'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 12,961 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

หนูมุก...กับ...เพื่อนใหม่!!!

หนูมุก...กับ...เพื่อนใหม่!!!

ถึงแม้หนูมุกจะไม่เคยเห็นยามที่อลันร้าย เขาน่ากลัวแค่ไหน แต่จากที่เธอพยายามจะถามเขาเกี่ยวกับ วายร้ายสี่คนที่ถูกคุมตัวไว้โดยคนของอลันเอง หนูมุกรู้เรื่องนี้เพราะอลันไม่มีทางปล่อยคนที่คิดทำร้ายเธอให้ทางการแน่นอน หนูมุกเติบโตมามาท่ามกลางสิ่งเหล่านี้ ถึงแม้ตอนเด็กเธอจะไม่รู้เรื่อง แต่จากการที่เธอถูกเลี้ยงดูมาให้สามารถเข้าใจเรื่องเหล่านี้ เธอจึงรู้ว่าอลันไม่ใช่คนที่จะโกรธเคืองใครได้ง่ายๆ แต่ถ้าใครทำให้เขาได้โกรธหรือไปจี้จุดแล้วละก็เป็นต้องได้รับผลกลับคืนอย่างไม่อยากจะให้เกิดขึ้น อย่างที่วายร้ายทั้งสี่เจออยู่ตอนนี้

“พี่ไม่อยากได้ยินอีก...ว่าหนูมุกสนใจเรื่องนี้...ลืมมันไปซะ” หนูมุกจำคำตอบที่มาพร้อมสายตาที่หลี่ลงของอลันยามที่มองเธอได้เป็นอย่างดี หนูมุกจึงทำได้เพียงพยักหน้า  

อลันยืนมองรถสองคันที่ขับออกจากเขตบ้านไป คันหน้าเป็นของหนูมุกที่เธอจะขับรถไปเรียนเองเป็นประจำ คันที่ขับตามก็เป็นเดธกับกายที่ทำเพียงคอยขับตามจนรถของหนูมุกเข้าเขตของมหาวิทยาลัย ทั้งสองก็จะโต๋เต๋แถวๆนั้น รอจน    หนูมุกเรียนเสร็จในแต่ละวันและขับรถตามคุ้มกันกลับจนถึงบ้าน ตลอดสี่เดือนนี้หนูมุกต้องเรียนเต็มห้าวันตลอดทั้งวัน เพราะเธอต้องการจบตามกำหนดเวลาที่เธอต้องการนั้นเอง....

“นายครับ!...” อลันหันไปตามเสียงเรียกของแอล “คนของเรารายงานมาว่า...มีหนึ่งในสี่ที่เราขังแยกพยายามจะฆ่าตัวตาย...พวกมันไม่รู้ว่าเราติดกล้องคอยดูพฤติกรรมอยู่...จึงเข้าขัดขวางได้ทัน”

“ดี!...เอาเจ้านี้แหละ!...ให้คนของเราเค้นเอาความจริงกับมันให้จงได้...รายงานความคืบหน้าอย่างต่อเนื่องเลย” อลันยิ้มมุมปาก เพราะการที่เขาเล่นสงครามประสาทกับพวกวายร้าย การที่ถูกขังอยู่ในห้องมืดเพียงลำพังกับอาหารวันละมื้อกับน้ำวันละครึ่งลิตร ทำให้คนพวกนี้ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้แต่ร่างกายจะอ่อนเพลียเกิดความเครียดสะสม การที่คิดฆ่าตัวตายก็ไม่แปลกเพราะนี้ผ่านมาสี่วันก็แสดงว่าเขาได้คนที่สามารถเค้นเอาความจริงได้แล้วนั้นเอง เพราะคนนี้จะเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในกลุ่ม




ทางด้านหนูมุกที่ผ่านคาบเรียนวิชาแรกที่เธอเกือบจะมาสายของการเปิดภาคเรียนและเป็นนักศึกษาที่เข้ามาใหม่ แน่นอนตอนนี้เธอยังไม่มีเพื่อนเลย จะมีเวลาไหนไปทันทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมห้องคาบเรียนแรก เพราะวิชาต่อไปของเธอจะเริ่มอีกสิบนาทีข้างหน้าและอยู่อีกตึกหนึ่ง ซึ่งเธอต้องเร่งฝีเท้าที่ถึงแม้เธอจะมีช่วงขาที่ยาวแต่ถ้าเทียบกับคนพื้นเมืองที่นี้เธอก็ดูตัวเล็กไปถนัดตา โชคดีที่เธอได้ศึกษาดูแผนที่ของมหาวิทยาลัยแล้วจึงทำให้เธอไม่เสียเวลาของการหลงทาง และไม่เพียงแต่ช่วงเวลาที่เร่งรัด โทรศัพท์ของเธอที่ถึงแม้จะปิดเสียงปิดระบบสั่น กลับมีข้อความของอลันเข้ามาไม่ขาดสาย

“โอ้ย!...คนบ้าไหนบอกว่ามีประชุมสำคัญ...” หนูมุกหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมกับเดินกึ่งวิ่งตามเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้แล้ว เพราะเมื่อเธอเปิดไลน์ของอลันตอนนี้เขาส่งสติ๊กเกอร์หน้าโกรธตัวสีแดงมามากมาย เพียงแค่เธอไม่ได้เปิดอ่านและไม่ตอบกลับอะไรเลย...

