'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 13,881 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

วันเปิดเรียน

วันเปิดเรียน


“พี่อลัน...มุกขอบคุณอีกครั้งนะค่ะ” หนูมุกพูดโดยที่เธอโอบกอดอลันจากทางด้านหลัง อลันยิ้มออกมาเพราะไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับเขา เพียงแต่มันหายไปนานแล้วนั้นเอง เพราะอลันแทบจะจำไม่ได้ว่าหนูมุกกอดเขาแบบนี้ครั้งสุดท้ายตั้งแต่เมื่อไหร่ 

“พี่ดีใจที่หนูมุกชอบสิ่งที่พี่ให้...” อลันพูดแฝงความนัย

“เอ่อ!...คะ...แต่ทำไมฟังดูแปลกๆจัง” 

“เฮ้ย....แปลกตรงไหน...ยายเด็กดื้อ” อลันดึงหนูมุกขยับมานั่งบนตัก เมื่อตัวเองนั่งลงบนเตียงนอนพร้อมถอนหายใจ

“เค้าไม่เด็กแล้ว...และไม่ดื้อด้วย...อย่ามากล่าวหากันนะ”

“ไม่ดื้อจริงเหรอ?...” อลันเลิกคิ้วถามพร้อมโอบกอดร่างเล็กบนตัก

“ก็จริงนะสิ!”

“ถ้าไม่ใช่เด็กแล้ว...ก็ต้องเลิกงอนเป็นเด็กได้แล้วสินะ”

“เค้าไปงอนตอนไหน...”

“ก็พูดไป...แต่พี่จะคอยดู  เพราะพี่จะไม่คอยตามง้อแล้วนะ...อย่าลืมคำพูดของตัวเองด้วย” 

“ได้!...พี่อลันอีกสองวันมุกก็ต้องไปเรียนแล้ว พี่อลันรอมุกหน่อยนะคะ...มุกจะต้องจบภายในหนึ่งปีให้ได้”

“หนึ่งปี!...ไม่หนักไปเหรอเพราะมีหลายตัวที่หนูมุกต้องเรียนเพิ่มเพื่อให้เป็นไปตามหลักสูตรของที่นี้”

“ก็ถ้ามุกวางเป้าหมายไว้ว่า...มุกจะได้เป็นเจ้าสาวของผู้ชายคนนี้...ให้เหนื่อยและหนักแค่ไหนมุกก็จะอดทน” หนูมุกยิ้มให้กับใบหน้าคมเข้มที่ยิ้มให้กับเธอเช่นเดียวกัน

“พี่จะคอยหนูมุก...เจ้าสาวของพี่” หนูมุกชูนิ้วก้อยขึ้นมา อลันมองพร้อมรอยยิ้มและยกนิ้วก้อยของตัวเองไปเกี่ยวไว้กับนิ้วก้อยเล็กนั้น เพราะนี้เป็นการแสดงการรักษาคำมั่นสัญญาของคนทั้งสอง เวลาหนึ่งปี จะนานหรือเร็ว ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคนและสถานการณ์ ใครจะรู้ว่าสองหัวใจที่ผูกพันกันมายาวนานดูเหมือนเส้นทางจะถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบว่าจะมีภัยมืดที่ค่อยๆคืบคลานเข้ามาอย่างที่ทั้งสองไม่ทันตั้งตัว จริงเหรอ?


‘รุ่งอรุณวันเปิดเรียน’

“พี่อลัน...ปล่อยมุกได้แล้ว...จะไปอาบน้ำเดี๋ยวก็ไปสายกันพอดี...เปิดเรียนวันแรกด้วย” หนูมุกที่พยายามดิ้นหนี ใบหน้าคมเข้มที่พยายามจะเข้าซบดอมดมกลิ่นสาวบริเวณซอกคอเล็ก

“วันนี้พี่มีประชุมกับผู้ที่เข้าร่วมกลุ่มโครงการช่วยเหลือทั้งวัน...พี่อยากได้ยาชูกำลังดีๆสักหน่อยไม่ได้เชียวเหรอ...” 

“ยาชูกำลัง!...พี่อลัน!...เข้าใจคำนี้ด้วยเหรอคะ” หนูมุกถามอย่างไม่เข้าใจ เพราะระหว่างเธอกับอลันยามที่อยู่กันสองต่อสอง อลันมักจะพูดคุยกับเธอเป็นภาษาไทย เพราะอลันไม่ต่างกับอดัมเลย จะไม่ค่อยให้คนอื่นรู้ว่าพวกเขาสื่อสารเป็นภาษาไทยได้ 

“แล้วพี่ใช้ถูกมั้ย?”

