'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 17,849 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

ป่วย...



“…เค้าเจ็บนะ!!!” หนูมุกจิกเล็บลงบนไหล่แข็งแรงของอลันไว้แน่น 

อลันขยับเรียวขาเล็กของหนูมุกให้พาดขึ้นไปตามลำตัวของหนูมุก และเขาโน้มกายลงมาอีกครั้งโดยที่เรียวขาของหนูมุกเกี่ยวกับแขนแข็งแรงของเขาที่ค้ำรับน้ำหนักตัวเองคร่อมร่างหนูมุกไว้

“ยัง...เจ็บ...อยู่...มั้ย...” อลันถามกลับพร้อมกับขยับสะโพกของตน แต่ไม่ได้รับคำตอบใดๆจากสาวน้อย เมื่อตอนนี้สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่จุดประสานระหว่างกัน อลันเร่งจังหวะสะโพกมากขึ้นและในทุกจังหวะที่เขาถอยห่างเขาจะถอยออกมาเกือบจะทำให้จุดประสานของเขากับเธอหลุดออกจากกัน ทำให้สะโพกเล็กของหนูมุกขยับตามขึ้นมาอย่างกลัวว่าตัวตนของเขาจะหลุดไป แต่จังหวะที่หนูมุกทำแบบนั้นอลันจะสวนกลับจังหวะที่ทาบทับลงมาอย่างแรงและเร็ว เรียกเสียงร้องครางดังออกมาจากหนูมุกดังกึกก้องไปทั่วห้องสมุด

“อ้า...อ้า...อ้า...” ร่างเล็กร้องครางออกมาตามความรู้สึก ลมหายใจถี่เร็วจนเธอคิดว่าหัวใจของเธออยากจะหลุดออกจากร่างมาจากการกระทำของอลันตอนนี้ที่กระแทกเข้าออกในตัวเธออย่างเร้าร้อน 

อลันเร่งจังหวะอย่างที่เขาไม่อยากปลดปล่อยเลย เพราะยิ่งเขาเร่งจังหวะให้ดุดันมากเท่าไหร่หนูมุกก็สามารถทั้งรับและรุกอย่างรู้งาน ทำให้กับเขารู้สึกดีเป็นอย่างมาก และยิ่งภายในเธอตอดรัดเขามากขึ้นยิ่งทำให้เขาไม่ยากจบสงครามสวาทนี้เลย ให้ตายเถอะ! หนูมุกเร้าร้อน เซ็กส์ซี่ อย่างที่เขาต้องการ สาวน้อยคนนี้เรียนรู้ไวเหลือเกินทั้งๆที่ครั้งแรกของเธอพึ่งจะผ่านมาเมื่อคืนนี้เอง



“นายจะให้จัดการกับคนร้ายทั้งสี่อย่างไงดีครับ” แอลเอ่ยถามขณะที่นั่งประจำตำแหน่งหลังพวงมาลัยเคลื่อนรถสู่ ‘ซาวันเดอร์กรุ๊ป’ 

“แยกขังในห้องมืด ให้อาหารวันละมื้อ แล้วอีกเจ็ดวันค่อยว่ากันต่อไป” แอลขานรับ ใครจะเชื่อว่าชายที่ใบหน้าดูอบอุ่นคนนี้กลับมีความโหดเหี้ยมหลบในอย่างที่คนทั่วไปคาดไม่ถึง ถึงแม้อลันจะค่อนข้างเหมือนผู้เป็นแม่มากแต่กลับได้โหดเหี้ยมมาจากผู้เป็นพ่อได้อย่างเต็มขั้น เพราะอลันจะมีบุคคลิกที่คล้ายกับพ่อ ( ปีเตอร์ มาร์ส หรือ เอียน ซาวันเดอร์) ที่ดูภายนอกจะนิ่งๆ แต่แฝงความโหดเหี้ยมกับศัตรูได้อย่างที่ฝ่ายตรงข้ามที่คิดร้าย ร้องขอความตายยังดีกว่าที่จะให้ถูกจับเป็นได้ เพราะบททรมานนี้มันคงเป็นแค่เริ่มต้น เพราะตอนแรกแอลคาดคิดไว้ว่าอลันจะให้ส่งตัวทั้งสี่ให้กับเจ้าหน้าที่บ้านเมือง แต่ก็ไม่เป็นที่แปลกใจของเขานัก เพราะในเมื่อทั้งสี่คนกล้าที่จะปองร้าย สะใภ้ใหญ่ของตระกูลซาวันเดอร์ และอีกอย่าง ‘ชาย’ตระกูลนี้จะทำตนเป็นผู้พิทักษ์หญิงของตนอย่างที่สามารถเอาชีวิตเข้าแรกได้เลย...