“โอ๊ะ!!!...ว้าย!!!” เสียงร้องของหนูมุกดังออกมาพร้อมกับที่เธอล้มก้นจ้ำอ้าวไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอชนบางอย่างจนเสียหลัก

“คุณ!...” เสียงร้องออกมาอย่าง ตกใจ! เมื่อเจสันที่ยืนหันหลังอยู่ถูกบางอย่างชนและล้มลงไปตรงหน้าเขาโดยที่เขารั้งไว้ไม่ทัน ยามที่หันหน้ากลับมามอง

เจสันย่อเข่าลงไปนั่งชันเข่า มองร่างเล็กของหญิงสาวที่พยายามลุกนั่งและเก็บหนังสือที่เกลือนกระจาย

“ขอโทษนะคะ!...ฉันไม่ระวังเอง...คุณไม่เป็นไรก็ดีแล้ว...ฉันขอตัวก่อนนะคะ” หนูมุกที่เงยหน้ามองคนที่เธอเดินชนเพียงเสี้ยววินาที และรีบกล่าวขอโทษออกไป เมื่อเธอพูดจบก็รีบลุกยืนและเดินต่อไปทันทีโดยทิ้งผู้ประสบภัยที่ทำหน้าเหรอหรา...เจสันก้มมองพื้นบริเวณแถวนั้นเมื่อเขาเห็นกระดาษเอสี่ล่วงหล่นอยู่ เจสันหยิบขึ้นมาพร้อมลุกยืน คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อเพราะมันคือตารางเรียนของนักศึกษาปีสี่ชื่อ ปิ่นมุก อัครถาวรกุล แต่ที่เขาแปลกใจตารางเรียนของเธอแน่นมากและรายวิชาก็เยอะกว่านักศึกษาทั่วไปที่เขาเรียนกัน...

เจสันยิ้มออกมาเพราะนั้นทำให้เขารู้สาเหตุถึงอาการรีบร้อนของหญิงสาวคนนี้ 

“มีอะไรเหรอครับ” บิลลี่เอ่ยถาม เมื่อเขากลับออกมาจากห้องฝ่ายวิชาการ ก็พบกับเจ้านายที่ยืนยิ้มให้กับกระดาษในมือ

“ไปหาเบอร์นักศึกษาคนนี้มา” เจสันพูดและส่งกระดาษในมือให้  บิลลี่ที่มีตำแหน่งเป็นผู้ช่วย บิลลี่รับกระดาษแผ่นนั้นพร้อมเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เพราะไม่เคยเห็นเจ้านายเคยสนใจผู้หญิงไทยมาก่อน 

เจสันเป็นศิษย์เก่าของที่นี้ วันนี้เขาได้รับเชิญมาเป็นวิทยากรร่วมกับอีกหลายๆคนที่จะมาให้ความรู้และเล่าถึงความสำเร็จ เพราะเจสันประกอบธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ประสบความสำเร็จด้วยอายุเพียงยี่สิบเจ็ดปี ภาพการเป็นนักธุรกิจของเจสันโดดเด่นเป็นอย่างมาก เพราะไม่ใช่แค่ความสามารถที่เต็มเปี่ยม      เจสันยังติดอันดับนักธุรกิจที่ทรงเสน่ห์ และเขาเองก็ถูกปาปารัสซี่แอบถ่ายภาพควงผู้หญิงไม่ซ้ำกันในแต่ละสัปดาห์ เขาจึงพ่วงตำแหน่งชายที่ติดอันดับหนึ่งการใช้         ผู้หญิงเปลืองของเหล่าสื่อมวลชน

“นี้ครับนาย เบอร์ของคุณปิ่นมุก” บิลลี่กลับมายังรถพร้อมกับผลงานล่าสุดที่เจ้านายสั่งให้ไปจัดการ 

“ดีมาก!...” เจสันรับกระดาษตารางเรียนของปิ่นมุกคืนมาจากบิลลี่ เมื่อเข้ามาในรถ พร้อมเอ่ยสั่งว่าอย่าพึ่งออกรถ

“Grrrrr Grrrrr” เจสันหยิบโทรศัพท์โทรออก และรอสายเมื่อเขามองเวลาตอนนี้กับเวลาในตารางเรียน หญิงสาวนามว่าปิ่นมุก เข้าสู่ช่วงพักแล้วตอนนี้


เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top