดและร่างบางเริ่มขยับหนีตามสัญชาติญาต อลันรั้งร่างบางไว้ให้คงอยู่ที่เดิมและประกบปิดปากแดงนั้นอีกครั้งเพื่อดึงความสนใจของเธอออกจากจุดประสาน มือหนาเลื่อนลงต่ำมาบีบเคล้นความอวบอูมต่อทันที

หนูมุกที่ถูกรั้งและดูดกลืนความหวานในโพรงปากพร้อมกับถูกจุดความรู้สึกเสียวซ่านที่ก่อนหน้านี้หายไปเพียงเพราะเธอจดจ่ออยู่กับจุดรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพี่อลันของเธอ 

“อื้อออออ.....” แต่เสียงของหนูมุกก็ดังออกมาอีกครั้ง ถึงแม้จะถูกปิดด้วยริมฝีปากของอลันที่เติมเต็มด้วยลิ้นหนาของเขา เพราะอลันขยับสะโพกบดเบียดตัวตนเข้าผ่านเยื่อพรหมจรรย์ไปแล้วนั้นเอง

แขนเล็กที่โอบกอดคนตัวโต เล็บที่ยาวออกมากดจิกลงบนแผ่หลังที่แข็งแรงพร้อมกับลากจนเป็นรอยแดง เมื่อความเจ็บปวดที่เกิดจากเยื่อพรหมจรรย์ถูกล่วงล้ำด้วยความใหญ่โตที่แข็งแรงของอลัน

“อื้ออออ....” หนูมุกร้องออกมาเมื่อสะโพกของอลันขยับถอยออกเพียงเล็กน้อยและย้อนกลับเข้าไปในกายสาวจนเนินเนื้อสัมผัสกับผิวเนื้อของอลันบริเวณจุดเชื่อมแนบสนิท ดวงตาคมหวานพร่าเลือนทันทีเนื่องจากน้ำใสๆเอ่อล้นออกมาไหลเป็นทางไปตามหางตาและหยดลงบนหมอนที่เธอหนุนนอนอยู่

อลันยังคงสงบถึงแม้จะรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่หนูมุกประสบอยู่ เพราะสำหรับเขาตอนนี้ก็ไม่ต่างกับหนูมุกเลย เพราะเธอบีบรัดจนเขาแทบจะปลดปล่อยออกมาให้ได้เลย แต่อลันยังคงดูดดื่มความหวานในโพรงปากนั้นอย่างไม่ลดละ และมือใหญ่ข้างหนึ่งก็บีบเคล้นเนินความอวบอูมนั้น เพื่อช่วยผ่อนคลายความเจ็บปวดของหนูมุก โดยที่เขาไม่สนใจความปวดแสบที่แผ่นหลังที่นิ้วเล็กกดจิกเล็บอย่างไม่รู้ตัว

อลันขยับสะโพกอีกครั้งเมื่อเขานิ่งแช่อยู่ได้สักพัก เพราะความปวดหนึบๆที่แก่นกายตัวตนเขานั้นไม่ลดลงเลย แต่เขาก็เลือกที่จะอดทนรอให้หนูมุกสงบลงสักหน่อย...

“อื้ม...อื้ม...อ้า...อ้าาา....” อลันที่เริ่มขยับสะโพกเริ่มเปลี่ยนจังหวะให้เร็วขึ้นเมื่อร่างบางเริ่มตอบสนองกลับอย่างไม่รู้ตัว พร้อมกับใบหน้าผละออกจากใบหน้าคมหวานเล็กน้อย มองเข้าไปในดวงตาที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาด้วยสาเหตุการมอบสิ่งสำคัญให้กับเขา สะโพกหนายังคงขยับต่อเนื่องโดยที่สายตาไม่ละจากใบหน้าคมหวาน เพิ่มจังหวะทีละน้อยอย่างช้าๆและเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ 

“หนู...มุก...ของ...พี่...” อลันเอ่ยเสียงสั่นพร่าออกมาพร้อมกับการเคลื่อนไหวร่างกายให้แก่นกายเสียดสีเข้าออกความคับแคบของกายสาว เหงื่อกาฬที่เกิดจากความร้อนลุ่มตามร่างกายปรากฎบนร่างกายแทนที่หยดน้ำก่อนหน้านี้

“อ้า...อ้า....อ้า...” อลันเผยรอยยิ้มเมื่อเสียงครางหวานๆดังให้ได้ยิน ดวงตาสะท้อนภาพร่างบางที่ขับเคลื่อนไปตามจังหวะที่เขาเป็นผู้ก่อ 

หนูมุกปรือตามองรอยยิ้มของอลันด้วยใบหน้าที่ทั้งร้อนและแดงที่เกิดจากอารมณ์หวาบหวามยามที่ชายเหนือร่างขับเคลื่อนตัวตนเข้าออกบริเวณจุดหลอมรวมกันละกัน

“ความรู้สึกแบบนี้....ทำไมมันถึงดีแบบนี้” หนูมุกคิดในใจพร้อมกับสายตาไม่ละไปจากใบหน้าของชายคนแรก คนเดียวและคนสุดท้ายของชีวิตเธอ 

คิ้วเรียวบนใบหน้าคมหวานเริ่มขมวดเข้าหากันมากขึ้นเมื่อความรู้สึกบางอย่างที่คล้ายกับที่เธอประสบอยู่แต่มากขึ้นจนเธออยากกรีดร้องออกมาเสียงดัง และเมื่อชายเหนือร่างเร่งจังหวะเร็วขึ้นมากเท่าไหร่นั้นทำให้เธอไม่อาจเก็บกักเสียงที่ต้องปลดปล่อยออกมาเมื่อความรู้สึกบางอย่างมันกระจายขยายวงกว้างไปทั่วทุกอณูร่างกาย “กรี๊ดดดดดดดด.....”

กรามหนาของอลันขบกันเมื่อเวลาแห่งการปลดปล่อยมาถึง เสียงกรีดร้องของหญิงสาวที่เป็นดั่งดวงใจดังออกมาเข้าโสตประสาทที่เขาต้องจดจำและไม่มีวันลืมเลือน เสียงกรีดร้องที่เขาเฝ้าอดทนรอคอยมานานแสนนาน และวันนี้ในตอนนี้เขาก็ได้สัมผัสถึงมัน “มันจะมีคำว่าอะไรที่มีความหมายมากกว่าคำว่า ‘ดีที่สุด’ ”

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top