อลันระหว่างที่นั่งอยู่เบาะหลังถึงแม้ในมือจะถือแฟ้มที่เขาต้องเข้าประชุมในช่วงสายของวันนี้ และนี้คงเป็นครั้งแรกที่เขาเอาเรื่องอื่นมาก่อนเรื่องงาน ก็ไม่ใช่เรื่องไหนอื่นไกล ก็เรื่องระหว่างเขากับหนูมุก และแน่นอนก็เป็นเรื่องของความสัมพันธ์เมื่เช้านี้ ที่เป็นสาเหตุให้เขาอยากจะเกเรยกเลิกการประชุมสำคัญนี้ เพียงเพื่อที่เขาจะได้ซุกไออุ่นความอวบอิ่มของหนูมุกต่อ...

“อ้า...อ้า....อ้า...” เสียงครางของหนูมุกดังตลอดเวลา ประสานไปกับเสียงสัมผัสของการกระแทกแก่นกายของอลันที่ยังคงขยับด้วยจังหวะที่ไม่มีลดน้อยถอยลงเลยอย่างยาวนาน เหงื่อกาฬปรากฎบนผิวน้ำผึ้งของอลันไปทั่วอณูร่างกาย เมื่อความเร้าร้อนที่จุดเริ่มต้นจากเบื้องล่างแผ่กระจายไปทั่วร่างใหญ่ 

“กรี๊ดดดด...” เสียงกรีดร้องของหนูมุกดังออกมา อลันขบกรามแน่นอย่างอดทนเพราะเขาไม่ต้องการที่จะปลดปล่อยตอนนี้ ถึงแม้หนูมุกจะเข้าสู่ดินแดนสวรรค์ไปแล้ว แต่อลันยังคงขยับเคลื่อนแก่นกายเข้าออกโพรงสาวต่อไป 

หนูมุกปรือตามองอลันที่มองเธออยู่ก่อนแล้ว หนูมุกยกแขนโอบกอดให้อลันโน้มตัวลงมารับจูบที่แสนเร้าร้อนของเธอโดยทันที คราวนี้ปลายลิ้นเล็กเป็นฝ่ายรุกเข้าสู่โพรงปากของคนตัวโต อลันครางในคออย่างสุขใจ แขนใหญ่ปล่อยขาเล็กให้เป็นอิสระพร้อมกับที่เขาเบียดจังหวะการเข้าออกโพรงสาวเป็นการเบียดเสียดสีบดขยี้ขึ้นลงแทน พร้อมกับรับลิ้นเล็กมอบความหวานของเขาให้กลับไปอย่างเร้าร้อนเช่นกัน