“ที่แปลกใจ...ก็เพราะใช้ถูก”

“ถ้างั้นก็จัดไปตามนั้น.../...ว้าย!!!!” อลันพูดจบก็โน้มตัวทาบทับหนูมุกทันทีอย่างไม่เว้นช่องว่างให้หนูมุกร้องประท้วง ขัดขืนแต่อย่างใด

หนูมุกยอมโอนอ่อนผ่อนตามกับสัมผัสของอลัน เพราะเธอไม่อาจหักห้ามใจที่จะต่อต้านความรู้สึกที่มีได้ ด้วยเวลาที่มีจำกัดกับความต้องการของอลันที่มีมากมายเขาไม่ปล่อยให้ต้องเสียเปล่า นิ้วใหญ่ล้วงล้ำเข้าสู่โพรงสาวอย่างไม่รีรอ กระทำการเรียกความชุ่มฉ่ำจากภายในกายสาวอย่างต่อเนื่อง

หนูมุกตอบสนองแรงขยับเข้าออกของนิ้วร้ายที่เร่งจังหวะเร็วขึ้นเรื่อยๆ สร้างความเสียวซ่านเกิดขึ้นจึงมอบความชุ่มฉ่ำตอบแทนให้เรือนนิ้วเรียวนั้น โดยที่ริมฝีปากเลื่อนต่ำลงมาครอบครองยอดเกสรความอวบอูมนั้นเสียงดัง ร่างเล็กดิ้นกระสับกระส่ายตอบสนองถูกใจร่างใหญ่จนต้องเร่งนิ้วมากขึ้น

“อ้า...อ้า...” เสียงครางของหนูมุกดังมากขึ้น และเมื่ออลันรู้สึกถึงความตอดรัดในโพรงกายสาวนิ้วใหญ่ถอดถอนออกมาอย่างรวดเร็วและเอาเข้าปากตัวเองเพื่อกลืนกินธารน้ำที่ติดมาอย่างรวดเร็ว และเพียงเสี้ยวเวลาอลันปลดพันธนาการตัวเองออกจากชุดนอนทั้งของเขาและของเธอด้วยฝีมือเขา 

อลันดึงร่างเล็กขึ้นมาโดยที่เขานั่งยืดขาให้หนูมุกมานั่งหันเข้าหากัน โดยที่มือใหญ่กอบกุมแท่งร้อนที่ตื่นตัวพร้อมแล้วอย่างรวดเร็วสำหรับการเข้าสู่กายสาว

“โอ้วววว..../...อ้าาาา...” เสียงครางของทั้งสองร่างดังออกมาพร้อมกัน เมื่อมือใหญ่ที่จับแท่งร้อนเข้าประจำจุดที่จะเข้าสู่กายสาว มือใหญ่อีกข้างกระชับสะโพกเล็กให้ขยับเข้าหาเขาในคราวเดียวจนตัวตนของเขาหายเข้าสู่กายสาวอย่างรวดเร็ว

“เจ็บอยู่มั้ย?” อลันครางถามอย่างเป็นห่วง เพราะหนูมุกยังคับแคบมาก ถึงแม้เธอกับเขา‘ทำรัก’ แทบทุกวันตลอดหลายวันนี้ หนูมุกหลบตาแทนคำตอบอย่างเขินอาย 

อลันยิ้มเล็กน้อยอย่างเข้าใจ เพราะใบหน้าหนูมุกแดงอย่างชัดเจน อลันขยับร่างลงจากเตียงโดยที่ขาเล็กรัดรอบเอวเขาไว้แน่นอย่างกลัวล่วงจากร่างใหญ่ หนูมุกก้มหน้ากัดที่ไหล่หนาเมื่อยามที่อลันขยับขาก้าวเดิน ความรู้สึกที่คุ้นเคยที่เธอก็ปฎิเสธไม่ได้ว่าชอบมากแค่ไหนเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

อลันเดินเข้าห้องน้ำอย่างที่ไม่อยากให้ต้องเสียเวลาระหว่างเขากับเธอ เพราะเพียงแค่เขาอยากใช้เวลาอยู่ในเรือนกายของหนูมุกให้นานที่สุดเท่าที่เวลาตลอดเช้านี้จะอำนวยให้เขากับเธอ...

“อ้า อ้า อ้า....” แต่ทันทีเมื่ออลันเข้ามาในตู้อาบน้ำ เขาไม่ได้สนใจที่จะเปิดน้ำ อลันนาบร่างบางของหนูมุกแนบชิดผนังในห้องน้ำ และปล่อยขาเธอให้ยืนด้วยขาตัวเองเพียงข้างเดียว สะโพกสอบก็ขยับให้แก่นกายขยับเข้าออกกระแทกร่างบางโดยทันที แขนใหญ่ข้างหนึ่งยังคงคล้องขาเรียวเปิดทางให้กับจังหวะของตนอย่างเต็มที่ หนูมุกได้แต่ครางเสียงดังก้องในห้องน้ำโดยที่เธอเองก็ได้ยินเสียงลมหายใจของอลันที่ถี่เร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ ยามที่สะโพกสอบยังคงขยับอย่างต่อเนื่อง

