'ลูกไม้'มาเฟีย (Heir Of Mafia)

  • 13,181 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น

สานสัมพันธ์...

สานสัมพันธ์...

“เฮเลน วันนี้ทำไมพี่อลันกลับมาเร็วจัง” หนูมุกถามหลังจากเดินเข้ามาในบ้านเพราะเธอเห็นรถของอลันจอดอยู่นั้นเอง  เฮเลนได้แต่ส่ายหน้าไม่รู้ พร้อมกับรับของที่เป็นหนังสือที่หนูมุกหอบกลับมา และนำขึ้นไปเก็บยังห้องของเธอ แต่ก่อนไป...

“คุณอลันอยู่ในห้องออกกำลังกายคะ” หนูมุกพยักหน้าและเดินไปยังห้องดังกล่าว

หนูมุกผลักประตูเข้าไปก็พบกับคนที่เธอเดินมาหา ที่สวมเพียงกางเกงขาสามส่วนที่ใช้สำหรับออกกำลังกาย กับรองเท้าผ้าใบ กำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่งและดูจากผิวกายที่ชื้นไปด้วยเหงื่อ อลันคงวิ่งมาได้สักพักแล้ว

หนูมุกยืนมองเรือนร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของอลันท่อนบนที่เปลือยเปล่า มุมที่เธอยืนอยู่จะมองเห็นแผ่นหลังกับกล้ามเนื้อหน้าท้องที่เป็นลอนสวยงาม อลันคงไม่รู้ตัวเพราะเขาน่าจะฟังอะไรที่หูฟังเสียบอยู่ หนูมุกที่มองเรือนร่างนั้นด้วยใบหน้าที่แดงขึ้นเรื่อยๆ ยามที่เธอมองไล่ต่ำมาเรื่อยๆ โดยที่เธอไม่สามารถเห็นรอยยิ้มมุมปากของคนที่กำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่งนั้น อลันไม่ได้หันไปมองแต่เงาสะท้อนจากกระจกใสด้านหน้าที่ด้านในมองเห็นอนาบริเวณนอกบ้าน นั้นทำให้เขาเห็นหนูมุกกลับมาและยืนมองเขาอยู่ด้านหลังอยู่นั้นเอง

“ยายเด็กลามก!...” หนูมุกเบิกตากว้าง เมื่อจู่ๆเสียงของอลันก็ดังขึ้นมา โดยที่เขายังวิ่งอยู่ตลอดเวลาไม่มีทีท่าแสดงให้เธอเห็นว่า เขารู้ว่าเธอแอบมองเขาอยู่และคิดอะไรอยู่ 

“ถ้าออกไป!...จับได้ที่ไหนพี่จะจับกินมันตรงนั้นเลย...ไม่เชื่อก็คอยดู” อลันเอ่ยออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อหนูมุกหันหลังและกำลังจะเดินไปยังประตู ร่างเล็กหยุดเท้าไว้ทันทีเมื่อได้ยินคำประกาศนั้น

“ไอ้ผู้ชาย ‘หื่น’...” หนูมุกหันกลับมาพร้อมเสียงตะโกนที่ดังออกมา โดยที่ใบหน้าของเธอทั้งแดงและร้อนวูบๆแปลกๆ

“หน๋อย!แนะ!!!...ให้ไปเรียนแค่วันเดียว!...กลับมาปากกล้าเลยนะ” อลันพูดพร้อมกับปิดลู่วิ่งไปด้วย และเดินมายังร่างเล็กที่ยืนนิ่งหน้าเชิดอย่างท้าทาย

“โอ้ย!...มุกเจ็บนะพี่อลัน” หนูมุกร้องออกมาเมื่ออลัน เคาะศีรษะนั้นด้วยกำปั้นเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

“เจ็บเหรอ!...มาพี่เป่าให้” อลันหยอกล้อกับหนูมุกต่ออย่างสนุกสนาน และทำให้ความตึงเครียดเรื่องการประชุมในวันนี้ที่สะสมมาบรรเทาลงไปได้มาก

“มีปัญหาอะไรเหรอเปล่าคะ...มุกเป็นห่วงนะ” หนูมุกที่เข้าใจและรู้จักพี่ชายท้องชนกันตรงหน้าดี ยามใดที่อลันเล่นหยอกล้อเธอมากกว่าปกติ นั้นแสดงว่าเขากำลังมีเรื่องที่คิดไม่ตก อยู่นั้นเอง

“ก็นิดหน่อย...เฮ้ย!...มุกจะทำยังไง? สมมุตินะ!...ถ้ามุกรู้สึกว่ามีคนบางคนกำลังจะต่อสะพานไปทำสิ่งไม่ดีโดยใช้หนูมุกเป็นเครื่องมือ...แต่หนูมุกก็ยังไม่มีหลักฐานเอาผิดเขาได้...หืม?” อลันดึงหนูมุกมานั่งบนตักพร้อมกับที่ตัวเขานั่งลงบนบาร์ยกน้ำหนัก พร้อมถอนหายใจ

“ถ้ามุกรู้อยู่แล้วว่าคนนั้นกำลังจะทำอะไร...มุกก็ต้องคิดนำเขาไปก่อนหนึ่งก้าว...เรื่องหาหลักฐานก็ทำไปอย่าได้ทิ้ง แต่เรื่องขัดขวางต้องมาเป็นอันดับแรก” อลันยิ้มให้กับคำตอบของหนูมุก 

“อึ๋ย!...พี่อลันอ๊ะ!...” หนูมุกร้องออกมาเมื่อโดนขโมยหอมแก้มจากคนที่เธอนั่งบนตัก 

“ขอบคุณครับ!...เจ้าสาวแสนกล” 

“ให้มุกช่วยป๊ะ!”