อลันผละออกจากใบหน้าคมเมื่อลิ้นเล็กถอยกลับเมื่อตัวเองเริ่มจะหายใจไม่ทัน ปากหยักพรมจุมพิตไล้ต่ำไปเรื่อยๆ ตั้งแต่เรียวคอขาวไล่ไปเรื่อยๆจนมาสิ้นสุดที่ดอกไม้ตูมที่อวบอิ่มเกินตัวของสาวร่างบางคนนี้นัก เรียวปากหยักได้รูปของอลันเข้าครอบครองดูดเลียยอดเกษรเสียงดังจนมันชูชันข้างหนึ่ง อลันก็ย้ายไปอีกข้างอย่างไม่ต้องการให้ข้างใดต้องน้อยหน้ากัน หนูมุกครางออกมาประสานไปกับเสียงการครอบครองยอดเกษรจากปาก ลิ้น ของอลันเพราะอลันโอ้โลมจนทำให้เธอเสียวสะท้านไปทุกอณูร่างกาย

หนูมุกยกเรียวขาโอบรัดเอวสอบของอลันแน่น เมื่อเธอกำลังจะไปถึงดินแดนสวรรค์อีกครั้งแล้ว อลันขยับสะโพกเบียดเสียดสีหญิงสาวอย่างไม่มีผ่อนเรี่ยวแรงลงเลย และเพียงไม่นานต่อจากนั้นเสียงครางยามที่ทั้งสองไปถึงแดนสวาทชั้นดาวดึงส์พร้อมกัน 

อลันที่นอนแช่นิ่งด้านบนเริ่มขยับตัว หลังจากที่เขาปลดปล่อยธารน้ำเข้าสู่กายสาวไปแล้ว อลันสวมเสื้อคลุมอีกครั้งและหยิบผ้าห่มมาคลุมร่างเล็กอย่างมิดชิดเขาก็ช้อนร่างบางขึ้นสู่อ้อมแขน และเดินออกจากห้องสมุดไปยังห้องนอนของเขาและเธอ เพราะคาดว่าเฮเลนน่าจัดการตามที่เขาสั่งไปแล้วเมื่อเช้านี้...

อลันวางหนูมุกให้นั่งลงบนเตียงที่เปลี่ยนทุกอย่างใหม่สะอาดเรียบร้อยแล้ว และเดินไปยังโต๊ะเล็กที่มีกล่องบรรจุยาพร้อมน้ำดื่มวางไว้

“หนูมุก...กินซะ” อลันยื่นเม็ดยาสองเม็ดที่เอาออกมาจากกล่องบรรจุสวยงาม

“อะไรเหรอคะ?” หนูมุกรับมาพร้อมกับคำถาม

“ยาคุมกำเนิด...สูตรของตระกูลเฮเลน...และต่อไปหนูมุกก็กินวันละหนึ่งเม็ด” หนูมุกพยักหน้าอย่างเข้าใจและนำยาเข้าปากและรับแก้วน้ำมาจากอลัน   “หนูมุกไม่โกรธพี่นะที่ต้องทำแบบนี้...ไว้หนูมุกเรียนจบเราสองคนจะแต่งงานกันโดยทันที”  หนูมุกพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม...



‘ ณ ห้องประชุมใหญ่ อาคารซาวันเดอร์’

อลันกวาดสายตามองไปรอบๆห้องมองผู้ที่เข้ามาประชุมวันที่สอง วันนี้เป็นในส่วนของบุคคลภายนอกองค์กรที่ต้องการเข้าร่วมโครงการช่วยเหลือประเทศ ที่พัฒนาน้อยที่สุด(ประเทศที่สาม) 

“พี่แอล แจ้งคนของเราที่เก็บภาพวันนี้...ว่าผมต้องการภาพของทุกคนที่เข้าร่วมการประชุมครั้งนี้อย่างชัดเจน” อลันหันไปกระซิบบอกแอลที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“มีอะไรหรือเปล่าครับ...” อลันพยักหน้ารับ แอลเข้าใจโดยทันทีและแยกออกไปสั่งการตามคำสั่งนั้น

