เพรงพรหมข้ามภพ (ชุดลิขิตเหนือกาล)

  • 51,526 ทั้งหมด
  • 0 ความคิดเห็น
เพรงพรหมข้ามภพ (ชุดลิขิตเหนือกาล)


เปิดเรื่อง 24/4/56



เพรงพรหมข้ามภพ




ประกาศค่ะ
 
ศศิจะลงให้อ่านจนถึงบทที่ ๐ จากนั้นจะหยุดอัปจนกว่าหนังสือออกจากโรงพิมพ์และส่งให้คนที่จองเรียบร้อยแล้ว จึงกลับมาอัปให้อ่านอีกครั้งจนถึงตอนจบ (ยกเว้นตอนพิเศษ 5 ตอน รบกวนอ่านในหนังสือค่ะ) และจะทยอยลบเรื่องนี้ในวันที่ 10 ก.ค. 2559
 
ขอบคุณค่ะ
ศศิภา

 



 


 

 

บ้านเช่าหลังหนึ่งนำพาหล่อนให้พบกับเขา 'หลวงเดชาอักษร' ผู้ซึ่งกล่าวหาว่าหล่อนเป็นสตรีวิปลาสในคราวแรกที่ได้พบกัน อีกทั้งยังบอกว่าหล่อนหน้าตาเหมือนเจ้าสาวของเขาที่หายตัวไปเมื่อสามปีก่อน!
 
โชคชะตากำลังกลั่นแกล้งกับหล่อนหรือไร จึงทำให้หล่อนข้ามผ่านกาลเวลา มาโผล่บนเรือนของคุณหลวงผู้นี้ และจำต้องแสดงละครเป็น 'แม่วาด' เจ้าสาวของเขาอีกด้วย!


 

 

ทำไมหนอ...ทำไมสามีของหล่อนถึงไม่มีทีท่าหึงหวงหล่อนเลยสักนิด เถอะ! ถึงจะเป็นสามี 'ปลอมๆ' มันก็ต้องแสดงละครให้สมบทบาทหน่อยสิ ทีหล่อนยังทำตัวเป็นกุลสตรีที่แสนเรียบร้อยได้เลย 
เจ้าหล่อนรำพันในใจด้วยความหงุดหงิด...แต่จะหงุดหงิดเพราะเหตุใด ตัวหล่อนเองก็ยังไม่เข้าใจสักเท่าไร

ข้าวหอมสบถคำในลำคออย่างรำคาญ กวาดตามองบรรดาชายฉกรรจ์ต่างถิ่นที่กำลังล้อมหน้าล้อมหลังหล่อนอยู่อย่างชั่งใจ...ว่าจะพูดขอร้อง เดินหนี หรือด่าพวกเขาเหล่านั้นให้กระเจิดกระเจิงไปเลยดี

หากยังไม่ทันได้ตัดสินใจว่าจะทำเช่นใด สามีผู้ไม่เคยแสดงอาการหึงหวงหล่อนมาก่อนกลับปรี่เข้ามายืนข้างหล่อน และตวัดมืออย่างรวดเร็ว เพียงพริบตา ปลายดาบพลันพาดอยู่บนลำคอของหนึ่งในชายฉกรรจ์เหล่านั้นเสียแล้ว...ยังดีที่ปลายดาบนั้นนั้นยังอยู่ในฝัก หาไม่แล้ว...บางทีคอของชายผู้นั้นอาจจะไม่ได้อยู่บนบ่าอีกต่อไปก็เป็นได้!

ข้าวหอมเหลือบมองสามีกำมะลออย่างอึ้ง ทึ่ง และงงหน่อยๆ...
"คุณหลวง..."
หล่อนไม่ทันได้พูดอะไรด้วยซ้ำ เพราะสามีหล่อนโพล่งขึ้นมาเสียก่อน...น้ำเสียงดังกังวานและ ชัดเจนเสียจนเรียกให้ใครต่อใครหันมามอง
"พวกเอ็งจักไปไหนก็จงไปเสียให้พ้นๆ อย่ามายุ่งกับแม่หญิงของข้า...หากพวกเอ็งยังกล้าล่วงเกินแม่หญิงของข้า ดาบของข้าจักดื่มเลือดพวกเอ็งเสียให้หมดทุกคน!...หรือพวกเอ็งอยากลองดี!"

 

 

เปิดจองถึงวันที่ 20 ก.ค. สนใจสั่งจองได้ทางเว็บไซต์ www.sasiaksornbook.com ค่ะ
(200 ท่านแรกรับสมุดโน้ตเป็นของแถมค่ะ)

 

 



   สี่ปีก่อน ตอนที่รอนแรมอยู่กลางป่า จับดาบออกศึกอย่างไม่เกรงภยันอันตราย หากเป็นก่อนหน้านี้เขาคงบุกตะลุยอย่างบ้าคลั่งไม่กลัวตาย แต่ยามนั้น...เพราะกลิ่นดอกจำปี ทำให้เขาคะนึงถึงถ้อยคำของเด็กหญิงตัวจ้อย

พอพี่เดชได้กลิ่นจำปีของนวล พี่เดชจักได้รีบกลับมา

เพราะถ้อยคำนั้น ทำให้เขาไม่บ้าดีเดือดจนเกินไป เขาฟาดฟันศัตรูคนแล้วคนเล่า ถูกดาบจากศัตรูฟันก็หลายแผล หากก็กัดฟันอดทนจนรอดชีวิตกลับมา...มาพบเด็กหญิงแก้มยุ้ย ตาโตเป็นประกายระยับผู้นี้อีกครั้ง

หลายปีผันผ่าน เด็กหญิงที่เขาเคยเอ็นดู บัดนี้เติบใหญ่เป็นสาวเสียแล้ว

ให้โอบกอดหรือโอบอุ้มคงจะทำไม่ได้เสียแล้ว...นับจากนี้ไป เขาคงทำได้เพียงมองหล่อน

เฝ้ามองด้วยความชื่นชม เป็นห่วง และอาจจะมีความหวงอยู่บ้าง...เป็นความหวงที่เขาไม่อาจให้ใครได้ล่วงรู้ จนกว่าจะถึงเวลาอันเหมาะสม

 

 
ชุดลิขิตเหนือกาล
1. ฤๅพรหมอธิษฐาน ตีพิมพ์แล้ว
2. เพรงพรหมข้ามภพ กำลังเขียน
3.พรหมรักเหนือกาลลิขิต 



เลือกตอน

ตอน ชื่อตอน
1 บทที่ ๑ คนหรือผี [1]
1,381 | 0 | 22 มิ.ย. 2559
2 บทที่ ๑ - คนหรือผี! [2]
1,156 | 0 | 26 มิ.ย. 2559
3 บทที่ ๑ - คนหรือผี! [3] - จบตอน
1,179 | 0 | 28 มิ.ย. 2559

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

Top