“เรื่อง?” อลันขมวดคิ้วถาม

“ก็เรื่อง ‘สมมุติ’” หนูมุกตอบพร้อมรอยยิ้ม

“อย่า...ได้...คิด...เอา...ตัวเอง...มา...ยุ่ง...เรื่อง...นี้” อลันตอบกลับเน้นทุกคำพูด นั้นถือเป็นคำสั่งที่หนูมุกต้องปฎิบัติอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ หนูมุกย่นจมูกใส่อย่างคนที่โดนขัดใจ อลันทำตาดุใส่อย่างจริงจังสำทับไป เมื่อเห็นว่าหนูมุกจะแอบ ‘ดื้อ’ 

“ค่ะ” หนูมุกตอบรับ รับปากอย่างเข้าใจ

“ว่าแต่วันนี้เป็นไงบ้าง...วันแรก” 

“วิ่ง วิ่ง วิ่ง...เพื่อที่ต้องเข้าเรียนให้ทัน” อลันยิ้มอีกครั้งกับคำตอบ...

“แล้วววว...คืนนี้!...หนูมุกจะมีแรงกินพี่มั้ย”  

“โอ้ย!...คนลามก!...” หนูมุกร้องพร้อมก้มหน้าหลบสายตาที่สื่อความอย่างไม่ปิดบัง



ร่างบางเปลือยเปล่าบิดไปมาบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ยามที่ลิ้นหนาลากเลียไปมาบริเวณเนินกลีบของหญิงสาว เสียงครางเล็กๆดังออกมาอย่างหาที่สิ้นสุดไม่ได้ 

“อ๊ะ!...” จังหวะของเสียงหวานเปลี่ยนไป ยามที่ปากหยักขบเม้มปุ่มเนื้อของสาวเจ้าหยอกล้ออย่างจงใจ

“พี่อลัน...จัดการอะไรสักอย่าง...มุกไม่ไหวแล้ว” หนูมุกร้องสั่งเสียงพยายามเข้ม อย่างที่เธอเข้าใจว่าดังแล้ว เพราะคอเธอแหบแห้งอย่างกับว่าเธออยู่กลางทะเลทราย เพราะเรือนร่างเธอเร้าร้อนอย่างต้องการปลดปล่อยความอึดอัดที่เป็นอยู่ตอนนี้ 

อลันยิ้มพร้อมเคลื่อนกายและใบหน้าออกจากวงขาเล็กนั้นอย่างเข้าใจ เพราะตัวเขาเองก็ต้องการความคับแคบบีบรัดตัวตนที่ขยายพองโตปลดปล่อยสายธารแห่งความสุขเช่นกัน 

อลันจับร่างบางพลิกคว่ำอย่างนุ่มนวล พร้อมยกสะโพกเล็กขึ้น หนูมุกซุกหน้าลงกับหมอนพร้อมกับมือเล็กขย้ำปลอกหมอนอย่างรอคอย

“ซี๊ดดด.../...ฮู่!!!...” เสียงครางสองเสียงดังออกมาเมื่ออลันขยับตัวตนหายไปในกายสาวอย่างรวดเร็ว มือใหญ่จับสะโพกเล็กอย่างมั่นคง ก่อนที่จะขยับสะโพกอย่างแรงตั้งแต่จังหวะแรก และถี่เร็วอย่างเอาแต่ใจ จนร่างเล็กสั่นคลอนตามจังหวะนั้น 

หนูมุกที่ซุกหน้ากับหมอนครางเสียงกระเส่าตลอดทุกจังหวะของอลัน     เพราะยิ่งอลันกระทำเอาแต่ใจตัวเองก็ยิ่งสร้างความซ่านเสียวให้กับเธอมากขึ้นเป็นทวีคูณ หนูมุกเปิดใจรับสัมผัสแบบนี้ของอลันอย่างไม่ติดข้อสงสัย ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วที่จะเป็นผู้หญิงคนเดียวและคนสุดท้ายของชายที่เธอรักมาตลอดชีวิต และนับวันพี่อลันของเธอมีความต้องการที่ค่อนข้างรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ที่น่าแปลกคือเธอเองก็ต้องการมันแบบนี้เช่นกัน ยามที่แท่นร้อนถอยห่างออกตามจังหวะ อลันจะกลับเข้ามาอย่างเร้าร้อนดุดันมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะหนูมุกตอดรัดสร้างความรู้สึกที่ดีในแบบที่เขาเองไม่อาจปฎิเสธหรือต่อต้านความต้องการตัวหญิงสาวคนนี้ได้เลย

เวลาแห่งความสุขที่ยาวนานจบลงพร้อมกับเสียงครางกับอาการเกร็งของทั้งสองร่างเปลือยเปล่า อลันโอบร่างบางพร้อมเคลื่อนกายนอนตะแคงโดยที่มีร่างบางที่หอบหายใจอยู่ในอ้อมแขน เสียงลมหายใจที่มาจากต่างที่แต่กลับประสานกันในจังหวะที่ลงตัว

“พี่เสพย์ติดหนูมุกเข้าแล้ว...พี่คงต้องตายแน่ถ้าขาดหนูมุก” อลันกระซิบด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลที่ริมหูเล็กนั้น “ฝันดีนะครับ...ที่รักของพี่”


เลือกจากตอนอ่าน

ก่อนหน้า ต่อไป

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top