'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 14,830 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

ของขวัญ...วันเปิดเรียน


“ผลั๊ก” เสียงประตูห้องถูกผลักเข้ามา พร้อมกับร่างใหญ่ของอลันที่กลับเข้ามาหลังจากที่เขาต้องออกไปจัดการมื้อเย็น เฮเลนลุกจากเก้าอี้ที่มานั่งเฝ้าแทนประมุขของบ้านในเวลาสั้นๆ

“ยังไม่รู้สึกตัวอีกเหรอครับ...” อลันเอ่ยถามทันที ด้วยสีหน้าเป็นกังวล

“ยังค่ะ...แต่ไข้ลดลงมากแล้ว...อีกไม่นานก็คงรู้สึกตัว” อลันพยักหน้าด้วยสีหน้าที่สบายใจมากขึ้น เพราะเฮเลนมีความรู้ในเรื่องของการแพทย์พอตัว

“เฮเลนไปเถอะครับ...เดี๋ยวถ้าหนูมุกรู้สึกตัว...ถ้าไม่ดึกเกินไปเดี๋ยวผมแจ้งไปอีกที...” เฮเลนพยักหน้าพร้อมกับยกถาดอาหารที่มีฝาครอบที่ยังคงไม่ได้ถูกเปิดเนื่องจากคนป่วยยังไม่รู้สึกตัวที่จะมาทานได้ 

อลันเดินเลยไปนั่งที่โซฟาใกล้ๆ หยิบแฟ้มงานที่ยังเคลียไม่จบขึ้นมา ฆ่าเวลาที่รอหนูมุกตื่นขึ้นมาอีกครั้ง และที่งานเขายังไม่เรียบร้อยก็เพราะสมาธิส่วนใหญ่ของอลันคอยแต่จะเป็นห่วงคนป่วยบนเตียงใหญ่ที่ยังหลับยาวตั้งแต่บ่ายแล้ว

“Rrrrr Rrrrr” อลันหันไปมองเครื่องมือสื่อสารที่มีเสียงเรียกเข้าของหนูมุก คิ้วหนาขมวดเข้าหากันทันทีเมื่อหน้าจอแสดงชื่อว่าเป็นคุณแม่นีออน

“ครับคุณแม่...” อลันกดรับสาย

“อลัน...น้องไปไหน?...ทำไมไม่รับสายแม่” เสียงปลายสายเอ่ยถามทันที...

“เอ่อ!...น้องไม่ค่อยสบายครับ...แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วครับ” 

“เหรอ!...ถ้าน้องหายแล้วให้โทรกลับหาแม่ทันทีนะ...ว่าแต่น้องไม่สร้างปัญหาอะไรให้อลันใช่มั้ย”

“ครับ...อีกสองวันน้องก็ไปเรียนแล้วครับ”

“เรื่องเรียนแม่ไม่เป็นห่วงหรอก...ออ!พ่อกับแม่ยินดีกับอลันด้วยนะจ๊ะ เกี่ยวกับโครงการช่วยเหลือประเทศที่สาม...พ่อวุฒิภูมิใจในตัวลูกมากเลย...”

“ขอบคุณครับ...ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ”

“แม่ไม่กวนแล้วลูกคงเฝ้าไข้น้องอยู่สิ...ยังไงก็พักผ่อนด้วยนะ...พ่อกับแม่เป็นห่วงทั้งสองคน”

“ครับ...สวัสดีครับ”


“พี่อลัน...” อลันหันไปตามเสียงเรียกแผ่วเบานั้น

“หนูมุก...เป็นไงบ้าง”

“ขอน้ำ...” อลันหยิบสิ่งที่หนูมุกต้องการส่งหลอดป้อนถึงปากแดงที่ลุกขึ้นมานั่ง

“เดี๋ยวทานอะไรสักหน่อยนะ...ไข้ลดลงแล้ว...พรุ่งนี้ก็หายแล้ว” อลันพูดพร้อมวางแก้วและยื่นมือมาอังหน้าผากเพื่อตรวจความร้อน

“ก็ถ้ามุกไม่หาย...มุกจะไม่พูดกับพี่อลันไปอีกนานเลย” หนูมุกพูดคาดโทษชายตรงหน้าอย่างจริงจัง อลันอมยิ้มอย่างเข้าใจว่าหนูมุกหมายถึงอะไร

“แต่จะว่าไป... ‘ทำรัก’ กับหนูมุกยามป่วยก็ดีไปอีกแบบ” อลันพูดล้อทีเล่นทีจริง เมื่อเห็นว่าหนูมุกดีขึ้นมากแล้วจริง