การประชุมก็เริ่มต้นขึ้นต่อจากนั้นทันที หน่วยงานเอกชนที่ต้องการเข้าร่วมโครงการนี้ส่วนใหญ่แล้วมาด้วยเหตุผลทางธุรกิจเป็นหลัก นั้นอลันเข้าใจได้ เพราะการที่มีชื่อองค์กรของตัวเองเข้าร่วมสู่โครงการระดับชาตินั้น ก็เหมือนเป็นการโฆษณานั้นเอง เพราะโครงการนี้เป็นที่ถูกจับตามองของผู้คนทั่วโลก อลันเป็นตัวหลักที่สานต่อโครงการนี้ต่อจากคุณตาทวดและพ่อของเขา(ปีเตอร์)ที่รับช่วงสานต่อในเวลาไม่นาน เมื่ออลันรับมาก็ต่อยอดขยายออกไปจนเป็นที่รู้จักกันทั่วหน้าและมีผู้เข้าร่วมมากมาย และนี้ก็เป็นปีที่สี่ที่อลันจะจัดงานระดมทุนและแน่นอนปีนี้มีผู้เข้าร่วมใหม่เพิ่มขึ้น 

อลันยืนพร้อมกับตัวแทนของหน่วยงานเอกชนที่เพิ่มมาอีกยี่สิบองค์กรให้นักข่าวสำนักต่างๆเก็บภาพอย่างเต็มที่....

“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่เป็นหนึ่งในโครงการนี้...” เนธานกล่าวกับอลันที่เดินจับมือกับตัวแทนทุกคนที่เข้าร่วมโครงการนี้

“เช่นกันครับ...เราต่างก็ต้องการแบ่งปันสิ่งที่เรามีมอบให้แก่ผู้ที่ยังขาด”    อลันกระชับฝ่ามือที่ยื่นจับกับเนธาน และทุกอย่างก็จบลงหลังจากที่อลันประกาศแจ้งว่าจะจัดงานขอบคุณทุกท่านในอีกสองสัปดาห์หน้า


“ทุกอย่างเรียบร้อยมั้ย?” อลันย้ำถามแอลอีกครั้ง ขณะที่เดินออกจากห้องประชุมไปยังลิฟท์ขึ้นสู่ชั้นสูงสุดที่เป็นส่วนของประธานใหญ่ 

“เรียบร้อยครับ”

“และติดต่อพ่อขอคนที่สามารถเข้าแฝงตัวไปในกลุ่มเครือ ฮีเลี่ยม...ผมไม่ไว้ใจกลุ่มบริษัทฯนี้...โดยเฉพาะนายอีธาน” อลันพูดต่อเมื่อเข้าในลิฟท์ที่มีเพียงแอลและเขา

“นาย...สงสัยอะไรเหรอครับ” แอลถามกลับทันที เพราะเขาเองยังไม่รู้เรื่องอะไรเลย...

“…ตอนนี้ผมไม่แน่ใจ...ความรู้สึกบางอย่างบอกผมว่า...นายอีธานคนนี้มีอะไรมากกว่าที่เราเห็น...” 

“ต้องแจ้งทางคุณอดัมมั้ยครับ...”

“ยังก่อน...” 

“อีกเรื่องครับ!...รถของคุณมุกเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ...ให้คนไปส่งที่บ้านเลยมั้ยครับ”

“พรุ่งนี้สายๆดีกว่า...” แอลพยักหน้าก่อนที่จะแยกออกไป เมื่อเดินออกมาจากลิฟท์

อลันเดินกลับเข้าห้องทำงานและเร่งเคลียงานที่ผู้ช่วยเลขานำมาวางรอแล้วอย่างรวดเร็ว เพราะตอนนี้เขาอยากกลับบ้านแล้ว

“Rrrrrr Rrrrrr” อลันหันมาที่โทรศัพท์ก็ต้องขมวดคิ้ว เพราะหน้าจอแสดงว่าโทรมาจากบ้าน...

“ครับ...”

“คุณอลัน...คุณมุกไม่สบายคะ” เสียงของเฮเลนดังออกมาทันที เมื่ออลันรับสาย


www.facebook.com/RungArunoThay

fb.me/FC.RungArunoThay

By RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982

thesun_1982@hotmail.com

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top