มือเล็กเกาะยึดแขนใหญ่อีกข้างที่ยันผนังข้างๆตัวเธอ 

“พะ...พี่อลัน...” หนูมุกร้องเรียกชื่อชายตรงหน้าเมื่อเธอกำลังจะถึงจุดปลดปล่อย 

“ซู่ ซู่ ซู่...” อลันเปิดน้ำทันที ทำให้สายน้ำไหลลงมาจากฝักบัวขนาดใหญ่ด้านบนไหลกระทบผิวเรือนกายคนทั้งสอง แต่อลันก็ยังไม่มีทีท่าจะหยุดการขยับกระแทกนั้น เสียงน้ำดังประสานไปกับเนินเนื้อที่เปียกสัมผัสกัน 

อลันกัดกรามแน่น เมื่อความเสียวซ่านนำพาความสุขมาให้เขา หนูมุกบีบรัดเขาสร้างความรู้สึกดีให้กับเขาอย่างมาก อลันเร่งจังหวะพร้อมกับความดุดันมากขึ้นเรื่อยๆ จนตัวอลันไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของตัวเองเพิ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย เล็บทั้งสิบของหนูมุกจิกลงบนท่อนแขนด้านบนของอลันจนห้อเลือดเพราะเล็บหญิงสาวทะลุผิวหนังชั้นนอกไปแล้ว แต่ร่างเล็กกลับไม่ถอยหนีเปิดทางรองรับจังหวะของอลันอย่างเต็มที่ 

อลันที่ยังคงเพิ่มความดุดันอย่างต่อเนื่อง ไม่รับรู้และสนใจรอยแผลที่หญิงสาวฝากฝังไว้ให้ ให้ตายเถอะ! ร่างกายเขาต้องการร่างเล็กนี้อย่างไม่มีคำว่าพอ... ดวงตาคมเข้มจ้องเข้าไปในดวงตาคมหวาน ยิ่งเพิ่มความต้องการให้กับร่างใหญ่มากขึ้น แต่ร่างเล็กกับเกร็งเมื่อถึงจุดปลดปล่อยล่วงหน้าร่างใหญ่ไปแล้ว แต่   อลันก็ยังคงให้จังหวะตอบสนองร่างเล็กนี้ให้เธอรับความรู้สึกอย่างเต็มที่ และอลันยอมที่จะตามเธอไปในเพียงเวลาไม่นาน

“เรียน...เสร็จ...แล้ว...รีบกลับ...บ้านนะ...” อลันเอ่ยบอกด้วยเสียงที่แหบพร่า เมื่อยอมปล่อยขาเล็กและถอดถอนแก่นกายออกมาหลังจากสาดสัดความอุ่นเข้าสู่กายสาว...

“อื้ม!...” หนูมุกขานรับสั้นๆ เพราะเธอยังต้องการอากาศหายใจอยู่ 

“แล้ว!...อย่าให้ผู้ชายคนไหนเข้าใกล้!...หรือมาแสดงท่าทางที่สนใจหนูมุกของพี่นะ...รู้นะว่าพี่หวงมากแค่ไหน...” หนูมุกพยักหน้าอย่างเข้าใจ เธอควรบอก    อลันมั้ยนะ ว่าเธอรู้! เรื่องที่อลันส่งคนคอยเฝ้าจับตาเธอตอนที่เธอยังเรียนอยู่ที่ไทย ตั้งแต่เมื่อไหร่เธอไม่รู้ แต่เธอมารู้ตอนขึ้นปีหนึ่ง เพราะตอนนั้นมีรุ่นพี่คณะเดียวกันเปิดเผยความรู้สึกกับเธอ ถึงแม้ตอนนั้นเธอจะปฎิเสธแต่รุ่นพี่ก็ยังคงตื้อเธอ แต่จู่ๆ รุ่นพี่ก็คอยหลบหน้าเธอในเวลาอันรวดเร็ว และต้องเดือดร้อนนายเติ้ลที่หนูมุกให้ช่วยสืบ เพราะเธอได้กลิ่นความไม่ปกติ “มีชายชุดดำคอยตามพี่เขาว๊ะ...มุก!...แกรู้มั้ยว่าเป็นใครที่สั่งให้ทำแบบนี้...เพราะมีข้อความเข้าทั้ง SMS , E-mail พี่เขาว๊ะพร้อมรูปถ่าย...แล้วเตือนว่า...อยู่ให้ห่างแกว๊ะมุก” คำพูดนั้นของนายเติ้ล ทำให้หนูมุกรู้ทันทีว่าเป็นฝีมือใครที่กล้าทำแบบนี้ถ้าไม่ใช่พี่อลันสั่ง ถึงแม้พี่อลันจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับด้านนี้ของครอบครัว แต่ยังไงอำนาจและการกระทำแบบนี้พี่อลันก็สามารถทำได้ ในเมื่อเขาเป็น ‘ลูกไม้’มาเฟีย  อย่างเต็มตัว


www.facebook.com/RungArunoThay

fb.me/FC.RungArunoThay

By RungArunoThay

 ID Line : thesun_1982

thesun_1982@hotmail.com

เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top