“คนบ้า...คนป่วยก็ยังไม่เว้น”

“ก็คงเว้น...ถ้าคนป่วยคนนั้นไม่ใช่สาวน้อยคนนี้” อลันพูดพร้อมกับเดินไปกดสายโทรศัพท์ภายในสั่งให้คนยกอาหารของหนูมุกขึ้นมา

“พี่อลัน!...มุกไม่พูดด้วยแล้ว...” หนูมุกพูดพร้อมกับทำแก้มป่องใส่อลัน ภาพนั้นทำให้ต้องเผยรอยยิ้มออกมาพร้อมขยับเข้าไปใกล้มากขึ้น

“ดูเหมือนจะหายแล้วนะเนี๊ยะ...คาดว่าน่าจะเป็นเพราะพี่...ว่ามั้ย?” อลันแกล้งล้อ ทำเอาคนป่วยหน้าแดงซับสีเลือดขึ้นมาทันที เมื่อภาพเหตุการณ์เมื่อตอนบ่ายย้อนกลับเข้าสู่ความคิด...

“…….” หนูมุกไม่ตอบได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาที่สื่อความเข้าใจตรงกันอย่างชัดเจนของอลัน

“เดี๋ยวทานอาหารเสร็จก็ทานยา...คืนนี้พี่สัญญาเลยว่าจะนอนกอดหนูมุกเฉยๆ” อลันลุกพร้อมกับพูดเป็นการเป็นงาน เมื่อเห็นว่าคนป่วยที่น่าจะดีขึ้นมากกำลังจะอาการหนักเพราะความเขินอาย

“มันก็แหงล่ะ...” อลันยิ้มให้กับใบหน้าคมหวาน เพราะหนูมุกคงหายแน่พรุ่งนี้เพราะต่อปากต่อคำกับเขาได้แบบนี้



‘ช่วงสายของวันรุ่งขึ้น...’

“พะ...พี่อลัน...นี้เนี๊ยะนะ!...ที่บอกว่าเป็นของขวัญเซอร์ไพรส์...มุก” หนูมุกพูดออกมาโดยที่สายตายังจ้องมองยานพาหนะสีขาวคาดดำ BMW i8 ก็พอเข้าใจอยู่ว่ารถรุ่นนี้ผลิตจำนวนน้อยเพียงเลขสองหลัก แต่ก็ไม่ใช่รถที่เธอชอบมากมายที่ต้องอยากได้เป็นเจ้าของ

“…ก็ใช่สิ!...หนูมุกไม่ชอบเหรอ?” อลันกอดอกถามด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย แต่แฝงรอยยิ้มไว้

“ถามจริง!...” คราวนี้หนูมุกหันหน้าไปถามอลันอย่างจริงจัง

“อืม!...” อลันครางในคอเป็นการยืนยัน

“ให้ตอบจริงๆ...จากความรู้สึกป๊ะ” 

“ก็ว่ามาสิ...” 

“คำเดียว!...เฉยๆ” คำตอบของหนูมุกเรียกรอยยิ้มของอลันและแอล ที่ยืนอยู่ด้วย รวมถึงเดธกับกายที่ยืนฟังอย่างไม่ค่อยเข้าใจ เพราะในสายตาของทั้งสองบอกเลยว่ามัน ‘สุดยอด’ 

อลันที่ยิ้มอยู่ตลอดเวลามองหน้าหนูมุกแล้วทำให้เขาอยากจะหัวเราะมากกว่านี้ แต่คงทำได้ยากในสถานที่แบบนี้ เพราะเขาต้องวางตัวแม้แต่ในบริเวณบ้านเขาเองก็ตาม

“ลองขับดูก่อนมั้ย?” หนูมุกพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้ เพราะไม่อยากให้    อลันเสียความรู้สึก แต่ก็นะ! อย่างอลันน่าจะรู้ว่าเธอชอบแบบไหน

“ยินดีต้อนรับคุณหนูมุก...” หนูมุกเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเมื่อเธอแค่เข้ามานั่งประจำหลังพวงมาลัย ระบบภายในรถทำงานทันทีพร้อมกับเสียงทักทาย 

อลันที่ก้มลงมาให้ใบหน้าอยู่ระดับเดียวกันกับใบหน้าคมหวานโดยที่มือยังจับประตูฝั่งคนขับไว้ หนูมุกหันไปมองหน้าอลันด้วยดวงตาที่เบิกกว้างขึ้น และเมื่อเธอหันกลับมามองแผงหน้าปัดด้านหน้าใบหน้าคมหวานก็เผยรอยยิ้มอย่างตื่นเต้น เพราะสิ่งที่เธอเห็นนั้นมันคือแผงหน้าปัดที่แสดงให้เห็นของระบบเครื่องยนต์ที่ไม่ธรรมดา เพราะมันไม่ใช่เครื่องยนต์ที่ใช้กันโดยทั่วไปกับรถบนท้องถนน แน่นอนภาพยนตร์ เร็ว แรง ทะลุนรก (Fast & Furious) เป็นเรื่องโปรดของเธอเลย 

“พี่อลันจำได้!!!...ขอบคุณนะค่ะ” หนูมุกหันไปขอบคุณอย่างตื่นเต้น ว่าเธออยากเป็นเจ้าของรถแบบนี้ แต่ที่เมืองไทยเธอมีมันไม่ได้ เพราะแม่นีออนไม่ยอมนั้นเอง

แอลยิ้มออกมา เพราะสิ่งที่หนูมุกคิดว่ามันดีที่สุดแล้วของรถคันนี้นั้นยังน้อยไป เพราะรถคันนี้เอาโครงร่างมาจาก BMW i8 เท่านั้นแต่วัสดุที่นำมาหลอมเป็นโครงนั้นมีคุณสมบัติกันไฟกันกระสุนได้เป็นอย่างดี รวมถึงกระจกรถทุกด้านแม้แต่ฝาครอบไฟของรถทุกจุดทุกอย่างกันกระสุนได้หมด แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นมูลค่าของที่กล่าวมาแล้วทั้งมดยังเทียบไม่ได้กับยางรถทั้งสี่ ที่บอกว่าแค่สี่เพราะรถคันนี้ไม่ต้องมียางอะไหล่ เพราะยางทั้งสี่เส้นกันกระสุนแบบที่ว่านักแม่นปืนยิงโดนตัวยางก็จะยึดเกาะหัวกระสุนไว้โดยที่ไม่มีทางระเบิดได้ ซึ่งวัสดุที่นำมาทำนั้นมูลค่าของมันมากกว่าเครื่องยนต์หรือโครงรถที่หนูมุกเริ่มสนใจขึ้นมาบ้างแล้ว

“รถคันนี้มีระบบจดจำใบหน้า...นอกจากหนูมุกกับพี่แล้ว...ก็จะมีพี่แอล เดธและกาย เท่านั้นที่สามารถเข้าประจำตำแหน่งหลังพวงมาลัยได้” อลันบอกรายละเอียดเพิ่มเติมเท่าที่จำเป็น เพราะเรื่องกระจกกับโครงรถหนูมุกรู้อยู่แล้วว่ามีระบบการป้องกันเป็นอย่างดี แต่อลันก็เลือกที่จะไม่บอกในส่วนของยางรถว่ามีคุณสมบัติพิเศษอย่างไรและมูลค่ามหาศาลเพียงใด เพราะสำหรับเขาแล้วไม่มีอะไรสำคัญและมีคุณค่าไปกว่าผู้หญิงตรงหน้าแล้ว...

อลันปิดประตูรถและเดินมาอ้อมไปนั่งข้างคนขับ โดยมีแอล เดธและกาย ไปขึ้นรถอีกคันและขับตามของขวัญชิ้นโปรดของสะใภ้ใหญ่ตระกูลซาวันเดอร์ 

“มุกขอบคุณพี่อลันมากๆนะค่ะ...มุกชอบมาก” หนูมุกพูดย้ำอีกครั้งขณะที่ขับเคลื่อนรถเข้าสู่ถนน

“แค่คำขอบคุณ...พี่ว่ามันน้อยไปนะ”

“แน่นอน!...มุกมีสิ่งที่ตอบแทนพี่อลันมากกว่าแค่คำพูดแน่นอน...แต่มุกขออุบไว้ก่อนนะคะ” อลันยิ้มให้กับใบหน้าคมที่หันมามองเขาเพียงเสี้ยวเวลาสั้นๆ และหลังจากนั้นรถสองคันที่ขับตามกันมาก็มุ่งไปข้างหน้าตามเส้นทางอย่างไม่มีจุดหมายหลักที่แน่นอน และเมื่อเวลาเที่ยงมาถึงก็แวะรับมื้อเที่ยงร้านอาหารที่ขับผ่านกว่าจะกลับถึงบ้านก็เย็นมากแล้ว เพราะหนูมุกลองรถใหม่แทบจะทั่วกรุงลอนดอน


www.facebook.com/RungArunoThay

fb.me/FC.RungArunoThay

By RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982

thesun_1982@hotmail.com

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top